و تو در دلِ‌تاریکی هم ، نورِ زندگیِ منی .

نصیبم از رخِ ماهش به جز بغضِ غروبی نیست‌ ‌ ‌.

و من همانم که تویی از همه عالم جانش ،

شعرهای من تویی ، اشعار میخواهم چکار ؟

عشق وجود دارد . فقط بعضی‌ها مثلِ آیدا می‌مانند ، شاملو می‌سازند بعضی‌ها‌ هم مثلِ‌ثریا می‌روند‌ شهریار می‌کُشند .

بی‌تو‌تاریک‌نشستم ، چراغِ‌که‌شدی ؟

یک گوشه از قلبم ، تا ابد فقط برای ِتو میماند . همان جایی که تا ابد درد می‌کند !

گرازیادم‌رود‌عالم ، توازیادم‌نخواهی‌رفت ‌.

کاش‌می‌شد فکرم را برایت بفرستم ، که‌ یک روز تمام پر از تو بوده است .

تو را شجریان خوانده ، پور ناظری نواخته ، مولانا سروده ، فرشچیان کشیده ، و شاملو نوشته است . جز این ها باقیِ هنرمندان جهان ، در وصفِ تو عاجز مانده‌اند !

در ِقلبم بسته بود . از کدام در وارد شدی ؟

توی زندگی بعدی؟ توی همین زندگی هم جوری دوستت‌ میدارم که انگار زندگی آخرمه .