📱#مسابقه ✨ #ترنم_وحی 🌙 روز بیست و ششم ماه مبارک رمضان 🎧 برگرفته از نکات تفسیری ارائه شده 👇 🔗 https://eitaa.com/astanqom/6382 ┈┄┅═✾•••✾═┅┄┈ موضوع : ویژگی‌های انسان مؤمن | داستان جنگ حدیبیه 👉 @astanqom 🌐 @Mabaheeth

#قرآن_کریم 59 ┈┄┅═✾•••✾═┅┄┈ ﷽ 🔸وجه النهار : ابتدای روز 🔸بقنطار : بر مالی فراوان 🌐 @mabaheeth

#آیه_منتخب 77|عواقب شکستنِ پیمانِ الهی

#نکات_و_توضیحات 59

#دعای_روز بیستم و هفتم ✨ أللَّهُمَّ ارْزُقْنی فیهِ فَضْلَ لَیْلَةِ القَدْرِ وَ صَیّرْ أموری فیهِ من العُسْرِ الى الیُسْرِ وَ اقْبَلْ مَعاذیری وَ حُطّ عنّی الذَّنبَ وَ الْوِزْرَ یا رؤوفاً بِعبادِهِ الصّالِحین. 🙏 خدایا ؛ در این روز فضیلت شب قدر را روزی‌ام فرما، و کارهایم را از سختی به آسانی برگردان و عذرخواهی هایم را بپذیر، و گناه و بار گران را از گُرده ام بریز، ای مهربانِ به بندگان شایسته. ┈┄┅═✾•••✾═┅┄┈ أللهم صلّ علی محمد و آل محمد و عجّل فرجهم 🌐 @Mabaheeth

🎤 #آیت_الله_مجتهدی (ره) 🎧 #شرح_دعای_روز بیست و هفتم ماه مبارک رمضان ┈┄┅═✾•••✾═┅┄┈ 🌙 هر شب، شبِ قدر است اگر قدر بدانی. 🌐 @Mabaheeth

#جزء بیست و هفتم #تحدیر (تندخوانی) 🎧 با صدای استاد معتز آقایی ▶️ آیه 31 سوره مبارکه ذاریات ص 522 ⏸ آیه 29 سوره مبارکه حدید ص 541 🌐 @Nafaahat

#شرح_دعای_ابوحمزه_ثمالی 15 #آیت_الله_جوادی_آملی حفظه الله تعالی ┈┄┅═✾•••✾═┅┄┈ ✨ فرازهای مطرح شده: ✔️ أنا ألَّذی أعطَیتُ عَلی مَعاصِی الجَلیلِ اَلرُّشی. ✔️ سوَّلَتْ لِی نَفسِی وَ غَلَبَنِی هَوایَ وَ اَعانَنِی عَلَیها شِقوَتِی وَ غَرَّنِی سِترُكَ المُرخی عَلَیّ . 🌐 @Mabaheeth

أعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشِّیطانِ الرَّجِیم، بِسْمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحِیم در نوبت قبل اشاره شد كه وجود مبارك امام سجاد سلام الله علیه حال نیایشگر را چنان ترسیم می‌كند كه دعا كننده عرض می‌كند : پروردگارا ! من نه تنها تو را معصیت كردم، بلکه هم به جلالت و عظمت تو آگاه بودم، و هم برای معصیت رشوه می‌دادم، و هم از پرداخت رشوه‌های سنگین دریغی نداشتم این نسخه‌ای كه آمده است:چند سبك نقل شده است؛ یكی این كه: ***اَعطَیتُ عَلَی مَعاصِی الجَلیلْ اَلرُّشی*** یعنی من به معصیت‌های خدای جلیل و بزرگوار رشوه می‌دادم! كه این یك نقصی است روی نقص قبلی؛ انسان با اعتراف به جلالت خدا او را معصیت می‌كند كه بر معاصی خدای جلیل رشوه می‌دادم. برخی از نُسخ این چنین آمده است كه: اَعطَیتُ عَلی جَلیلِ المَعاصی الرُّشی. من بر آن معصیت‌های بزرگ رشوه می‌دادم. برخی از نُسخ این چنین است: فَأعْطَیتُ عَلی مَعاصِی جَلیلَ الرُّشی، كه هم رشوه‌های سنگین می‌پرداختم . به هر تقدیر چه نسخه اول یا نسخه دوم یا نسخه سوّم باشد، نیایشگر اعتراف می‌كند كه خدایا! من نه تنها معصیت می‌كردم، بلكه برای پرداخت معصیت، مقدّمات معصیت را هم فراهم می‌كردم، یعنی رشوه می‌دادم تا گناه كنم؛ این نهایت فرومایگی را می‌رساند. این كار به نام «تَسویل» است كه زشت را زیبا نشان دادن، زیبا را زشت نشان دادن، حقّ را باطل نشان دادن، باطل را حقّ نشان دادن، صدق را كذب نشان دادن، كذب را صدق نشان دادن، حسن را قبیح نشان دادن، قبیح را حسن نشان دادن، این نیرنگ، كار تَسویل است. نفس انسان در برابر عقل در جبهه جِهاد اكبر در این بخش كارش تَسویل است. وقتی كه مُسوّلانه رفتار كرد، انسان را فریب می‌دهد. وقتی فریب داد، مبتلا می‌كند به این كار . وقتی مبتلا كرد به این كار ، این را حقّ دید و صدق دید، مكرّر این را انجام می‌دهد. وقتی مكرّر انجام داد، به دام اسارت همین نفس مُسوّله قرار می‌گیرد. در جبهه جهاد اكبر شكست می‌خورد. وقتی شكست خورد ، آن وقت اسیر می‌شود. آنگاه عرض می‌كند: ذات أقدس إلها! من در تمام این تبهكاری‌ها روی لِجاج و عناد نبود، روی ضعف بود. در جبهه جهاد درونی، وقتی شهوت بر عقل غالب بشود یا غضب بر عقل غالب بشود، روی بیان نورانی امیرالمؤمنین سلام الله علیه كه فرمود: «كَمْ مِنْ عَقلٍ اَسیرٍ تَحتَ هَوَیً اَمیر» یعنی در جهاد درونی گاهی هوس امیر می‌شود و عقل اسیر، من عقل‌ام امیر هَوس شد! وقتی اسیرانه زندگی كردم، قهراً تن به تباهی دادم و برای این تباهی هم غرامت‌های سنگینی ارائه كردم. آنگاه نوبت به (تَسویل) می‌رسد؛ وجود مبارك امام سجاد سلام الله علیه در این قسمت یك روانشناسی حكیمانه‌ای را ارائه می‌كند تا انسان نفس خود را و شئون و شُعب نفس را بشناسد و بداند هر پیشنهادی كه در محضر او ارائه می‌شود از كدام شأن از شئون نفس است، گرچه نفس فِی وَحدَتِها كُلُّ القُوی » خلاصه آن تحلیل این است كه انسان گرچه دارای شئون گوناگونی است، ولی اگر بتواند این شئون را رهبری كند، همه این شئون‌ِ ادراكی و تحریكی به امامت عقل او نماز جماعت می‌گذارند. یعنی در درون او یك قافله و یك كاروانی است به مدیریت عقل كه در پیشگاه ذات أقدس إله كُرنش می‌كنند، نماز می‌خوانند، اطاعت می‌كنند به امامت عقل. یعنی هم نیروی ادراكی او به نام حس و خیال و وَهم به عقل نظر او اقتدا می‌كنند، هم نیروی تحریكی او به نام شهوت و غضب در بخش‌های اراده و تصمیم و جَزم و عزم ما و مانند آن به عقل عملی او اقتدا می‌كنند و چون حقیقت گوهر انسانی جامع عقلین عملی و نظری است، در آن قلّه فرمانروائی و هِرم دستور دهی و عمارت آن عقل جامع قرار می‌گیرد كه جوامع كَلِم به همان عقل داده می‌شود. آنگاه او امامت این قافله‌های علمی و عملی را به عهده دارد، یك كاروان علم و عمل به آن قلّه عقل جامع اقتدا می‌كنند. چنین كسی در جهاد اكبر پیروز است. و اگر این توفیق نصیب كسی نشد، خطر از اینجا شروع می‌شود كه انسان یك خواسته‌هائی دارد، هم در بخش‌های وَهم و خیال برخی از اندیشه‌ها نسبت به او معقول جلوه می‌كنند، هم در بخش‌های شهوت و غضب برخی از خواسته‌ها برای او محبوب و حقّ جلوه می‌كند. 👇👇👇