من داشتمت. از دست دادمت. تنهات گذاشتم. خودم انجامش دادم. میدونمش. پس چرا رهام کردی؟ لیاقت من چیزی بدتر از این حرفا بود، بدتر از این اشکها. چرا عذابم نمیدی؟ چرا به حال خودم ولم کردی؟ من کُشتمت. دلم برات تنگ شده. تنها چیزی که من رو به تو وصل میکنه عذابه. ازم دریغش نکن.