چای نارنجی.

دوستی نوشته بود؛ هنر اصلی هنر فاصله‌هاست، زیاد نزدیک به هم میسوزیم و زیاد دور یخ میزنیم.

با خودم فکر میکردم بین تمام کتاب‌های روانشناسی که خوندم و تیکه کتاب‌هایی که اینطرف اون‌طرف دیدم یا روانشناس هایی که باهاشون حرف زدم چه برای آشنا شدن با حرفه‌شون یا چه برای کمک به خودم، یک چیز مشترک بین حرف‌هاشون پیدا کردم و اون هم «شفقت با خود» بود. بلااستثناء همه برای بهبودی و گذر از هر رنجی که متحمل اون هستی اول از همه پیشنهاد میکنند با خودت بهتر باش سعی کن درکش کنی با خودت حرف بزن و براش شبیه همون رفیق و همراهی باش که نیاز داره. می‌دونم شاید کافی نباشه و تو بالاخره نیاز به آدم دیگه‌ای هم داری، اما واقعا و عمیقا شفا بخشه، از خودتون دریغ نکنید.

میان خوبه!

:)

از دیده شدن و اهمیت داده شدن به آدما تو ملاء عام خوشم میاد.

قسمتی از زندگی من:

نوشته بود: ‌مسلمانان تا ثابت نکنند اسلام دین صلح است، دست از کشتار برنمی‌دارند.

؛

دخترای خوشگلم، به خودتون حس I'm the only girl in the world داشته باشید و لطفا هیچوقت نخواید که از مردی دریافتش کنید.

بدون شرح: