eitaa logo
🔮من دیپلمات نیستم، من انقلابی ام، حرف را صریح وصادقانه میگویم. 💎
913 دنبال‌کننده
19.4هزار عکس
21.2هزار ویدیو
89 فایل
انقلابی بودن میعارنیست انقلابی ورهروماندن پای ارزشهاهنراست من انقلابیم ۵۷ گروه میثاق با شهدا https://eitaa.com/joinchat/2230386699C64b9b33430
مشاهده در ایتا
دانلود
🔰 تمدنی که نسل‌کشی مردم غزه را فراموش کرده است 👤 🔸بیش از ۱۸ ماه از نسل‌کشی مردم غزه توسط اسرائیل می‌گذرد و جهان به‌تدریج نسبت به رنج فلسطینیان بی‌تفاوت‌تر شده است. تصاویر کودکانی که سرشان قطع شده است و پیکرهای تکه‌تکه‌شده در خیابان‌ها و محله‌هایی که با خاک یکسان شده‌اند دیگر خشم جهانی را برنمی‌انگیزد. چطور به چنین حدی از بی‌حسی نسبت به نابودی نظام‌مند یک ملت رسیده‌ایم؟ چگونه است که نابودی زندگی‌ و آینده‌ مردم فلسطین با چنین بی‌تفاوتی سردی مواجه می‌شود؟ 🔸این واکنش به‌طور غریزی با عادی‌سازی رژیم استعماری صهیونیستی در طی یک قرن گذشته گره خورده است. این عادی‌سازی چنان عمیق شده است که وجود یک نظام آپارتاید در قرن بیست‌و‌یکم و طولانی‌ترین اشغال نظامی در تاریخ معاصر، تنها با محکومیت‌های لفظی، تلاش‌های ناقص برای صلح‌سازی و پوشش‌های رسانه‌ای جانبدارانه پاسخ داده می‌شود. 🔸این نژادپرستی با هدف شرطی ‌کردن جهان، از جمله خودِ افراد تحت ستم، صورت می‌گیرد تا باور کنند چنین خشونتی «عادی» است. گویی فلسطینی‌ها به آن «عادت دارند» اینکه می‌دانیم چطور جنگ، خشونت و فلاکت را تاب بیاوریم؛ چگونه بازسازی کنیم، زنده بمانیم و مقاومت کنیم. اما زمانی که چنین فجایعی برای کسانی رخ می‌دهد که «به آن عادت ندارند»، ناگهان خشم و واکنش جهانی را برمی‌انگیزد. 🔸اما چیزی حتی خطرناک‌تر در جریان است. حتی اکنون که هر روز با خبر کشته ‌شدن ده‌ها کودک فلسطینی از خواب بیدار می‌شویم، بسیاری تنها از کنار آن عبور می‌کنند؛ گویی این کشتار صرفاً تیتر خبری دیگری است. این همان چیزی است که پژوهشگران آن را «خستگی از همدلی» می‌نامند. 🔸رنج فلسطینیان حتمی و اجتناب‌ناپذیر نیست؛ این یک ساختار عمدی است که می‌تواند - و باید - از بین برود. فعالیت ما باید فراتر از درخواست برای آتش‌بس باشد. چه آتش‌بس‌ها‌ رعایت شوند و چه نقض شوند، این مسئله هیچ‌گاه به علل ریشه‌ای تجاوز استعماری نپرداخته‌ است. مبارزه ما باید بر نابودی صهیونیسم نژادپرست و سیستم‌هایی که خشونت آن را تقویت می‌کنند، متمرکز باشد. 🔸بی‌حس شدن یعنی رها کردن فلسطینیان در رنج‌شان. اما اقدام کردن به معنای ایستادن برای انسانیت مشترک ماست، به این معنا که اجازه ندهیم سیستم‌های استعماری، امپریالیسم و سرمایه‌داری بدون چالش باقی بمانند. در دفاع از فلسطین، ما در حال دفاع از دنیایی هستیم که در آن آزادی هیچ‌کس فدای دیگری نمی‌شود. «ولید دقه» در طول تقریباً چهار دهه اسارت در اسرائیل، که با شکنجه‌های سیستماتیک و بی‌توجهی پزشکی همراه بود و به مرگ او در سال گذشته انجامید، به درستی گفته بود: «بی‌حسی در برابر وحشت‌ها مانند کابوس برای من است. احساس کردن مردم، احساس درد بشریت است و این جوهر تمدن است.» https://kayhan.ir/001IbN
🔰 شبه قاره هند در آستانه انفجار 👤 🔸زخم کهنه «کشمیر» بار دیگر در شبه قاره هند سر باز کرده است و دو کشور هند و پاکستان یک قدم تا جنگ تمام‌عیار با یکدیگر فاصله دارند. این بار مسئله به حادثه تروریستی برمی‌گردد که در شهر «پهلگام» در منطقه کشمیر تحت کنترل هند در تاریخ ۲۲‌آوریل ۲۰۲۵ (2 اردیبهشت ۱۴۰۴) رخ داد. در این حمله، 4 مرد مسلح با گشودن آتش به روی گردشگران در منطقه توریستی پهَلگام واقع در حدود ۹۰ کیلومتری شهر سرینگر، پایتخت تابستانی کشمیر تحت کنترل هند، دست‌کم ۲۷ نفر را کشتند. گروه موسوم به «مقاومت کشمیر» از شاخه‌های لشکر طیبه مسئولیت این حمله را برعهده گرفت.به گفته مقامات هندی این گروه تروریستی با گروه‌های مستقر در پاکستان مرتبط است. 🔸دولت هند در ادامه واکنش‌های خود در ساعات پایانی سه‌شنبه (16 اردیبهشت) نیز در عملیاتی موسوم به «سندور» با حمله به مناطق مرزی پاکستان اعلام کرد که زیرساخت‌های تروریستی را در پاکستان هدف قرار داده است. عملیاتی که تا به اینجای کار به گفته مقامات پاکستانی ده‌ها کشته و مجروح برجای گذاشته است. دولت پاکستان گفته است واکنش جامع و کاملی به این حمله خواهد داد. 🔸حمله شامگاه سه‌شنبه هند به پاکستان را می‌توان مصداق کامل یک «بحران سیاست خارجی» برای پاکستان دانست. بالاترین ارزش حیاتی برای دولت این کشور یعنی حاکمیت نقض شده است. دولت پاکستان تحت فشار روانی و زمانی بسیار شدیدی برای پاسخگویی فوری به این حمله قرار دارد و وضعیت به‌وجود آمده خطر بسیار بالایی برای شروع یک جنگ خانمانسوز بین دو کشور را در پی دارد. 🔸در سطح تحلیل منطقه‌ای نیز باید به این نکته توجه داشت که هند و پاکستان هیچگاه به طور جدی به حل ریشه‌های واقعی بحران نپرداخته‌اند و حتی اگر بحران کنونی به صورت مسالمت‌آمیز حل و فصل شود در آینده این بحران بار دیگر بر روابط بین دو کشور همسایه سایه خواهد انداخت. 🔸باید امیدوار بود که دو طرف سطحی از عقلانیت سیاسی را در مدیریت بحران از خود نشان دهند. بدترین سناریو در شرایط کنونی این است که پاسخ پاکستان به حمله هند گسترده بوده و به جنگی تمام‌عیار با تهدید به استفاده از سلاح‌های هسته‌ای منجر شود؛ سناریویی که پیامد آن ویرانی فاجعه‌بار در سراسر آسیای جنوبی خواهد بود و شاید هیچ یک از دو طرف نتواند پیامدهای آن را کنترل کند. https://kayhan.ir/001Ijc
🔰 کشتی «مادلین» تجلی وجدان بیدار بشری 👤 🔸در دل شب، قایق‌های تندروی اسرائیلی، کشتی «مادلین» را محاصره کردند. پهپادها بر فراز آن به پرواز درآمدند. ماده‌ای سفید و نامعلوم روی عرشه پاشیده شد. سپس، در آب‌های بین‌المللی، نیروهای ارتش رژیم صهیونیستی به کشتی یورش بردند. مسافران یکی‌یکی دستگیر و با خود برده شدند. 12غیرنظامی بی‌سلاح، از برزیل تا سوئد بازداشت شدند. هیچ سلاحی در کشتی نبود. تنها غذا، دارو و وجدان بار کشتی بود. ماموریت «مادلین» ساده اما ژرف و عمیق بود. ماموریت مادلین رساندن کمک و ابراز همبستگی با مردمی که در غزه از گرسنگی می‌میرند، بود. در میانه‌ محاصره‌ غزه به دست اسرائیل، تنها قدرت سخن می‌گوید، اخلاق در سکوت فرو می‌رود، و حتی دریای آزاد نیز دیگر امن نیست. 🔸مادلین تنها یک کشتی نبود. پیامی بود که بر روی موج‌ها حک ‌شده بود. نام این کشتی به افتخار «مادلین کُلاب»، نخستین و تنها زن ماهیگیر غزه، انتخاب شده بود. او در 13 سالگی جای پدرش را گرفت و به‌تنهائی به دنیایی آکنده از محاصره و تهدید قدم گذاشت. 🔸«مادلین» در ادامه‌ مسیر و تاریخی به راه افتاد که پیش از آن آغشته به خون شده بود. در سال ۲۰۱۰، نیروهای اسرائیلی به کشتی «ماوی مرمره» یورش بردند و 9 نفر را کشتند. ناوگان‌های دیگر نیز در این مسیر بازداشت، متوقف و تحقیر شده‌اند. با این‌حال، همچنان به راه خود ادامه داده‌اند. حضور سرنشینان مادلین خود بیانیه‌ای بود:« فلسطین دیگر صرفاً مسئله‌ یک منطقه نیست بلکه به وجدان جهان بدل شده است» 🔸در میان مسافران، «گرتا تونبرگ» نیز حضور داشت؛ فعال محیط‌زیستی‌ که زمانی محبوب پیشروهای غربی بود و اکنون به‌خاطر سکوت‌نکردن در مقابل جنایت‌های اسرائیل در غزه مورد حمله قرار می‌گیرد. او از عرشه‌ مادلین اعلام کرد: «وقتی دولت‌های همدست ما با اسرائیل از اقدام سر باز می‌زنند، این وظیفه‌ ماست که پا پیش بگذاریم.» 🔸قایق «مادلین» نه از «طنجه»، «لاذقیه» یا «اسکندریه»، بلکه از ایتالیا حرکت کرده بود سکوت شدیدی از سواحل عربی مدیترانه به گوش می‌رسد. مصر از آن سوی آب تنها نظاره‌گر است. گردشگران با ویدئوها و تبریک‌های عید عبور قایق را جشن می‌گیرند، اما هیچ‌کس سوار آن نمی‌شود. به نظر می‌رسد غزه برای یک جوان سوئدی نزدیک‌تر از همسایگان واقعی‌اش است... 🔸آنچه در خطر است، تنها بقای یک ملت نیست؛ بلکه جهت‌گیری اخلاقی تمدن است. آیا جهانی می‌خواهیم که در آن قانون بی‌معناست؟ که نسل‌کشی با عنوان «دفاع از خود» بازتعریف می‌شود؟ که گرسنگی دادن، به راهبرد نظامی بدل شده، و حقیقت، باری‌ است بر دوش گوینده‌اش؟«مادلین» مثل یک آینه جهانی را به ما نشان می‌دهد آن‌گونه که هست و آن‌گونه که می‌تواند باشد. آزادی‌بخشی، هدیه‌ای از سوی قدرتمندان نیست؛ پروژه‌ای‌ است از سوی بی‌قدرتان. 🔸همان‌گونه که «ریما حسن»، سیاستمدار فرانسوی و یکی از حاضران در قایق مادلین نوشت: «ما فکر می‌کنیم که در حال آزادسازی فلسطین هستیم. اما این فلسطین است که ما را آزاد می‌کند. من همدستی استعمار غرب با اسرائیل را محکوم می‌کنم. من ترسویی جهان عرب را محکوم می‌کنم. من فساد نخبگان فلسطینی را محکوم می‌کنم. و در کنار انسان‌های مقاوم و نافرمان و کسانی که نظم ناعادلانه این جهان را نمی‌پذیرند، می‌ایستم» سپس او نقل قولی از «العربی بن‌مهدی» مبارز الجزایری آورد که گفته بود: «انقلاب را به خیابان بیندازید مردم آن را برخواهند داشت.» و امروز، این انقلاب به دریا افکنده شده است. آیا ما به دنبالش خواهیم رفت؟ https://kayhan.ir/001JI7
🔰 آقایان! فراموش نکنید... 👤 🔸روز پنج‌شنبه‌ای که گذشت، پس از آنکه چندین رسانه غربی اعلام کردند، سیستم پدافندی رژیم صهیونیستی با کمبود موشک مواجه شده، و فقط برای چند روز می‌تواند در برابر موشک‌های نقطه‌زن و قدرتمند ایران دوام بیاورد، زمزمه‌ها از سوی دشمن مبنی‌بر «لزوم حل مشکل با مذاکرات» بالا گرفت. حتی رسانه‌های عبری اعلام کردند که، دولت نتانیاهو با مذاکره مخالفت نیست. خبرهای بعدی نشان می‌داد، آمریکا- و صد‌البته برخی کشورهای دیگر- که تصور نمی‌کردند ایران پس از آن غافلگیری اولیه با قدرت بلند شود، تمام تلاش و ظرفیت خود را برای رساندن مهمات به سرزمین‌های اشغالی آغاز کرده‌اند. مثلاً روزنامه آمریکایی نیویورک‌تایمز نوشت، آمریکا حداقل دو سیستم دفاعی اضافی در اختیار اسرائیل قرار داده است که برخی از آنها از کشتی‌های مستقر در دریای مدیترانه شلیک می‌شوند. پس از آن خبرهای دیگری آمد که نشان می‌‎داد، هواپیماهی باری آمریکا در فرودگاه بن‌گوریون نشسته‌اند. با توجه به اینکه، سقف و کف خواسته صهیونیست‌ها از ایران در این مذاکرات رسماً اعلام شده، آیا باید وارد مذاکره شد؟ 🔸نظر ما درباره مذاکره مشخص است. ما معتقدیم مذاکره یک «تله» است چرا‌که مشکل دشمن اصلاً توانایی هسته‌ای ایران نیست. مشکل دشمن این است که یک کشور مستقل و اسلامی بتواند بدون وابستگی به غرب، به چنین جایگاه رفیعی در حوزه‌های مختلف برسد. آنها از «ایرانِ قویِ مستقل» می‌ترسند چرا‌که چنین کشوری می‌تواند الگویی بی‌نظیر برای بسیاری از کشورهای اسلامی باشد. اینکه چه محاسباتی باعث شده برخی در ایران اعلام کنند، مخالف مذاکره نیستیم را نمی‌دانیم فقط از این طیف می‌خواهیم: 🔻فراموش نکنند که، از ذخایر تسلیحاتی دشمن به‌ویژه پدافندشان، فقط اندکی باقی‌مانده و آنها از فرصت مذاکره و آتش‌بس می‌توانند برای تسلیح مجدد خود بهره‌برداری کرده، دوباره غافلگیرمان نمایند. فراموش نکنند موضوع مذاکره با اروپا برای آتش‌بس با صهیونیست‌ها، می‌تواند فرصتی برای تنفس صهیونیست‌ها باشد و اینکه، نیروهای مسلح کشورمان با حمایت‌های بی‌نظیر مردمی و دعاهای مسلمانان جهان، توانستند طی کمتر از یک روز ورق را به نفع خود برگردانند و نفس دشمن را بگیرند. 🔸فراموش نکنند، سید حسن نصرالله را پس از توافق آتش‌بس به شهادت رساندند. فراموش نکنند که، حملات شبانه‌روزی رژیم اسرائیل به لبنان در حالی صورت می‌گیرد که بین لبنان و رژیم صهیونیستی توافق آتش‌بس امضا‌شده آن هم با تضمین همین کشورهایی که با آنها وارد مذاکره می‌شوند! 🔸و بالاخره فراموش نکنند که نیروهای مسلح کشورمان با لطف خدای بزرگ است که توانستند نفس صهیونیست‌ها را بگیرند و این رژیم و متحدان غربی‌اش می‌توانند از آتش‌بس به عنوان فرصتی برای تنفس استفاده کنند! 🔸ممکن است بپرسید، «راه‌حل چیست؟» از آنجایی که تهِ خواسته دشمن از مذاکره یا ادامه جنگ، «تحقیر و نابودی ایران» از طریق «خلع‌سلاح» آن‌هم «وسط یک جنگ سرنوشت‌ساز است» مذاکره منتفی است. اما چنانچه اصرار به مذاکره هست، راه‌حل ما «ادامه حملات در طول مذاکره تا رسیدن به نتیجه مطلوب» است و نتیجه مطلوب نیز چیزی نیست جز، تسلیم‌شدن دشمن!
🔰 آمریکا ؛ خطر اصلی برای امنیت جهانی 🔸در خاورمیانه‌ای که از پیش بی‌ثبات بود، حمله آمریکا به تأسیسات هسته‌ای ایران آن هم پس از تجاوز نظامی رژیم اسرائیل به خاک ایران تنش‌ها را به جرقه‌ای برای انفجار بدل کرده است. در شرایطی که موشک‌ها در آسمان‌ به پرواز درآمده‌اند و دیپلماسی سقوط آزاد را تجربه می‌کند، آنچه شاهدش هستیم نه صرفاً مقدمه‌ای برای جنگی دیگر در منطقه، بلکه پرده‌برداری از نظمی جهانی است که در آن قانون‌مندی گزینشی است، حاکمیت کشورها بی‌ارزش شمرده می‌شود، و این قدرت است- نه اصول- که تعیین می‌کند سلاح‌های چه کسی «تهدید» و چه کسی «بازدارنده» تلقی می‌شود. 🔸این لحظه صرفاً درباره ایران یا رژیم اسرائیل نیست، بلکه نشانه‌ای است از فروپاشی اعتبار جهانی، سوءاستفاده از قواعد بین‌المللی و سهولت نگران‌کننده‌ای که در آن قدرتمندان می‌توانند قواعد بازی را به دلخواه خود بازنویسی تفسیر کنند. 🔸مقایسه مواضع هسته‌ای ایران و اسرائیل، نابرابری‌های آشکاری را در زمینه شفافیت، پاسخ‌گویی و پایبندی به قوانین بین‌المللی نشان می‌دهد. اسرائیل، هرچند هرگز رسماً وجود زرادخانه هسته‌ای خود را نپذیرفته، بنابر برآوردها بین ۹۰ تا ۴۰۰ کلاهک هسته‌ای در اختیار دارد که توان پرتاب آنها از طریق موشک‌های زمینی، زیردریایی‌ها و هواپیماها وجود دارد. 🔸ایران، در مقابل، از سال ۱۹۶۸ عضو پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای (NPT) بوده و برنامه هسته‌ای خود را طی سال‌ها تحت نظارت آژانس بین‌المللی انرژی اتمی (IAEA) قرار داده است. برنامه جامع اقدام مشترک (برجام) که در سال ۲۰۱۵ امضا شد، نقطه عطفی در زمینه عدم اشاعه تسلیحات هسته‌ای بود. این توافق، محدودیت‌های سخت‌گیرانه‌ای بر غنی‌سازی اورانیوم ایران اعمال کرد، ذخایر هسته‌ای آن را به‌طرز چشمگیری کاهش داد و امکان بازرسی‌های بین‌المللی از تأسیسات ایران را فراهم ساخت... 🔸در ازای آن، وعده‌هایی برای کاهش تحریم‌ها و گشایش اقتصادی داده شد. اما این دستاوردها در سال ۲۰۱۸ با خروج یکجانبه آمریکا از توافق و بازگرداندن تحریم‌های شدید فروپاشید و ایران را به سوی کاهش تعهداتش سوق داد. اکنون که مذاکرات نیز پس از حملات هوائی آمریکا و اسرائیل به خاک ایران به بن‌بست رسیده، امیدها برای کاهش تنش رو به افول گذاشته‌اند. در چنین شرایطی، ادعای این‌که ایران اکنون از مشروعیت اخلاقی تازه‌ای برای پیگیری توانمندی‌های هسته‌ای برخوردار شده، اغراق‌آمیز نیست... 🔸پرسش امروز این نیست که آیا جهان در آستانه یک نقطه عطف قرار دارد یا نه، بلکه پرسش اصلی این است: آیا اصلاً جهان قصد دارد مسیر کنونی خود را تغییر دهد؟؟ آیا نهادهای جهانی برخاسته از اصول عدالت، صلح و قانون، بالاخره به این اصول وفادار خواهند ماند؟ یا همچنان به ابزارهای خاموش قدرت بدل می‌شوند که در آن توجیه‌گر ظلم و ستم در لباس دیپلماسی خواهند بود. اگر این روند ادامه یابد، تاریخ این لحظه را نه آغاز جنگی دیگر، بلکه به‌عنوان لحظه‌ای ثبت خواهد کرد که جهان «سکوت را به‌جای عدالت»، «همدستی را به‌جای وجدان» و «قدرت را به‌جای اصول» برگزید. 🔻منبع: وب‌سایت آمریکایی کانترپانچ https://kayhan.ir/001JU7
🔰 اسرائیل؛ رژیمی که بدون حمایت غرب دوام نمی‌آورد 🔸نسل‌کشی اسرائیل در غزه، همراه با جنگ‌های منطقه‌ایِ فزاینده‌ای که به راه انداخته‌، دو حقیقت هولناک را در کانون توجه ما قرار داده است؛ نخست آن‌که اسرائیل عامدانه و وحشیانه در حال تضعیف امنیت و ثبات کل خاورمیانه است و دوم آن‌که اسرائیل به‌هیچ‌وجه توان بقا بدون تکیه بر دیگران را ندارد. 🔸اسرائیل از طریق شبکه‌ای از حامیان خود عمل می‌کند؛ حامیانی که سال‌هاست موجودیت اسرائیل را همچون یک دژ استعماریِ ضروری برای حفاظت از منافع استعمار غرب تلقی کرده‌اند. 🔸پیش از آغاز جنگ، گاه ‌و بی‌گاه صداهایی از مقامات اسرائیلی شنیده می‌شد که ادعا می‌کردند اسرائیل دولتی مستقل است، نه «ستاره‌ای دیگر بر پرچم آمریکا». اما این صداها اکنون تا حد زیادی خاموش شده‌اند و جایشان را به جریان مداومی از استغاثه و التماس برای نجات از سوی آمریکا داده‌اند. 🔻منبع: وب‌سایت کانترپانچ https://kayhan.ir/001Jna
🔰 اسرائیل؛ رژیمی که بدون حمایت غرب دوام نمی‌آورد 🔸نسل‌کشی اسرائیل در غزه، همراه با جنگ‌های منطقه‌ایِ فزاینده‌ای که به راه انداخته‌، دو حقیقت هولناک را در کانون توجه ما قرار داده است؛ نخست آن‌که اسرائیل عامدانه و وحشیانه در حال تضعیف امنیت و ثبات کل خاورمیانه است و دوم آن‌که اسرائیل به‌هیچ‌وجه توان بقا بدون تکیه بر دیگران را ندارد. 🔸اسرائیل از طریق شبکه‌ای از حامیان خود عمل می‌کند؛ حامیانی که سال‌هاست موجودیت اسرائیل را همچون یک دژ استعماریِ ضروری برای حفاظت از منافع استعمار غرب تلقی کرده‌اند. 🔸پیش از آغاز جنگ، گاه ‌و بی‌گاه صداهایی از مقامات اسرائیلی شنیده می‌شد که ادعا می‌کردند اسرائیل دولتی مستقل است، نه «ستاره‌ای دیگر بر پرچم آمریکا». اما این صداها اکنون تا حد زیادی خاموش شده‌اند و جایشان را به جریان مداومی از استغاثه و التماس برای نجات از سوی آمریکا داده‌اند. 🔻منبع: وب‌سایت کانترپانچ https://kayhan.ir/001Jna
🔰 آمریکا، امپراتوری بحران 👤 امروز 30 تیر برابر با 21 ژوئیه... 🔸از ۲۱ ژوئیه ۱۸۶۱ (۳۰ تیر ۱۲۴۰ خورشیدی) – تنها یک روز پس از برگزاری کنگره در ریچموند – جنگ داخلی میان کنفدراسیون و فدراسیون آمریکا (جنوبی‌ها در برابر شمالی‌ها) آغاز شد و چهار سال به طول انجامید. این جنگ ۶۱۸ هزار کشته برجای گذاشت (۳۶۰ هزار در جانب شمال و ۲۵۸ هزار در جنوب) که بیش از هر جنگ دیگری است که آمریکا در آن شرکت کرده است. 🔸فرجام جنگ داخلی آمریکا با تسلیم رسمی نیروهای کنفدراسیون در‌آوریل ۱۸۶۵ (فروردین ۱۲۴۴ خورشیدی) به پایان رسید؛ اما این پیروزی نظامی نه به معنای آشتی ملی بود و نه پایانی بر خشونت ساختاری. برده‌داری اگرچه به شکل قانونی لغو شد، اما نظام تبعیض نژادی در قالب قوانین «جیم کرو» و سرکوب سیاسی و اقتصادی سیاه‌پوستان و بومیان ادامه یافت. مهم‌تر آن‌که، «ایالات متحده» از آن پس نیز هرگز به صلحی پایدار نرسید و به‌گونه‌ای مزمن درگیر نظامی‌گریِ افراطیِ خود ماند، گویی روحیه «جنگ‌زی» در هویت سیاسی و فرهنگی‌اش نهادینه شده است. https://kayhan.ir/001JuQ
🔰 داستان یک سقوطِ فراموش‌شده و تولدی دوباره 👤 امروز ۳۰ ژوئیه برابر است با سالروز... 🔸در تابستان سال ۱۹۳۷ میلادی (۱۳۱۶ شمسی)، جهان شاهد یکی از مهم‌ترین مراحل گسترش تجاوزگری ژاپن در شرق آسیا بود؛ سقوط پکن، شهری با اهمیت تاریخی، فرهنگی و سیاسی برای چین و جهان. این رویداد پس از حادثه‌ پل «مارکو پولو» در تاریخ 7 ژوئیه 1937 (15 تیر 1316) آغاز شد، جایی که درگیری میان سربازان ژاپنی و چینی بهانه‌ای شد برای حمله‌ گسترده‌تر. 🔸با این حال، نقطه‌ عطف در مسیر احیای چین زمانی رخ داد که «دنگ شیائوپینگ» در اواخر دهه 1970 (1357 شمسی به بعد) قدرت را در دست گرفت و اصلاحات اقتصادی موسوم به «سوسیالیسم با ویژگی‌های چینی» را آغاز کرد. او سیاست‎‌هایی را پی گرفت که زمینه را برای جهش اقتصادی چین فراهم ساخت. 🔸 با وجود چالش‌هایی مانند نابرابری، آلودگی و تنش‌های ژئوپلیتیک، چین امروز نقشی اساسی در نظم جهانی ایفا می‌کند و از کشوری نیمه‌مستعمره در آغاز قرن بیستم، به یکی از تعیین‌کنندگان آینده‌ قرن بیست‌ویکم بدل شده است. https://kayhan.ir/001K3O
🔰 «غزه» جایی که نان رؤیاست و شهادت رهایی 👤 🔸هر صبحی که خورشید در نوار غزه طلوع می‌کند، چیزی جز گرسنگی بیشتر، فروپاشی بیشتر و حسی عمیق‌تر از ناامیدی به همراه ندارد. بیش از سه ماه است که بیش از 2 میلیون نفر در دل فاجعه‌ای بی‌سابقه زندگی می‌کنند؛ قحطی واقعی به تمام معنا، در میان جنگی بی‌رحم، محاصره‌ای بی‌امان و سکوتی نابخشودنی از سوی جامعه جهانی بر مردم غزه تحمیل شده است. 🔸قحطی در غزه دیگر صرفاً حس محرومیت نیست؛ به واقعیتی روزمره بدل شده است که در صحنه‌هایی چون بی‌حال شدن مردم از شدت گرسنگی در خیابان‌ها آشکار می‌شود.کودکان، زنان، سالمندان، هیچ‌کس در امان نیست. با چشم‌های خود دیده‌ایم که بدن‌ها روی پیاده‌روها می‌افتند و جان‌ها بیرون از ویرانه‌های نانوایی‌ها یا در صف‌های کمک‌رسانی -که هرگز چیزی تحویل نمی‌دهند- از دست می‌روند. 🔸بهای هر کیلو آرد از ۳۰ دلار فراتر رفته و قیمت هر کیلو شکر به بیش از ۱۳۰ دلار رسیده است. بیشتر مواد غذایی یا به‌کلی نایاب‌اند یا آن‌قدر کمیاب که گویی وجود خارجی ندارند. تراژدی فقط در قیمت‌ها نیست، بلکه در نبود کالاهای ضروری است. مردم نه تنها پولی برای خرید ندارند بلکه دیگر چیزی برای خریدن نیز باقی نمانده است. نه روغنی مانده، نه برنجی، نه نانی حتی یک قوطی تُن ماهی هم پیدا نمی‌شود. 🔸مناطق به‌اصطلاح «امن» مانند شمال رفح به مناطق مرگ تبدیل شده‌اند. غیرنظامیانی که از شدت گرسنگی به این نواحی پناه می‌برند تا شاید کمکی بیابند، هدف حمله قرار می‌گیرند. 🔸بر اساس گزارش سازمان ملل، نیروهای اسرائیلی از اواخر ماه می(خرداد) تاکنون بیش از هزار فلسطینی را در حالی که برای دستیابی به کمک‌های غذایی تلاش می‌کردند، کشته‌اند. ده‌ها نفر هر روز کشته می‌شوند. همان‌گونه که «مارتین گریفیث»، رئیس پیشین کمک‌های انسان‌دوستانه سازمان ملل هشدار داده است، این قحطی عامدانه «بدترین جنایت قرن بیست‌و‌یکم» است. 🔸شاید دردناک‌ترین تصویر از این فاجعه، تصویر نوزاد خردسال، «یحیی النجار» بود که تنها چند ماه داشت و بر اثر سوء‌تغذیه شدید جان باخت. بدن کوچک او به استخوان‌هایی تبدیل شده بود که تنها پوستی شفاف بر آن کشیده شده بود صحنه‌ای ویرانگر، که در برابر چشمان جهان و در قلب فلسطین رخ داد. 🔸در خیابان‌ها، دیگر کسی توان راه رفتن ندارد. مردم بدن‌های خود را به زحمت روی زمین می‌کشند. ضعف به‌حدی شدید است که پاهایشان دیگر تحمل حمل آنها را ندارد. چهره‌ها گود افتاده‌اند، جان از آن‌ها رفته است. کودکان به اسکلت‌هایی بدل شده‌اند. مردها رنگ‌پریده و لاغر، در سکوت سنگینی استخوان‌های خود را با زحمت روی زمین می‌کشند. 🔸غزه امروز: شهری بی‌نصیب از روشنایی، ساکنانی در انتظار پایان. آن‌ها معجزه نمی‌خواهند؛ فقط اندکی نان، کمی دارو، و ذره‌ای کرامت انسانی می خواهند. جهان می‌بیند و می‌شنود، اما هیچ نمی‌کند؛ گویی زندگی ما ارزشی برای زیستن ندارد. ما برای ایجاد حس ترحم نمی‌نویسیم، بلکه حقیقت را چنان که هست گزارش می‌دهیم غزه در حال نابودی از طریق گرسنگی است و... و در برابر چشمان جهانیان نابود می‌شود. 🔺نویسنده: احمد عزیز خبرنگار ساکن در نوار غزه 🔻منبع : میدل‌ایست آی https://kayhan.ir/001K5U
🔰 ژاپن بازهم عذرخواهی می‌کند؟! 👤 امروز ۱۵ مرداد برابر با ۶ اوت سالروز... 🔸در بحبوحه جنگ‌ جهانی دوم و پس از سال‌ها نبرد خونین میان نیروهای متفقین و متحدین، آمریکا تصمیمی خطرناک، بی‌رحمانه و بی‌سابقه گرفت: استفاده از بمب هسته‌ای برای تسلیم‌کردن ژاپن! در ۶ اوت ۱۹۴۵ (۱۵ مرداد ۱۳۲۴)، بمبی با نام «پسر کوچک» از سوی بمب‌افکن آمریکایی Enola Gay بر شهر هیروشیما فرود آمد و در کسری از ثانیه، ده‌ها هزار غیرنظامی را به کام مرگ فرستاد. آمارهای اولیه از مرگ حدود ۷۰ هزار نفر در همان روز نخست حکایت داشت، رقمی که در ماه‌های بعد با احتساب مجروحان و مبتلایان به بیماری‌های ناشی از پرتوهای رادیواکتیو، به بیش از ۱۴۰ هزار نفر رسید. 🔸 این اقدام از سوی آمریکا نه‌تنها آغاز عصر هسته‌ای بود، بلکه مرزهای اخلاق در جنگ را به ‌طرزی بی‌سابقه جابه‌جا کرد. واشنگتن که خود را مدافع آزادی، صلح و ارزش‌های انسانی معرفی می‌کرد، بدون هشدار قبلی و در شرایطی که گزینه‌های دیپلماتیک همچنان روی میز بود، از کشنده‌ترین سلاح ساخته‌شده بشر استفاده کرد. 🔸در سال‌های پس از پایان جنگ جهانی دوم، دولت ژاپن سنتی دیپلماتیک و نمادین را پایه‌گذاری کرد که طی آن، نخست‌وزیر وقت کشور هر ساله در ۱۵ اوت (۲۴ مرداد، روز تسلیم رسمی ژاپن در ۱۹۴۵) بیانیه‌ای صادر می‌کند که به «بیانیه روز پایان جنگ» شهرت دارد. 🔸حالا رسانه‌های ژاپن از جمله «ژاپن‌تایمز» به نقل از دفتر نخست‌وزیری این کشور اعلام کردند که «شیگرو ایشیبا» قصد ندارد در هشتادمین سالگرد پایان جنگ جهانی دوم که ژاپن در آن خود را تسلیم کرد، بیانیه‌ای صادر کند. این رسانه در مورد خودداری نخست‌وزیر از صدور چنین بیانیه‌ای که هر ۱۰ سال یک‌بار به شکل سنتی صادر می‌شود، نوشت: «ایشیبا تصمیم گرفته است که ۲۴ مرداد ۱۴۰۴ (۱۵ آگوست ۲۰۲۵)، یعنی هشتادمین سالگرد تسلیم‌شدن کشورش در جنگ، نظر خود را در قالب بیانیه نخست‌وزیر ژاپن اعلام نکند.» 🔸ژاپن‌تایمز اضافه کرد: «ایشیبا همچنین در نظر دارد که این بیانیه را ۱۱ شهریور ۱۴۰۴ برابر با دوم سپتامبر، تاریخی که ژاپن سند تسلیم را در سال ۱۹۴۵ امضا کرد، اعلام کند، اما بعید است چنین اعلام و بیانیه‌ای در آن روز ارائه شود.» این موضع‌گیری باعث فشار هرچه بیشتر به خصوص از سوی حزب حاکم لیبرال دموکرات به رهبری ایشیبا مبنی بر برکناری وی از این حزب شده است. این در حالی است که با توجه به شکست اخیر این حزب در کسب اکثریت در انتخابات «مجلس مشاوران»، ایشیبا با بحران داخلی مضاعفی دست به‌گریبان است. باید توجه داشت که صدور چنین بیانیه‌هایی توسط نخست‌وزیران ژاپن از سوی سایر کشورهای جهان به خصوص کره‌جنوبی و چین که تحت تجاوز نظامی ژاپن رنج برده‌اند، به دقت مورد توجه است. حالا پرسش این است که آیا قرار است چیزی به طور اساسی در ژاپن تغییر کند؟ آیا این تغییرِ محتمل با شهامت انتقاد از آمریکا برای حمله هسته‌ای همراه خواهد بود؟! https://kayhan.ir/001KBf
🔰 جنگ اسرائیل با حقیقت «انس شریف» چرا شهید شد؟ 👤 🔸صهیونیست‌ها «انس شریف» را در جایی کشتند که زخمی‌ها به ریسمان زندگی چنگ زده بودند. ارتش اسرائیل در بیرون بیمارستان الشفاء در شهر غزه خبرنگاران الجزیره، «انس شریف» و «محمد قریقه» را همراه با تصویربرداران «ابراهیم ظاهر»، «محمد نوفل» و «مؤمن علیوه» در پی بمباران مستقیم یک چادر رسانه‌ای ترور کرد. این حادثه یک «اشتباه جنگی» نبود؛ حمله‌ای دقیق بود؛ حذف عمدی روزنامه‌نگارانی که حاضر نمی‌شدند از بازگویی حقیقت دست بکشند. 🔸تنها «جرم» او این بود که روی برنگرداند و مصمم بود واقعیت نسل‌کشی اسرائیل در غزه را آشکار کند. 🔸هدف اسرائیل از کشتن شریف و همکارانش تنها پنهان‌کردن حقیقت کشتارها نبود؛ بلکه شخص او را هدف گرفته بود برای شکستن روح فلسطینیان در غزه، آگاه از دلبستگی آنان به او، اعتمادی که به او داشتند و افتخاری که به شجاعتش می‌کردند. اما این نقشه شکست خواهد خورد. مرگ او اراده غزه را نخواهد شکست؛ تنها مردمش را مصمم‌تر خواهد کرد تا در مسیر او گام بردارند. https://kayhan.ir/001KRE