ازم متنفری، ازم متنفری، ازم متنفری، ازم متنفری. اشکالی نداره. در نهایت، قول میدم یه روز برسه که بفهمی چرا این طوری رفتار کردم. یه روز این بازی تموم میشه، و قول میدم اون موقع، بالاخره بهم بگی که بهم افتخار میکنی.
یه سایدی از من وقتی پای یه استاد ادبیات که ۱۱ سال ازم بزرگتر باشه، از خانوادهش و اسم و رسمش به خاطرم بگذره، در وصفم شعر بنویسه ، من رو "وارث روح نسیم" خطاب کنه، و در نهایت بهم شلیک کنه و بعد از این کارش، به خاطر عذاب وجدان الکلی بشه و اوردوز کنه و بمیره.
