بدون شرح:

آدم‌ها روز به روز از چیزی که قبلاً بودند، وقیح‌تر و پُررو‌تر میشند و انگار مزه‌مزه کردن حرف‌هارو از وقتی که تونستند بین جمع سخنرانی کنند و با بیشتر از یک نفر حرف بزنند و دیده بشند، کنار گذاشتند. با این وقیح‌هایی که بعد از گذشت چندین و چند سال از سن بلوغ‌شون هنوز رفتار بالغانه را یاد نگرفتند به قطع نمیشه حتی احوال‌پرسی مسالمت آمیزی داشت. ما از وقتی فکر کردیم آزادی بیان یعنی بیان هر نظر و فکر اشتباهی که از ذهنت گذشت، از قبل‌مون هم پَسرفته‌تر شدیم. ما از گذشته خودمون هم عقب‌تریم. حداقل قبلا ادب ویژگی بارز اکثریت انسان‌ها بود و ادب از نظر من یعنی نگفتن چیزهایی که نباید، ادب یعنی نگه داشتن بعضی از مرزها بین من و تو، ادب یعنی وقتی می‌دونی حرفت بدرد نمیخوره، سکوت کن عزیز من.

ادب صرفاً جنبه تزئینی ندارد. بلکه برای مواجهه با یک مشکل بزرگ بشر است: ما به ادب نیاز داریم تا حیوان درونمان را رام کنیم. .آرامش/آلن دوباتن