سالتون پُر بار و پُر ثمر.

یزدی‌ها، میرچخماق می‌بینمتون. 🤍

یه سلام هم عرض می‌کنم به اون فامیلِ ساده‌ی عزیزم که تو جنگ‌دوازده روزه می‌گفت: «نه‌بابا، یزد ثبت جهانیه، اسرائیل اجازه نداره بهش حمله کنه.»

همه‌چیز حس خوبی داره‌. پرچم رو گرفتم بیرون از ماشین و پس‌زمینه‌ی این اتفاق رو نارنجیِ ابرهای دم غروب پُر کرده. محسن چاووشی داره «خلیج ایرانی» رو می‌خونه و منم باهاش هم‌خوانی می‌کنم. افطار مُهیاست و به سمت امیرچخماق در حرکتیم. امیرچخماقی که این‌روزها خونه‌ی دومِ ماست.

امسال موقع تحویل سال، به جای شلیک توپ، شلیک موشک داشتیم به قعر تل‌آویو. چه چیز باشکوه‌تر از این؟

میانگین هرچنلی رو باز می‌کنی: زدن، زددنننن، زددننننننینمسجثجث

لطفاً دیگه Error404 تکرار نشه.

کیفیتش یه‌طوریه. انگار داری قسمت اول سریال مختارنامه رو با کابل VGA تو سال ۱۳۸۵شمسی انتقال میدی به یه سیستم عتیقه.

امسال پُرحادثه ترین سال زندگی من بود. حیف از محدودیت حافظه، عدم کیفیت دوربین، مسائل و چالش‌هایی اعم از ریست شدن گوشی و از دست دادن عکس و فیلم‌ها و محدودیت ایتا. کاش می‌شد از امسال یک مستند کامل داشته باشم. با یه تدوین خوب. ولی تصمیم گرفتم با همون پِلن‌های محدود و رندوم، یه ادیت ساده بزنم و کنار بچینمشون و این‌جا به عنوان یک یادگاری و «آن‌چه‌گذشت» ثبتش کنم.

در قلب بنده جای دارید که محبت کردید و این رو فور زدید چنلاتون. ان‌شاءالله جبران کنیم. 🌱

عید نوروز و عید فطر و اولین شنبه‌ی سال و اولِ ماه قمری و اولِ ماه شمسی و بهار و شکوفه‌ و گل و بلبل و «تولدت» مبااآرککک. 💟

از شدت غمت، پناه آوردم به شیربرنج. نون شیربرنج نبود، پناه آوردم به قطاب و حاجی‌بادوم. جای خالی‌تو باهاش پُر کردم. نیا.