#نهج_البلاغه_چهار
مهمترین عامل نا امیدی چیست چرا عده ای زود نا امید می شوند با انکه اهل نماز و عبادت هستند و خدا را نیز قبول دارند؟
علت اصلی نا امیدی آن است ما چیزی را هدف گزاری می کنیم بعداز مدتی به آن نمی رسیم لذا باور به خویش و اعتماد به نفس را از دست می دهیم
در حالی که اگر بر اساس داشته های خود و آنچه می توانیم بدست بیاوریم هدف گزاری کنیم موفق می شویم
به تعبیر دیگر در هدف گزاری مهمترین نکته آن است که
الف-به داشته خویش توجه کنیم و با توجه به انچه داریم و امکان بدست اوردن مقدور است برنامه ریزی کنیم
ب-آنچه احتمال دارد بدست بیاوریم یا وعده ای بما داده شده است و یا از حیطه اختیار ما خارج است را به عنوان پلی برای رسیدن به هدف قرار ندهیم زیرا درصورت محقق نشدن این امور تمام ساختمانی که براین پایه ساخته شد فرو می ریزد و حتی داشته های ما نیز نمی تواند بما کمک کند
مهمترین داشته ما که باید سنگ بنای همه چیز باشد باور کردن اینکه خدا هست
دوست دارم دقت کنید همه ما میدانیم خدا هست اما کمتر افرادی هستند که باور داشته باشند خدا هست
فرض کنید به مغازه ای می روید شما هستید پول هم دارید صاحب مغازه هم هست و آن چیزی که می خواهید نیز هست
چند درصد احتمال می دهید آن وسیله را نتوانید تهیه کنید ؟ تقریبا یک در صد هم احتمال نمی دهید چون به باورتان رسیده است همه مهیاست برای خریدن
باید به خداوند بیشتر از آنچه دست ماست و به آن یقین داریم اعتماد و باور داشته باشیم
لا يَصْدُقُ إِيمَانُ عَبْدٍ، حَتَّى يَكُونَ بِمَا فِي يَدِاللَّهِ أَوْثَقَ مِنْهُ بِمَا فِي يَدِهِ.
(نهج البلاغه حکمت ۳۱۰)
ایمان عبد راست نمی باشد مگر به آنچه نزد خداست بیشتر از انچه دست خودش است اطمینان داشته باشد
اگر چنین شد به خداوند اعتماد کند و کاری که دسش نیست غصه نخورد بلکه
به خدا بسپارید دیگر نا امیدی سراغش نخواهد امد
مثلا کسی زندگی متوسطی داردهرگز به این معنا نیست از کسی زندگی مرفهی دارد بدتر زندگی می کند
یامثلا هیچ کس نمی تواند بگوید هرکس ازدواج کرده است بهتر از دیگری که ازدواج نکرده است زندگی می کند
پس اگر خداوند را باور کردیم (نه اینکه بدانیم خدایی هست بلکه در جان ما بنشیند ما صاحب داریم چون انا لله ما از آنِ خداوند هستیم )هرگز دچار یاس و نا امیدی نخواهیم شد
#نهج_البلاغه