وقتی هر از چندگاهی رندوم میرم قبرستون تعداد زیادی قبر میبینم که صاحب هاش همسن و سال خودم بودن حتی شاید کوچکتر وحشت نابود شدن تصور و تفکر «مرگ فقط برای مسن هاست»

ولی بعضی قبرستون ها عجیب بهم آرامش میده

برعکس بچگی هام

باز بهار شد و این پشه سبز ها گله ای ریختن بیرون🤡

برادر یا خواهر داشتن اینطوریه که من الان اصلاً دلم نوشابه نمی‌خواد ولی چون می‌دونم اگه من نخورم اون می‌خوره پس باید دلم بخواد

یاد هادس افتادم😂

رو مخ ترین قسمت عینکی بودن تمیز کردنشه

دوساعتتت تمیزش می‌کنی و تصمیم میگیره نور رو پخش کنه🤡

و بعد هرچی باهاش ور میری بدتر میشه

یه جاهایی انقدر نور رو پخش می‌کنه که دیگه نمی‌بینی

عکس نقاشی هام توی اون یکی چنل بود پرید🙂

ببینم کدوم ها رو دارم