#شهیدانه🌹
آنان در #غربت جنگیدند
و با #مظلومیت به #شهادت رسیدند و پیکرهاشان زیر شنی تانک های شیطان
#تکه_تکه شد و به آب و باد و خاک و آتش پیوست🥀
اما
⇜راز خون آشکار شد
⇜راز خون را جز #شهدا در نمیابند
⇜گردش خون در رگ های زندگی شیرین است...
اما
ریختن آن در پای #محبوب شیرین تر...
و نگو شیرین تر✘
بگو بسیار بسیار شیرین تر است...🌹
#شهید_آوینی
#روایت_مقاومت
#ʝѳiɳ ↴
➣|•°@mahdavion_1400•°
🕊🥀 غربت امام زمان (عج) 🥀🕊
✍ #غربت امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف از غربت امام رضا علیه السلام و امام حسين علیه السلام نيز بيشتر است.
💚 اگر حسين بن علی علیه السلام به دليل کمی ياران و اعوان، غريب بود،فرزندش مهدی از او نيز غريبتر است. چراکه همان هفتاد و دو يارِ حسين،در محشر عاشورا تا پای جان، امام خويش را نصرت کردند؛ اما بيش از هزار سال است که امام زمان(عج) ،در رسيدن به سيصد و سيزده ياور مخلص، انتظار میکشد.[۱]
🌷 اگر تنهایی و دوری از خانه و کاشانه و اهل و عيال،غربت است، چگونه يوسف زهرا غريب نباشد، وقتی امام کاظم علیه السلام در وصف او چنين می فرمايند:او همان طرد شدهی تنهای غريبِ پنهان از خاندانش است؟[۲]
🕊 آری! امام زمان (عج) غريب است، نه در ميان خِيل گرگان درنده در صحرای کربلا يا در کاخ مأمون؛ بلکه در ميان محبّان و شيعيانش...😔
📚 [۱]کمالالدين، ج۲، ص۳۷۸
[۲]هو الطريد الوحيد الغريب الغايب
بحارالانوار، ج۵۱، ص۱۵۱
🕊🥀 غربت امام زمان (عج الله تعالی فرجه الشریف) 🥀🕊
✍ #غربت امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف از غربت امام رضا علیه السلام و امام حسين علیه السلام نيز بيشتر است.
💚 اگر حسين بن علی علیه السلام به دليل کمی ياران و اعوان، غريب بود،فرزندش مهدی از او نيز غريبتر است. چراکه همان هفتاد و دو يارِ حسين،در محشر عاشورا تا پای جان، امام خويش را نصرت کردند؛ اما بيش از هزار سال است که امام زمان(عجل الله تعالی فرجه) ،در رسيدن به سيصد و سيزده ياور مخلص، انتظار میکشد.[۱]
🌷 اگر تنهایی و دوری از خانه و کاشانه و اهل و عيال،غربت است، چگونه يوسف زهرا غريب نباشد، وقتی امام کاظم علیه السلام در وصف او چنين می فرمايند:او همان طرد شدهی تنهای غريبِ پنهان از خاندانش است؟[۲]
🕊 آری! امام زمان (عجل الله تعالی فرجه) غريب است، نه در ميان خِيل گرگان درنده در صحرای کربلا يا در کاخ مأمون؛ بلکه در ميان محبّان و شيعيانش...😔
📒 [۱]کمالالدين، ج۲، ص۳۷۸
📕 [۲]هو الطريد الوحيد الغريب الغايب
📘 بحارالانوار، ج۵۱، ص۱۵۱