بالاترازجان‌دوستت دارم !

ای کاش کلام میشدم درتکلم ِتو ::)

و ازمن استخوان‌هایی ماندکه تورادوست داشتند .

و اما تو . عزیزک ِمن ‌! هر جا و هر کجای جهان که باشی بازهم به آغوش ِرویاهای من بازخواهی گشت ؛ تو مرا ربوده ایی ! مرا کشته ایی ! مرا به خاکستر خواب ها نشانده ای ! هم از این روست که هر شب تا سپیده دم بیدارم .. من کشنده ی خواب های خویش را دوست می دارم تا ابد و برای همیشه .

آن‌که‌آسان‌می‌سپاردجان‌به‌دیدارت‌منم .

برای دیدنش کوه نکندم . جان کندم !

در‌دورآنی‌به‌تو‌دل‌بستم‌که ؛ عاشقی‌کردن‌احمقانه‌ترین‌کار ِممکن‌بود !

- به‌ یادت‌عالمی‌را‌بردم‌ازیاد !

اندازه‌ ِدوست داشتنم را نپرس ! اما بدان قلبم با هر ضربان خواستنت را فریاد می‌دارد .

نفس نفس نبود ِتو عذابه خب .

در وفای تو چنانم که اگر خاک شوم ؛ آید از تربت من بوی وفاداری ِدل .

آره سارن . اینجا یکی هست که نمیتونه بخنده ولی زندگیش بسته به خنده ی اون ‌.