بله، یه بلوندِ چشم قرمزِ ناجی

خب ضحی من میرم بالا تو با آسانسور بیا -وایسا طبقه پنجی- من درحال دویدن ضحی که در آسانسورو باز میکنه ، منی که کنار در مثل این پسرایی که دوست دخترشون تو کلاب ولشون کرده نشیتن پشت در خونه دوستشون تا برگرده :

وایب تورو داد

خیلی خیلی خیلی خیلی زیاد

همه توصیفاتت راجب بچهارو خوندم، مسیر فکری ام داشت می‌رفت سمت اینکه چقدر آدم های "فرای ذهن های گندیده" ای بنظر می‌رسن ولی اما یهو یادم اومد که چی باعثش می‌شه؛ می دونی ضحی تحلیل کردن برات واقعا "آروم و آروم برداشتن لایه ها، به دقتِ یک باستان شناس بهنگام کشف آثار باستانی"ئه، فقط تویی که دقیق نگاه می‌کنی و به قلم می‌کشی جوری که اون آدمها "فرای ذهن های گندیده" بنظر می‌رسن و لطفا این قدرتِ با حوصله نگریدن لایه هارو حفظ کن :(