شاید با کاراتون فکر کنید فقط یه حرف ساده زدید ؛
اما شاید دل طرف مقابلتون رو شکستید !
اما شاید برای بار هزارم اشک طرفو درآوردید ؛
اما شاید طرف در حالی که گریه میگرد و حتی چشماش صفحه ی گوشی رو تار میدید ، باهاتون بگه و بخنده ؛
و و و ... خیلی از این اما ها !
اون موقع میتونید راحت سر روی بالش بزارید و بخوابید ؟
کنج خوشبختی من ، گوشهی دنج اتاقم است... همانجایی که کتابهایم نزدیکترین دوستان من هستند... دقیقا همانجا نسیم سرخوشی میان روزمرگیهایم میپیچید و دنیای سادهی مرا غرق خوشبختی میکند ! دلخوشیهای سادهی من... خوشبختیهای ساده را هر لحظه در آغوشم میاندازد !
. .