افکارم مدام وهم مجدد به دست آوردن فرصت‌های قدیمی رو داره؛ و البته همه‌ی فرصت‌های گم شده‌ی زمان حال. بین این فرصت‌ها و حسرت‌ها من هم گم شدم، بین همون تخیلات برای به دست آوردن از دست رفته‌های سابق. من گم شدم، ولی عیبی نداره، چون آدمیزاد تا موقعی که به مرگ تن نده پیدا نمیشه. آدمیزاد یه موجود گمشده‌ست، یه موجود ناپیدای نامشخص و مبهم.

زمان می‌گیره یکی‌یکی قهرماناتو، زمان داره بهت میگه شبیه خودت شو.

میگم دکتر به نظرم اونی که به ملاتونین نیاز داشت من بودم نه تو.

همین الان یکی بهم گفت موفق باشی و منم گفتم نه خدانکنه. د زنننن.

...

او خلاصه آمد و من هم خلاصه چیدمش...

نمیدونم، زورکی که نمیشه. شایدم اصلا امام ‌حسین دوست نداره ما رو.

دیگه مهم نیستا، ولی شما همون عباسی بودی که همه میگفتن؟

روح داشتن اذیتم می‌کند.

بچم رفته کتابخونه درس بخونه بچش تو کتابخونه:

ما همه خسته‌ایم یونس، یأس آفت بزرگیست، نباید اجازه بدهیم جلو بیاید. نباید شور مبارزه و ادامه دادن جایش را به خستگی و وادادگی و کوفتگی بدهد.