و تمام ِچشم هایی که تو را میبینند ، کاش چشم های من بودند .

او از زیبایی میگوید و ذهن من تنها چشمانش را به یاد می آورد .

اون تعادل ِ منه ، زمین میخورم نباشه :)

قلب ِمن به امید ِبودن ِتو می تپد .

وقتى باهات آشنا شدم حس كردم بعد از چند سال سفر طولانى بالاخره رسيدم خونه ::)

او می آید ، اورا میبینم ، ولی نمیدانم آن روز زنده ام یا نه . ولی اگر آن روزی که دیدار فرا رسید من زنده نبودم بدانید با آمدن آن ، من از شوق دیدارش دوباره زنده میشوم ::)

بالاترازجان‌دوستت دارم !

ای کاش کلام میشدم درتکلم ِتو ::)

و ازمن استخوان‌هایی ماندکه تورادوست داشتند .

و اما تو . عزیزک ِمن ‌! هر جا و هر کجای جهان که باشی بازهم به آغوش ِرویاهای من بازخواهی گشت ؛ تو مرا ربوده ایی ! مرا کشته ایی ! مرا به خاکستر خواب ها نشانده ای ! هم از این روست که هر شب تا سپیده دم بیدارم .. من کشنده ی خواب های خویش را دوست می دارم تا ابد و برای همیشه .

آن‌که‌آسان‌می‌سپاردجان‌به‌دیدارت‌منم .

برای دیدنش کوه نکندم . جان کندم !