#داستانک در باب الگوی تربیتی حضرات معصومین علیهم‌السلام 🌱 چگونه با حسن خُلق، دشمن به دوست تبدیل می‌شود عمر بن یزید [عموی هشام بن حکم] گوید: كَانَ ابْنُ أَخِي هِشَامٍ يَذْهَبُ فِي الدِّينِ مَذْهَبَ الْجَهْمِيَّةِ خَبِيثاً فِيهِمْ، فَسَأَلَنِي أَنْ أُدْخِلَهُ عَلَى أَبِي عَبْدِ اللَّهِ علیه‌السلام لِيُنَاظِرَهُ، پسر برادرم، هشام بن حکم، به مذهب جَهمیه معتقد بود و از طرفداران سر سخت این مذهب به شمار می‌رفت. از من خواهش کرد او را خدمت امام صادق علیه‌السلام ببرم تا با او مناظره کند. به او گفتم تا امام اجازه ندهد چنین کاری را نمی‌کنم. خدمت حضرت صادق علیه‌السلام رسیدم و جریان اجازه خواستن هشام را عرض کردم. ایشان اجازه دادند. از خدمت امام مرخّص شدم. چند گامی که برداشتم، پلیدی و عقیده زشت او یادم آمد. برگشتم خدمت امام صادق علیه‌السلام جریان را عرض کردم. امام صادق علیه‌السلام فرمودند: عمر بن یزید! می‌ترسی من از جواب او عاجز شوم؟ از طرف خودم خجالت کشیدم و فهمیدم اشتباه کرده‌ام. با خجالت به جانب هشام رفتم و از تأخیر خود عذر خواسته گفتم اجازه داد که خدمتش برسی. هشام با عجله حرکت کرد، اجازه ورود خواست و داخل شد. من نیز با او رفتم. همین که نشست حضرت صادق علیه‌السلام از او سؤالی کرد. هشام از جواب فرو ماند، برای جواب دادن فرصتی خواست. امام علیه‌السلام به او فرصت داد و هشام رفت. او چند روز در جستجوی جواب بود ولی نتوانست آن را پیدا کند. خدمت امام علیه‌السلام رسید. حضرت صادق علیه‌السلام جواب را به او فرمودند و چند سؤال دیگر کردند که این سؤال‌ها مذهب او را باطل می‌کرد و باعث فساد عقیده اش می‌شد. هشام با اندوه و تحیر از خدمت امام مرخّص شد. هشام گوید: چند روز در حیرت و سرگردانی بودم. عمر بن یزید گفت: برای مرتبه سوم، هشام از من تقاضا کرد برایش اجازه بخواهم. خدمت امام رسیدم، و اجازه خواستم. ایشان فرمودند: در فلان محل حیره [اطراف کوفه]، منتظر من باشد. فردا صبح ان شاء الله یک‌دیگر را خواهیم دید. پیش هشام آمدم و جریان را گفتم. بسیار خوشحال شد. قبل از امام به آن محل رفت. بعد که هشام را ملاقات کردم پرسیدم بالاخره بین تو و امام چه گفتگو شد؟ هشام گفت: من قبل از حضرت صادق علیه‌السلام به آن محل رفتم. امام علیه‌السلام سوار قاطر بود. «فَلَمَّا بَصُرْتُ بِهِ وَ قَرُبَ مِنِّي، هَالَنِي مَنْظَرُهُ وَ أَرْعَبَنِي حَتَّى بَقِيتُ لَا أَجِدُ شَيْئاً أَتَفَوَّهُ بِهِ وَ لَا انْطَلَقَ لِسَانِي لَمَّا أَرَدْتُ مِنْ مُنَاطَقَتِهِ، وَ وَقَفَ عَلَيَّ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ علیه‌السلام مَلِيّاً يَنْتَظِرُ مَا أُكَلِّمُهُ، وَ كَانَ وُقُوفُهُ عَلَيَّ لَا يَزِيدُنِي إِلَّا تَهَيُّباً وَ تَحَيُّراً، فَلَمَّا رَأَى ذَلِكَ مِنِّي: ضَرَبَ بَغْلَتَهُ وَ سَارَ حَتَّى دَخَلَ بَعْضَ السِّكَكِ فِي الْحِيرَةِ، وَ تَيَقَّنْتُ أَنَّ مَا أَصَابَنِي مِنْ هَيْبَتِهِ لَمْ يَكُنْ إِلَّا مِنْ قِبَلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مِنْ عِظَمِ مَوقِعِهِ وَ مَكَانِهِ مِنَ الرَّبِّ»؛ همین که چشمم به او افتاد از دیدارش هیبتی مرا فرا گرفت و بر خود لرزیدم به طوری که زبانم یارای تکلّم و صحبت نداشت. نمی‌دانستم و نمی‌توانستم حرفی بزنم. مدّتی امام علیه‌السلام انتظار کشید که من سخنی بگویم. این انتظار، بیشتر باعث عظمت او و ترس من می‌شد. یقین کردم این هیبت و جلالت که از او در دل من وارد می شود فقط از جانب خدا و مقامی است که او در نزد خدا دارد. عمر بن یزید گوید: هشام پس از آن ملاقات، مذهب و عقیده خود را رها کرد و به دین حق گروید و بر تمام اصحاب حضرت صادق علیه‌السلام برتری یافت. 📚رجال الکشی، ص۲۵۶ @madras_emb

#شب_جمعه 🌱 غوغای محشر و صفِ روضه‌خوانهای حضرت سیدالشهدا علیه‌السلام 🎥 ماجرای جالب مرحوم آیت‌الله‌العظمی شیخ عبدالله مامقانی قدّس‌سره @madras_emb

عن أبي الحسن موسى بن جعفر عليه‌السلام، قال: إِنَّ لِلَّهِ‌ يَوْمَ‌ الْجُمُعَةِ أَلْفَ‌ نَفْحَةٍ مِنْ رَحْمَتِهِ، يُعْطِي كُلَّ عَبْدٍ مِنْهَا مَا شَاءَ، فَمَنْ قَرَأَ إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ بَعْدَ الْعَصْرِ يَوْمَ الْجُمُعَةِ مِائَةَ مَرَّةٍ، وَهَبَ اللَّهُ لَهُ تِلْكَ الْأَلْفَ وَ مِثْلَهَا. 📚الامالی (للصدوق)؛ ص۷۰۳ حضرت امام کاظم علیه‌السلام فرمودند: خدا را در روز جمعه، هزار نسيم رحمت است كه هر بنده را آنچه خواهد از آن رحمت‌ها عطا فرمايد. پس هر كه بعد از عصر روز جمعه صد مرتبه سوره "إِنَّا أَنْزَلْنَاه" بخواند، حق تعالى آن هزار رحمت را مضاعف گرداند و به او عطا فرمايد. @madras_emb

🌱 دستورالعملی برای همراهی اهل‌بیت علیهم‌السلام در دنیا و آخرت اسماعيل بن سهل گويد: خدمت امام جواد عليه‌السلام نوشتم، چيزى به من تعليم فرما كه اگر آن را انجام دهم در دنيا و آخرت با شما باشم. حضرت به خط خودشان -که من می‌شناختم- مرقوم فرمودند: أَكْثِرْ مِنْ تِلاَوَةِ إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ وَ رَطِّبْ شَفَتَيْكَ بِالاِسْتِغْفَارِ سوره «إنّا أنزالناه» را زياد بخوان و لبهايت به گفتن استغفار «تَر» باشد، (يعنى آنقدر استغفار كُنى كه هيچگاه لبت خشك نشود). 📚ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ج۱، ص۱۶۵ @madras_emb

💡متن شناسی راهی روشمند برای شناخت اعتبار روایات نیست. ❖ استاد معظم آقای حاج سیدمحمدجواد شبیری: ● روش استناد به متن حدیث برای اثبات اعتبار آن بسیار روش لغزنده ای است و ذوق و سلیقه شخصی و تمایلات فكری در آن بسیار مؤثر است. ● به عنوان نمونه درباره قسمت ذیل دعای عرفه حضرت سید الشهداء علیه‌السلام برخی از بزرگان متن حدیث را دلیل بر صدور آن از معصوم دانسته‌اند، ولی مرحوم مجلسی و برخی از محدثان دقیقاً برعكس، متن حدیث را شاهد بر عدم صدور آن از معصوم انگاشته‌اند. ● به عقیده من متن شناسی، راه روشمندی برای شناخت اعتبار یا عدم اعتبار روایات نیست و تنها در دایره محدودی می‌توان از آن بهره جست. 🔺درس خارج فقه یک‌شنبه ۱ اسفند ۱۳۸۹ @madras_emb

● قد أفاد شیخُنا المفید قدّس‌سرُّه: فی الیوم الثّالث و العشرین منه - ذی القعدة - کانت وفاةُ سیّدنا أبی الحسن علی بن موسی الرّضا علیهماالسّلام بطوس من أرض خراسان سنة ۲۰۳. مسارّ الشّیعة، ص۳۴ ● و أفاد السیّد ابن طاووس ره: و رأيت في بعض تصانيف‌ أصحابنا العجم رضوان‌الله‌عليهم أنه يستحب أن يزار مولانا الرضا عليه‌السّلام يوم ثالث و عشرين من ذي القعدة من قرب أو بعد ببعض زياراته المعروفة أو بما يكون كالزيارة من الرواية بذلك. اقبال الأعمال، ج۱، ص۳۱۰ @madras_emb

💡مهم‌ترين ويژگي عصر امام رضا عليه‌السلام چيست؟ ❖ استاد مرحوم شیخ محمدرضا جعفری رضوان‌الله‌علیه: ● از امتيازات امام رضا عليه‌السلام اين بود كه پس از شهادت حضرت موسي بن جعفر عليهماالسلام، به طور علني، امامت خود را اعلان كرد؛ مردم را به نفس دعوت مي‌كرد و تقيه نمي‌فرمود. يونس بن عبدالرحمن يكي از اصحاب امام رضا عليه‌السلام است. وي براي امام عليه‌السلام مي‌نويسد: ‌«‌أنّ سيف هارون يقطر من دماءكم و قد شهرت نفس بدعوي الإمامة؛ مولاي من، شمشير هارون از خون شما (أهل بيت) خونچكان است و با اين حال، شما خود را به امامت مشهور كرده‌ايد‌». عيون اخبار الرضا عليه‌السلام، ج۲، ص۸۱ از طرف امام عليه‌السلام، نامه‌اي براي يونس بن عبدالرحمن فرستاده مي‌شود كه: «‌هارون عاجزتر از آن است كه به من آسيبي برساند» عيون اخبار الرضا عليه‌السلام، ج۱، ص۱۹۱ 👈امام رضا عليه السلام، آنچه را كه ساير ائمه عليهم‌السلام به خواص شيعيان فرمودند، علني اعلان می كردند و علاوه بر اعلان، عمل هم می‌فرمود. به ديگر سخن، حضرت رضا عليه‌السلام، مانند ساير امامان قبل از خويش و به ويژه مثل امام صادق عليه‌السلام، تقيه نمي‌كردند. 🔻يكي از دلائلي كه مأمون جلسات مناظره تشكيل مي‌داد، اين بود كه مثلاً امام را در آنچه ادعا مي‌كند، ناتوان نشان بدهد. در نهايت، فقط مأمون توانست با استفاده از زهر، كار را تمام كند و إلاّ تمام راههاي مأمون به بن‌بست ختم شده بود. ● همانطور كه ذكر كرديم، از عمر امام رضا عليه‌السلام، تا امام عسكري عليه‌السلام، أهل‌بيت عليهم السلام، در ابراز عقيده شيعه دربارهٴ امامان، تقيه نمی‌كردند و علني آن را مطرح می‌كردند. يعني، چون آنان در مركز خلافت و قدرت عباسيان زندگي می‌كردند، اگر اندكي خلاف آنچه می‌گفتند، ديده مي‌شد، بهترين عامل براي سركوبي شيعيان بود كه بگويند اعمال امامان شما، برخلاف ادعاي آنهاست. يكي از موارد، اين بود كه هارون به پيشنهاد اطرافيانش، امام كاظم عليه‌السلام را زهر داد و قرار شد بگويند آن حضرت، غيبت كرده است. اساس ‌«‌واقفيه» از همين جا شروع شد. اين بازي هارون و اطرافيانش بود كه بگويند از اين به بعد، امام در غيبت است و حضور امام جديد معني ندارد.←بر همين اساس امام رضا عليه‌السلام، هم علني امامتش را اعلان مي‌كرد و هم عملاً دست به اعجاز مي‌زد. ابن حبّان در ‌«‌الثقات» مي‌گويد: ‌ «‌مازُرتُ مشهدَ الرضا تلاّ و رأيت معجزةً من آثار بركته؛ بدون استثناء هرگاه به زيارت قبر امام رضا عليه‌السلام، رفتم، از جلوه‌هاي بركت او معجزه‌اي ديدم». ● از مشهورترين احاديث رسيده از حضرت رضا عليه‌السلام، حديث ‌«‌سلسلة الذهب» است. ⁉️ مخاطبان اين روايت چه كساني بوده‌اند و چرا امام اين روايت شريف را در دو مرحله فرمودند؟ هنگامي كه امام عليه‌السلام اين حديث را در نيشابور مطرح فرمود، مشاهير محدّثان اهل سنت مانند ابن راهويه و ديگران هم حاضر بودند. علت اينكه امام عليه السلام براي سخن خود سند نقل مي‌كند، همين نوع مخاطبان است، و گرنه براي شيعيان، بين امام رضا عليه‌السلام و پيامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله فرقي نيست. اينكه امام عليه السلام سلسله سند حديث را تا پيامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله نقل مي‌كنند، براي اين است كه براساس نگاه مخاطبان سني، حديث بايد متصل السند باشد تا مقبول بيفتد. احمد بن حنبل مي‌گويد: ‌«‌والله لو قُريء هذا الاسناد علي مجنونٍ لأفاق» مسند احمد بن حنبل، ج۴، ص۹۸. به خدا سوگند كه اگر اين سند، بر ديوانه‌اي خوانده شود، به سلامت برخواهد خاست. امام هم اول ذهن مردم را آماده مي‌كند، تكه‌اي از حديث را مي‌گويد كه: ‌«‌كلمة لا إله إلاّ الله» ... و بعد از مسافتی مي‌فرماید: ‌«‌بشرطها و ...». و اگر از اوّل اين سخن را مي‌گفت مردم نمي‌نوشتند؛ اينكه چرا حضرت اين بحث را در نيشابور مطرح كرد اين بود كه اصلاً بنا بود حضرت را از مدينه تا طوس، از مسيري عبور دهند كه حتي الامكان شهري نباشد. لذا حضرت را به جاي كوفه از بصره آوردند و اولين شهري كه وارد شدند، نيشابور بود، زيرا چاره‌اي جز عبور از آن نداشتند. از دلايل ديگر نقل اين حديث در نيشابور، علمي بودن شهر و حضور تعداد اندكي از شيعيان در آنجا بوده كه حضور ‌«‌فضل بن شاذان» هم براساس همين اقليت شيعه است. 📚 نشریه گلستان قرآن، نیمه دوم آذر ۱۳۸۳، سال هفتم شماره ۱۹۳ @madras_emb

زیارت مختصر حضرت امام رضا علیه‌السلام. کتاب المقنعة شیخ مفید. نسخه ش ۲۶۱۸ کتابخانه آستان قدس رضوی. تاریخ کتابت: قبل از ۹۹۲ هـ.ق. @madras_emb

#مرثیه_سرایی 🚩 مجلس عزای شهادت حضرت امام رضا علیه‌السلام 🎙حجت الاسلام محسن ابراهیمی 🗓دوشنبه ۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۵ 📍مدرس فقهی امام محمد باقر علیه‌السلام #امام_رضا_علیه_السلام @madras_emb

#سخنرانی 🏴 مجلس روضه بمناسبت نقل شهادت حضرت علی بن موسی الرضا علیهماالسلام و ایام زیارتی آن حضرت 🎙حجت الاسلام و المسلمین سیدمحمدتقی موسوی 🗓دوشنبه ۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۵ 📍مدرس فقهی امام محمد باقر علیه‌السلام #امام_رضا_علیه_السلام @madras_emb

❌ دل پاک و ظاهری ناپاک 1️⃣ عبید بن زرارة نقل می‌کند: پسر قیس ماصر (یکی از متکلّمان معروف و از شاگردان امام سجاد علیه‌السلام) و عمرو بن ذرّ به خدمت امام باقر علیه‌السلام شرفیاب شدند و به گمانم ابوحنیفه نیز همراه آن دو بود. پسر قیس ماصر شروع به گفتگو (بحث کلامی) نمود و گفت: ما افرادی را که هم‌کیش و هم‌دینمان هستند را به خاطر ارتکاب معاصی و گناهان از دایرۀ ایمان خارج نمی‌کنیم. امام باقر علیه‌السلام در پاسخ فرمودند: يَا ابْنَ قَيْسٍ أَمَّا رَسُولُ اللَّهِ صلی‌الله‌علیه‌وآله فَقَدْ قَالَ لَا يَزْنِي الزَّانِي وَ هُوَ مُؤْمِنٌ وَ لَا يَسْرِقُ السَّارِقُ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَاذْهَبْ أَنْتَ وَ أَصْحَابُكَ حَيْثُ شِئتَ. الكافي، ج‌۲، ص۲۸۵ «ای پسر قیس! اگر نظر پیامبر خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله را بخواهی پس بدان که فرمود: زانی در حالیکه مؤمن است مرتکب عمل منافی عفّت نمی‌شود و دزد در حالیکه مؤمن است دزدی نمی‌کند. حال، تو و اصحابت هر طرف که خواستید بروید [و هر نظری را خواستید انتخاب کنید]!». 2️⃣ ابوالصباح کنانی از امام باقر علیه‌السلام نقل می‌کند: قِيلَ لِأَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ علیه‌السلام مَنْ شَهِدَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللَّهِ صلی‌الله‌علیه‌وآله كَانَ مُؤْمِناً قَالَ فَأَيْنَ فَرَائِضُ اللَّهِ قَالَ وَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ كَانَ عَلِيٌّ علیه‌السلام يَقُولُ لَوْ كَانَ‌ الْإِيمَانُ‌ كَلَاماً لَمْ‌ يَنْزِلْ‌ فِيهِ‌ صَوْمٌ‌ وَ لَا صَلَاةٌ وَ لَا حَلَالٌ وَ لَا حَرَامٌ. الكافي، ج‌۲، ص۳۳ به محضر امیرالمؤمنین علیه‌السلام عرض شد که هر کس به «لا اله الا الله» و «محمد رسول الله» شهادت دهد، مؤمن است. امیرالمؤمنین صلی‌الله‌علیه‌وآله فرمودند: «پس فرائض [و تکالیف] خداوند کجا رفت؟». ابوالصباح می‌گوید: همچنین از امام باقر علیه‌السلام شنیدم که علی علیه‌السلام مکرّراً می‌فرمودند: «اگر ایمان فقط سخنی [یعنی ادای لفظی شهادتین] می‌بود دیگر روزه و نماز و حلال و حرام نازل نمی‌شد!» ✍️سند حدیث اول قطعاً معتبر است، و سند حدیث دوم بنابر قولی صحیح است. علاوه بر آنکه روایات در این زمینه بسیار است و این مطلب تقریباً جزء باورهای قطعی مذهب شیعه به شمار می‌آید که التزام به تکالیف عملی شریعت از شرایط ایمان (آن وصف و حالتی که باعث استحقاق بهشت و ثواب است) می‌باشد؛ هرچند عدم التزام به تکالیف، باعث کفر و از بین رفتن حقوق شخص مسلمان نمی‌گردد. @Faede_v_Borhan

🌱 فرازی از دعای روز دحو‌الأرض اللَّهُمَّ وَ عَجِّلْ فَرَجَ أَوْلِيَائِكَ وَ ارْدُدْ عَلَيْهِمْ مَظَالِمَهُمْ وَ أَظْهِرْ بِالْحَقِّ قَائِمَهُمْ‌. خدایا در فرج دوستانت شتاب کن و حقوق به تاراج رفته آنان را باز گردان، و قیام کننده بر حق را آشکار فرما. 📚 مصباح المتهجد، ج۲، ص۶۷۰ @madras_emb