eitaa logo
مکتب وحی
2.6هزار دنبال‌کننده
1.7هزار عکس
550 ویدیو
11 فایل
برای برقراری ارتباط با مدیر کانال بر روی لینک زیر کلیک فرمایید. @maktabevahy_admin
مشاهده در ایتا
دانلود
🔘چرا داستان کربلا باید اتفاق بیافتد؟🔘 🔶 امام حسین علیه السلام به راحتی می توانست هم امامتش و هم مقاماتش را داشته باشد و هیچ قضیه و جریانی هم پیش نیاید. نه علی اکبرش را از دست بدهد نه علی اصغر و نه اباالفضل را. در یک مکان همراه با شیعیانش زندگی کند و به کمال هم برسند و قضیه ای هم اتفاق نمی افتاد. خودش که امام است؛ از خودش که چیزی کم نمی شود! ❓اینکه حضرت می آیند و "جریان کربلا" را به وجود می آورند برای چیست؟ برای چه حضرت علی اکبر و اباالفضل علیهما السلام را فدا می کنند؟ 🔸علاوه بر حساب و کتابهایی که خداوند برای خود حضرت و یارانش دارد که از "فیضِ لایتناهی" خویش آنها را بهره مند کند که آن جداست، با این حال حضرت این جریان را "برای ما" بوجود آورده است. از خدا هم عوضی نمی خواهد. در حقیقت خدا می فرماید اگر می خواهی از این امت "دستگیری" شود باید این روال طیّ شود! 🔸عوَضش این بود که امروز من و شما در دامِ ابالِسِه و شیاطین نیافتیم. برای اینکه امروز من و شما در تحت ولایت او راه برویم و محرّفین و مُفْرِطين و و مُفَرِّطين و وسوسه گران و اهل دنیا نتوانند به روش های مختلف، اطراف انسان را بگیرند و ما را گمراه کنند. اگر حضرت این کار را نمیکرد معلوم نبود ما الان کجا بودیم! رفیقانمان چه کسانی بودند؟! 🔸هم در ظاهر و هم در باطن این جریان تاثیر گذار است. ظاهرش که روشن است. باطنش اینکه آنها در "تکوین" اثر می گذارند و آن تخم را در قلب ها می کارند. منتهی ما باید آبیاری و پرورش و پذیرایی کنیم و خلاصه نگذاریم آن جریانی که انجام شده و آن زحمت ها و آن "جهتِ تکوینی" که در این نفوس به وجود آمده مُهمَل بماند؛ [باید] این ظرفیت را حفظ کنیم. 🔉. آیة اللَه سیدمحمدمحسن حسینی طهرانی. 📗. ، ص 1916. @maktabevahy_pub 🔘.🔘.🔘.🔘.
🔘داستان اسارت اهل بیت علیهم السلام چیزی کم از کربلا ندارد🔘 🔶. کربلا در مقابل اسارت امام سجاد و حضرت زینب علیهما السلام چیزی نبود! هر روز یک عاشورا بود؛ هر روز یک کربلا بود. کجا کربلا مقایسه می شود با آن شام و با آن جریان سنگ زدن ها و بساطی که در کوفه درآوردند و با غل و زنجیر از اینجا به آن جا بردن، یک بچه در راه بمیرد و یکی سقط شود و دیگری به وضعیتی دیگر! 🔸چه می دانید که بچه های اهل بیت در طول این مسیر همین طور مُردند! مگر بچه چقدر جان دارد؟ مگر چقدر می تواند تحمل کند؟ بزرگسالش می افتد! حال چه رسد به یک بچه 5 یا 6 ساله که به او مرتّب بگویند: بدو!! این امامزاده هایی که می بینید از همین ها بوجود آمده! 🔉. آیة اللَه سیدمحمدمحسن حسینی طهرانی. 📗. ، ص 1915. @maktabe_vahy 🔘.🔘.🔘.🔘.
🚩چرا داستان کربلا باید اتفاق بیافتد؟ 🔘 امام حسین علیه السلام به راحتی می توانست هم امامتش و هم مقاماتش را داشته باشد و هیچ قضیه و جریانی هم پیش نیاید. نه علی اکبرش را از دست بدهد نه علی اصغرش و نه اباالفضلش را. در یک مکان همراه با شیعیانش زندگی بکند و به کمال هم برسند و قضیه ای هم اتفاق نمی افتاد. خودش که امام است از خودش که چیزی کم نمی شود! ❓اینکه حضرت می آیند و "جریان کربلا" را به وجود می آورند برای چیست؟ برای چه حضرت علی اکبر و اباالفضل علیهما السلام را فدا می کنند؟ 🔘 علاوه بر حساب و کتابهایی که خداوند برای خود حضرت و یارانش دارد که از فیض لایتناهی خویش آنها را بهره مند کند که آن جداست، با این حال حضرت این جریان را "برای ما" بوجود آورده است. از خدا هم عوضی نمی خواهد. در حقیقت خدا می فرماید اگر می خواهی از این امت "دستگیری" شود باید این روال طی شود! 🔘 عوضش این بود که امروز من و شما در دامِ ابالسه و شیاطین نیافتیم. برای اینکه امروز من و شما در تحت ولایت او راه برویم و محرّفین و مُفْرِطين و ومُفَرِّطين و وسوسه گران و اهل دنیا نتوانند به روش های مختلف اطراف انسان را بگیرند و ما را گمراه کنند. اگر حضرت این کار را نمیکرد معلوم نبود ما الان کجا بودیم! رفیقانمان چه کسانی بودند؟! 🔘 هم در ظاهر و هم در باطن این جریان تاثیر گذار است. ظاهرش که روشن است. باطنش اینکه آنها در "تکوین" اثر می گذارند و آن تخم را در قلب ها می کارند. منتهی ما باید آبیاری و پرورش و پذیرایی کنیم و خلاصه نگذاریم آن جریانی که انجام شده و آن زحمت ها و آن "جهت تکوینی" که در این نفوس به وجود آمده مهمل بماند؛ [باید] این ظرفیت را حفظ کنیم. 🔉. آیة اللَه سید محمد محسن حسینی طهرانی قدّس الله سرّه 📗. ، ص 1916. @maktabe_vahy 🏴.🏴.🏴.🏴
🔘داستان اسارت اهل بیت علیهم السلام چیزی کم از کربلا ندارد🔘 🔶. کربلا در مقابل اسارت امام سجاد و حضرت زینب علیهما السلام چیزی نبود! هر روز یک عاشورا بود؛ هر روز یک کربلا بود. کجا کربلا مقایسه می‌شود با آن شام و با آن جریانِ سنگ زدن ها و بساطی که در کوفه درآوردند و با غُل و زنجیر از اینجا به آن جا بردن؛ یک بچه در راه بمیرد و یکی سقط شود و دیگری به وضعیتی دیگر! 🔸چه می‌دانید بچه های اهل بیت در طول این مسیر همین طور مُردند! مگر بچه چقدر جان دارد؟ مگر چقدر می تواند تحمل کند؟ بزرگسالش می‌افتد! حال چه رسد به یک بچه 5 یا 6 ساله که به او مرتّب بگویند: «بدو!!» این امامزاده هایی که می بینید از همین ها بوجود آمده است! 🔉. آیة اللَه سید محمد محسن حسینی طهرانی قدّس الله سرّه 📗. ، ص 1915. @maktabe_vahy 🏴.🏴.🏴.🏴
🚩. توجه به ولایت، روح عمل! 🔹سعید بن مسیّب در مسجد مدینه ایستاده بود. ناگهان صدایی بلند شد. پرسید چه خبر است؟ گفتند: تشییع جنازۀ حضرت زین العابدین علیه السلام است. با خود گفت: ”الان وقتش است! مسجد مدینه خلوت است؛ نان را به تنور بچسبانیم که چنین خلوتی کنار قبر پیغمبر و چنین فرصتی ممکن است در عمرم پیدا نشود. بروم و خود را به ضریح بچسبانم و دلی از عزا در آورم و نماز بخوانم. بگذار مردم به تشییع جنازه بپردازند؛ بالأخره جنازه که زمین نمی‌ماند؛ می‌رود و در بقیع دفن می‌شود.“ 🔹به مسجد رفت و شروع به نماز خواندن کرد. اما ناگهان [در حالت مکاشفه] صدای تکبیرهای متعدد از اهل آسمان و اهل زمین شنید که همگی بر حضرت نماز می‌گزارند. از وحشت بر زمین افتاد و متوجه شد که عجب کلاهی سرش رفته است! آن دو رکعت نمازی که می‌خواست را نتوانست بجای آورد و توفیق نماز بر بدن مبارک حضرت را نیز از دست دارد. 🔹ما دیگر نمی‌توانیم بگوییم این نمازی که می‌خواست در مسجد بجای آورد، مستحب است. باری، تو تشییع جنازۀ امامِ زمانت را کنار می‌گذاری که بروی دو رکعت نماز بخوانی!؟ آخر بدبخت! داری همه چیزِ خود را از دست می‌دهی! یک قدم پشت جنازۀ امام حرکت کنی، مثل این است که هزار سال نماز خوانده‌ای! منتهی این مسئله نیاز به فهم دارد. 🔹این فهم چگونه بدست ‌می‌آید؟ این همان «العلمُ نورٌ یَقذِفُه اللهُ فی قلبِ مَن یَشاء [علم نوری است که خداوند در قلب هر کسی که بخواهد آن را می‌افکند.]» است. نمی‌گویم که همۀ تشییع کنندگان، اهل فهم بوده‌اند ولی بالأخره کسی که اهل فهم باشد این نور در قلبش می‌افتد که وقتی می‌خواهد نماز بخواند، اگر مثلاً رسول خدا او را صدا کند در اینجا نماز را رها می‌کند و پاسخ ندای پیغمبر یا امام را می‌دهد. نماز را بعدش هم می‌شود خواند! 🎙. حضرت آیة الله حاج سید محمد محسن حسینی طهرانی قدّس الله سرّه 🔈. ص 1922؛ با تنقیح علیهما السلام @maktabe_vahy 🔘..🔘..🔘..🔘
💠 زیارت مخصوصه در گذشته و حال! 🔸سابقاً زیارت امام رضا علیه‌‌السلام در روز 23 ذیقعده، اینگونه نبود. چه کسی از مردم قبول داشت؟! صرفاً برخی از خواصّ از اهل علم بودند (نه همۀ‌ آنها) که قبول داشتند! فقط همین بود که در زمان طفولیت می‌شنیدیم که مثلاً برخی به زیارت امام رضا علیه‌السلام رفته‌اند! 🔸ولی الان شما نگاه می‌کنید که مردم برای این روز به زیارت مشرّف می‌شوند و اصلاً در حرم جا نیست! 🔸اینها بخاطر آن ولایتِ امام علیه‌‌السلام است که قلوب و نفوس را می‌کشاند. چون نفسْ وابسته است؛ ربط دارد، متعلّق و متّکی و متدلّی به نفْسِ ولیّ حیّ، امام زمان علیه‌السلام است. آن نفْسِ ولیِّ حیّ است که باعث می‌شود مردم باوری را از دست بدهند و باوری جایگزین شود. 🔸لذا مشاهده می‌‌کنیم که مسئلۀ تعلّق به ولایتِ امام علیه‌السلام و پذیرشِ آن، دارد شکل پیدا می‌کند. نه اینکه تا حالا نبوده، ولی در حالِ عوض شدن است و خیلی دیدگاه‌ها دارد تغییر پیدا می‌کند. 🎙حضرت آیة‌الله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّس‌الله‌سرّه ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 🔈 (حج) جلسه 80، منقّح و ملخّص. علیهما‌السلام @maktabe_vahy 🔘.🔘.🔘.🔘
🌕 پیشِ ما صد سال و یک‌ساعت یکی است کـه دراز و کـوتَـه از مـا مُـنْـفَـکـی اسـت 🔸من مدّتها، در ذهنم نسبت به قضیۀ اصحاب کهف مشکلی وجود داشت که چگونه این افراد بعد از این اینکه به اصطلاح زنده شدند و متنبّه شدند، موقعیت خود را درک نکردند؟! چه می‌شود که انسان به موقعیت جدید آشنا نباشد و با همان موقعیت قدیمی که در حافظه‌‌اش بوده و با آن به خواب و موت رفته، دوباره با همان زنده شود!؟ این مسئله برای من مشکل بود، که آن زمان‌ها که مجرّد هم بودیم، با حسابهای من نمی‌ساخت! 🔹خدا برای ما این‌چنین مسئله‌ای را پیش آورد. در یک روز سه‌شنبه‌ای تنها بودم و خودم آب‌گوشت را بار گذاشته بودم و بعد، ساعت 2 بعد از ظهر، به خواب رفته بودم و ساعت 6 بعد از ظهر از خواب بیدار شدم. با خود گفتم بروم غذا بخورم. رفتم دیدم که آشپزخانه سیاه است. چرا اینطور شده است؛ [غذا سوخته است]؟! بلند شدم نماز ظهر و عصرم را بخوانم که قضا نشود. 🔹بعد رفتم روزنامه‌فروشی. گفتم: «چرا روزنامه فردا را امروز آورده‌ای؟!» یارو یک نگاه به من کرد و گفت: «حاج آقا! امروز چهارشنبه است!» با خودم توجیه کردم که حتما فردا چهارشنبه تعطیل است و روزنامۀ فردا را امروز چاپ کرده‌اند. به همین صورت رفتم سراغ موضوع بعدی. مانند همین اصحاب کهف که از دیدن مثلاً فلان درخت تعجّب می‌کرد که این درخت اینجا چکار می‌‌کند!؟ 🔹و تازه شبِ همان روز سه‌شنبه، از طرف مرحوم علامه، قرار ملاقات با یکی از آقایان داشته‌ام. ده دقیقه‌ای معلّق بین زمین و آسمان بودیم تا مستقر شویم و موقعیت‌ خود را بازیابی کنیم. 🔹تازه برایم کشف شد که عجب، 28 ساعت خوابیده‌ام؛ قربةً الی‌ الله! از ساعت 2 بعد از ظهر روز سه‌شنبه تا ساعت 6 بعد از ظهر روز چهارشنبه. دیگر معلوم بود که خدا چه دیازپامی به ما زده است! آنوقتی که از خواب بیدار شده‌ بودم هیچ احساسی در من نبود. انگار نه انگار! یعنی تمام 28 ساعت پاک شد و از سه‌شنبه پریدیم چهارشنبه. تازه قضیۀ اصحاب کهف را متوجّه شدم! 🎙. حضرت آیة الله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّس‌الله‌سرّه ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 🔉. (حج) جلسات 68 و 126، ملخّص و منقّح. @maktabe_vahy 🔘..🔘..🔘..🔘
⭕️ این مسئله، بسیار مسئلۀ مهمی است که چطور انسان ندانسته با کارهای خودش، ظلمی را تثبیت و ابقاء می‌کند! می‌گوید: «خب من کاری نکردم که آمدم این کار را انجام دادم!» 🔸فرض کنید شخصی هست که آدم منحرفی است. شما که می‌خواهید چیزی بخرید، می‌روید از مغازۀ این شخص می‌خرید. نفس رفتن در این مغازه، تأیید آن ظلم است! چرا؟ 🔸چون آنچه موجب می‌شود یک شخص در ظلم باقی بماند و در آن استمرار پیدا کند، عبارت است از آن «کیفیت تعلّقیۀ نفسِ شخص منحرف» که آن کیفیت، «احساس عدم اعتراض از ناحیۀ دیگران» است و اقبال دیگران به او. یعنی دیگران به او اقبال کنند و این احساس عدم اعتراض دیگران، او را پیش می‌برد و حرکت می‌دهد. 🔸اما اگر اعتراض و ابتعاد مردم از خودش را احساس کند، مشخص است که به کارش ادامه نمی‌دهد...ما می‌گوییم: «آقا، ما یک نفر هستیم! یک نفر که اشکالی ندارد، یک نفر که مهم نیست، یک نفر که مسئله‌ای نیست! حالا به جایی نمی‌رسد! حالا ما این کار را بکنیم مسئله‌ای پیدا نمی‌شود!» 🔸نه آقاجان! همین یک‌نفر یک‌نفرها، کم‌کم جمع می‌شود و آن شخص ظالم را در عالم تخیّلات و موهومات فرو می‌برد، و نسبت به موقعیت خودش تثبیت می‌کند. 🔸[با خود می‌گوید:]«حرفی هم که می‌زنیم و کاری هم که انجام می‌دهیم این‌طور نیست که موجب دوری از مردم بشویم بلکه مردم به ما اقبال می‌کنند و به طرف ما می‌آیند و از ما دور نمی‌شوند!» همین در نفس موجب تثبیت می‌شود، وقتی که در نفس موجب تثبیت شد، می‌بینیم در خارج هم کارش را انجام می‌دهد. 🔸بنابراین گناهی که ذَنْب لا یُغفَر [نابخشودنی] است این است که انسان از نظر عمل خارجی، کاری انجام بدهد که ظالم و آن شخص منحرف، در آن مسئلۀ نفسیِ خودش تثبیت شود! 🔺همان گناه را به این می‌دهند، هیچ تفاوتی نمی‌کند! 🎙 حضرت آیة الله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّس‌الله‌سرّه ـــــــــــــــــــــــــــ 🔉. (موسیقی)، جلسه 1. @maktabe_vahy 🌸.🌸.🌸.🌸