در خلال جنگ، اخبار از هردوطرف کتمان شده و منتشر نمی‌شوند؛ اما گاهی توسط منابع آگاه و بی‌طرف، می‌فهمیم که دلاور مردان ایران‌زمین با ابرقدرت پوشالی آمریکا چه کرده و چه می‌کنند: رزمندگان سپاه اسلام، در یک عملیات موشکی، ۵۸ میلیارد دلار سلاح آمریکایی را در عرض ۲۰ دقیقه نابود کردند؛ یعنی کل تسلیحات مدرنی که دونالدترامپ برای تشدید جنایت علیه ایران، به منطقه اعزام کرده بود. برای بازتولید همین مقدار سلاح‌های منهدم شده، کارخانه‌های اسلحه‌سازی آمریکا، یک تا ده‌سال زمان لازم دارند. از سوی دیگر، شکست عملیات نظامی آمریکا در اصفهان؛ تخريب پایگاه‌های نظامی آمریکا در بحرین و قطر و امارات و کویت و عربستان و اردن و ترکیه و... بحران فزاینده اقتصادی درون ایالات‌متحده؛ بی‌اعتباری غیرقابل انکار آمریکا در کشورهای منطقه و در اروپا؛ ضعف‌های کمرشکن آمریکا در مقابل چین؛ تشدید اختلافات سیاسی میان دموکرات‌ها با دونالدترامپ و شکست احتمالی حزب جمهوریخواه در انتخابات آینده کنگره؛ شکاف‌های جبران‌ناپذیر اجتماعی و بی‌آبرویی تاریخی یک رئیس‌جمهور جنایت‌کار با پرونده ضداخلاقی مشترک با جفری_اپستین... بنابراین تنها راه نجات آمریکا، فرار از ادامه جنگ با ایران مقتدر و پیروز است... @maramin

جنگ آمریکاسرائیل علیه ایران، وقتی با شهادت امام‌خامنه‌ای و با قتل‌عام کودکان معصوم مدرسه میناب شروع شد، سایر کودکان ایرانی را یک‌شبه، به محافظان کشور و حافظان امنیت ملی جمهوری مقدس اسلامی ایران تبدیل کرد. این جنگ، یک جهش فکری_عقیدتی و فرهنگی_اجتماعی در راستای ایجاد تمدن نوین ایرانی_اسلامی است؛ این پدیده‌ها را قدر بدانیم و برای تحقق آرمان‌های بزرگ الهی_انسانی امام خمینی فقید و امام خامنه‌ای شهید، به‌کار بگیریم. عدو شود سبب خیر، اگر خدا خواهد🤲 دشمن، با خباثت‌ها و جنایت‌هایش موفق شد، ارتش بیست‌میلیونی امروز و فردای ایران اسلامی را پدیدار سازد! #جان_فدای_ایران @maramin

نیروی دریایی مقتدر ایران هم‌زمان با شروع مذاکرات پاکستان و رجزخوانی دونالدترامپ، در رویارویی با ناو پیشرفتۀ آمریکایی، حماسه‌ای غرورآفرین خلق کرد. افسر ارشد نیروی دریایی اعلام کرد: ناوشکنی که امروز (شنبه ۲۲ فروردین۴۰۵) تلاش کرد وارد تنگه هرمز شود، کلاس «آرلی بورک» است که پیشرفته‌ترین کشتی رزمی آمریکاست؛ یک ناوشکن افسانه‌ای و آخرالزمانی... ترامپ همزمان با حرکت این ناوشکن، پیام داد که تنگه هرمز به‌زودی باز می‌شود؛ ولی شناورهای سپاه اسلام راه او را بستند و پس از یک تقابل مختصر، ناوشکن اسطوره‌ای آمریکا مجبور به عقب‌نشینی شد. این اتفاقات، مقدماتی برای آمادگی منتظران صاحب‌الزمان است؛ اللّهمَّ‌عَجِّلْ‌ لِوَلِیِّڪَ‌الفَرَج🤲 @maramin

فرصت ممتاز هیأت ایرانی پاکستان، کشور بزرگ مسلمان (با حدود ۲۵۰ میلیون جمعیت و بیش از ۴۰میلیون شیعه)، همسایه همیشگی ما بوده و خواهد بود؛ هم‌چنان‌که سایر کشورهای مسلمان منطقه، همسایگان ما بوده، هستند و خواهند بود؛ هرچند فعلاً بعضاً در چنبره آمریکاسرائیل اسیر باشند. تنوع افکارعمومی در این کشور [دولت_مجلس_ارتش_جامعه]، اگر کم‌وبیش مورد سوءاستفاده دشمنان مشترک ماست، چرا مورد بهره‌برداری سازنده همسایگی مشترکمان نباشد؟ وساطت فعلی پاکستان میان ایران_آمریکا، ممکن است بی‌نتیجه یا با نتیجه موقتی و شکننده باشد؛ اما برقراری ارتباطات فکری_فرهنگی_اجتماعی با استفاده از این فضای جذاب و هیجان‌انگیز کنونی، می‌تواند روابط عمیق علمی_صنعتی_تجاری فی‌مابین را بسترسازی و گسترش دهد و تبدیل به الگویی برای سایر ملل‌مسلمان منطقه بشود. "تفکیک آمریکا_اسرائیل"، مثل تفکیک یک عقرب از نیش اوست! در این فرصت گذرا، به اعضای رسمی و همراهان هیأت ایرانی که به اسلام‌آباد رفته‌اند، خدا قوت گفته و چند توصیه برادرانه تقدیم می‌کنم: الف- آمریکا هیچ برگ برنده یا هیچ امکان و سود باقی‌مانده‌ی دنیایی برای ادامه جنگ در اختیار ندارد؛ بلکه یک ورشکسته واقعی است که فقط به‌دنبال حفظ ظاهری وجهه نابودشده‌ی خویش است. ب- تلاش دغل‌کارانه "تفکیک آمریکا_اسرائیل"، مثل تلاش برای تفکیک یک عقرب از نیش اوست؛ که هرگز میسر نمی‌شود، مگر با مرگ عقرب. ج- در دیدار با مسئولان پاکستان و رسانه‌های جهان اسلام، باید به‌فکر هم‌گرایی و هم‌افزایی میان "ایران_پاکستان" در همه‌ی زمینه‌ها برای ایجاد یک هسته‌ی مرکزی درون "امت‌واحده‌اسلامی" با حذف بیگانگان و رفع موانع روابط هم‌زیستی مسالمت‌آمیز و همکاری مشترک همه‌جانبه در منطقه باشیم؛ پاکستان می‌تواند، سران کشورهای همسایه و مسلمان منطقه را، در همین شرایط جنگی دور هم جمع کند و به هم‌گرایی و هم‌افزایی اسلامی با ایران پیروز، تشویق و ترغیب کند. د- رسانه‌نگاران همراه تیم اعزامی به پاکستان، فارغ از نتیجه مذاکرات سه هیأت ایرانی_پاکستانی_آمریکایی، باید با افکارعمومی (رسانه‌ای_نخبگانی) مسلمان، این دغدغه را به اشتراک بگذارند که بدون حضور بیگانگان شرور، خاصه آمریکاسرائیل، همسایگان مسلمان کل منطقه، باهم به صلح و رشد و سعادت و استقلال و آزادی و عدالت و اقتدار جمعی می‌رسند! فرصت انتقال این مفهوم، همین الان است! ✍️محمدعلی رامین ۲۳فروردین۱۴۰۵ @maramin

آینده‌سازان ایران در اردوهای شبانگاهی با مادران و پدران خود تمرین مقاومت و مقابله با استکبارصهیونی می‌کنند... جنگ‌افروزی آمریکاسرائیل، گنجینه‌های فرهنگ انسانی ایرانیان را به‌رخ جهانیان کشیده و شجاعت، هم‌گرایی، هم‌افزایی، مواسات و فداکاری مردم ما را زبان‌زد خاص‌وعام در میان ملل‌مسلمان و غیرمسلمان کرده است🇮🇷 ✍محمدعلی رامین @maramin

شھر سکردو در شمال پاکستان در مراسم سوگواری چھلم امام شهیدخامنه‌ای همراه با ده‌ها میلیون مسلمان پاکستانی به عزاداری پرداختند... کاش هیأت بلندپایه ایرانی که برای مذاکره با شیاطین انسان‌نمای آمریکایی به اسلام‌آباد رفته بود، ده‌ها میلیون نفر از شیعیان و سایر شیفتگان امام شهیدمان را مخاطب خود قرار می‌داد و هم‌بستگی ملی دو کشور همسایه ایران_پاکستان را به‌صورت یک اولویت و فوریت، مطرح می‌کرد. کاش رسانه‌های متعهد ما، آرمان اتحاد همه‌جانبه ملل‌مسلمان را دنبال کنند و دقیقاً در همین شرایط خطیر، بسترساز ایجاد امت‌واحده‌اسلامی بشوند. ✍محمدعلی رامین @maramin

حماسه‌آفرینی با تکبیرهای شبانه در کوچه‌های مدینه، در زمان پیامبرخدا (ص) 📚مسلمانان در جنگ احزاب سه‌هزار نفر بودند و دشمنان بیش از ده‌هزار نفر بودند. به پیامبر صلی‌الله علیه وآله خبر دادند که یهودیان بنی‌قریظه داخل مدینه، پیمان شکنی کرده‌اند و اهل مدینه در خطر قرار دارند. پیامبرخدا با "تکبیرگفتن"، بشارت فتح و پیروزی دادند رسول اکرم صلی‌الله علیه، ابن حارثه را فراخواندند و ۵۰۰ نفر از سپاهیان را انتخاب نمودند و فرمودند: به‌صورت ١٠ گروه ۵۰ نفره، هر شب در کوچه و پس‌کوچه‌های مدینه در حال تکبیر گفتن با صدای بلند راهپیمائی کنید! ولوله‌ای شهر مدینه را فرا گرفت؛ شب‌ها، مدینه پر از گروه‌های تکبیرگو شده بود، در حالی‌که سپاه اصلی در جبهه‌ها و در مقابل احزاب (مجموعه مشرکین، کفار، منافقین و...) صف‌آرایی کرده بودند. این حرکت بود که پیروزی مسلمانان در جنگ احزاب را به ارمغان آورد؛ همراه با تأمین امنیت داخلی در مدینة النبی... 📚 کتاب فروغ ابدیت، آیت‌الله سبحانی @maramin

سربازهای آینده ایران‌اسلامی👆 "معرفت"، سن و سال نمی‌شناسد؛ "معرفت"، نتیجه‌ی اصالت، تربیت، همت، تلاش، تفکر و عقلانیت... @maramin

پنج بازنده‌ی نظم جدید در نبرد علیه ایران جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران، فراتر از ابعاد نظامی، به مثابه زلزله‌ای است که گسل‌های امنیتی و اقتصادی جبهه متحد غرب را فعال کرده است. در حالی که تبلیغات رسمی سعی در پنهان کردن ابعاد واقعی خسارات دارند، تحلیل مکانیسم‌های تخریب نشان می‌دهد که این نبرد به شکلی نامتقارن، در حال فروپاشی ساختارهایی است که بقای آن‌ها به ثبات و هژمونی واشینگتن وابسته بود. در ادامه، ۵ گروه اصلی که بازندگان قطعی این تغییر نظم هستند بررسی می‌شوند: ۱. سرمایه‌داران و بازارهای مالی: بحرانِ عدم قطعیت و سقوط ارزش سهام در اقتصاد سیاسی مدرن، بازارهای مالی بر پایه «انتظارات مثبت» استوارند. وقوع یک درگیری مستقیم، این انتظارات را به «ریسک گریزِ مطلق» تبدیل می‌کند.تزلزل در شاخص‌های بورس جهانی:با آغاز تنش، شاخص‌های مهمی نظیر S&P 500 و Dow Jones به دلیل وابستگی شدید صنایع به قیمت انرژی، با ریزش ناگهانی مواجه می‌شوند. سرمایه‌داران کلان که در صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک (ETF) فعال هستند، با خروج سریع نقدینگی، باعث ایجاد «حباب منفی» در بازارها می‌شوند.کاهش ارزش سهام شرکت‌های انرژی‌بر: شرکت‌های بزرگ خودروسازی، هواپیمایی و صنایع سنگین (که بخش بزرگی از سبد سهام سرمایه‌داران را تشکیل می‌دهند) به دلیل جهش قیمت سوخت و اختلال در زنجیره تأمین، شاهد سقوط ارزش سهام خود خواهند بود. در حالی که قیمت نفت ممکن است بالا برود، اما بی‌ثباتی کلی، سودآوری شرکت‌های پایین‌دستی را به شدت کاهش می‌دهد.فلج شدن بازارهای بورس منطقه‌ای: بورس‌های منطقه (نظیر بورس دبی، ابوظبی و تل‌آویو) به دلیل نزدیکی به کانون بحران، با پدیده «فروش وحشت‌زده» (Panic Selling) روبرو می‌شوند. این وضعیت منجر به از دست رفتن تریلیون‌ها دلار ارزش بازار (Market Cap) در بازه زمانی بسیار کوتاه می‌شود که برای سرمایه‌گذارانی که روی ثبات میان‌مدت منطقه حساب کرده بودند، غیرقابل جبران است.فرار به دارایی‌های امن (Safe Havens): این بهم‌ریزی باعث کوچ اجباری سرمایه‌ها از بخش‌های مولد اقتصاد به سمت دارایی‌هایی مثل طلا یا اوراق قرضه کوتاه‌مدت می‌شود که عملاً به معنای توقف چرخه رشد اقتصادی و ضرر مستقیم سهامداران در بخش‌های صنعتی و تکنولوژی است. ۲. نهادهای بین‌المللی: سقوطِ اعتبار و مرگِ نمادینِ «حقوق بین‌الملل» جنگ فعلی علیه ایران، بیش از هر چیز، ویترینی از بی‌اعتباری نهادهایی است که مدعی حفظ صلح و امنیت جهانی هستند. این بحران ثابت کرد که ساختارهای بین‌المللی نه تنها مستقل نیستند، بلکه به ابزاری برای توجیه قدرت سخت تبدیل شده‌اند.بی‌اعتباری آژانس بین‌المللی انرژی اتمی (IAEA): سکوت و انفعال آژانس در قبال حملات مستقیم به مراکز هسته‌ای ایران (به عنوان عضو رسمی NPT)، تیر خلاصی بر اعتبار فنی و حقوقی این نهاد است. وقتی یک قدرت اتمی (آمریکا) به راحتی به زیرساخت‌های هسته‌ایِ تحت نظارتِ آژانس حمله می‌کند و این نهاد به جای محکومیت قاطع، صرفاً به ابراز نگرانی بسنده می‌کند، عملاً فلسفه وجودیِ نظارت‌های بین‌المللی و معاهدات عدم اشاعه (Non-Proliferation) را زیر سوال می‌برد.استانداردهای دوگانه سازمان ملل:برخورد گزینشی سازمان ملل در مقایسه جنگ فعلی با بحران‌هایی نظیر اوکراین، بن‌بستِ اخلاقی این سازمان را آشکار کرد. در حالی که در موارد مشابه، قطعنامه‌های تند و محکومیت‌های جهانی صادر می‌شد، در قبال تجاوز آشکار به ایران، سازمان ملل با سکوت یا انفعال خود، عملاً به متجاوز چراغ سبز نشان داده است. این تبعیض، مفهوم «عدالت جهانی» را در ذهن افکار عمومیِ جنوب جهانی (Global South) برای همیشه دفن کرد. جنایات جنگی و نقض حقوق بشردوستانه: هدف قرار دادن سیستماتیک زیرساخت‌های غیرنظامی از جمله مدارس، بیمارستان‌ها، زندان‌ها، مراکز مسکونی و ترور دانشمندان، مصداق بارز جنایت جنگی و جنایت علیه بشریت است. سکوتِ مدعیانِ حقوق بشر در برابر این حجم از کشتار غیرنظامیان و تخریب زیرساخت‌های حیاتی (آب و برق)، ثابت کرد که واژگانی چون «حقوق بشر» صرفاً ابزاری سیاسی برای فشار به کشورهای مستقل است و در زمانِ لزوم، به راحتی توسط خودِ مدعیان ذبح می‌شود.پایانِ عصرِ نظمِ توافقی:این جنگ ثابت کرد که نظمِ جهانیِ پس از جنگ جهانی دوم که بر پایه «حقوق بین‌الملل» ادعایی بنا شده بود، جای خود را به «آنارشی مطلق» داده است. بازنده اصلی در اینجا، تمامِ بشریت و صلح جهانی است که دیگر هیچ سنگر قانونی و حقوقی برای مقابله با زورگویی‌های فراقانونی ندارد. ۳. کشورهای حامی آمریکا در منطقه: فرسایش زیرساختی و بحران مشروعیت

این کشورها (نظیر عربستان سعودی، امارات و بحرین) به دلیل پیوند عمیق امنیت ملی خود با حضور نظامی ایالات متحده، در یک وضعیت «آسیب‌پذیری مضاعف» قرار می‌گیرند.آسیب‌پذیری زیرساخت‌های حیاتی:مدل توسعه این کشورها بر پایه تأسیسات متمرکز و فوق‌مدرن (پالایشگاه‌ها، نیروگاه‌های شیرین‌سازی آب و بنادر هوشمند) بنا شده است. با توجه به توانمندی‌های موشکی و پهپادی ایران در نبردهای نامتقارن، این زیرساخت‌ها به اهدافی با ریسک بالا تبدیل می‌شوند. اصابت به این مراکز، نه تنها صادرات انرژی را مختل می‌کند، بلکه زیست شهری و تأمین نیازهای اولیه (مانند آب آشامیدنی) در این کشورها را با بحران فوری مواجه می‌سازد.بحران مشروعیت و شکاف دولت-ملت:در اختیار گذاشتن پایگاه‌های نظامی و حریم هوایی برای عملیات‌های آمریکا، چالش‌های جدی در افکار عمومی داخلی ایجاد می‌کند. این اقدام، به ویژه در میان لایه‌های مذهبی و ملی‌گرا، به عنوان همکاری در تهاجم علیه یک کشور مسلمان تلقی شده و می‌تواند منجر به موجی از نارضایتی‌های مدنی و بی‌ثباتی سیاسی شود. حکومت‌ها در این شرایط با پارادوکس «حفظ اتحاد با واشینگتن» در مقابل «از دست دادن پایگاه اجتماعی» روبرو می‌شوند.ناپایداری مدل اقتصادی «امنیت اجاره‌ای»:وقوع جنگ ثابت می‌کند که چتر حمایتی آمریکا توانایی حفاظت کامل از زیرساخت‌های اقتصادی این کشورها را ندارد. این مسئله منجر به خروج دائمی سرمایه‌گذاران خارجی می‌شود که پیش از این، این منطقه را یک «واحه امن» Safe Haven می‌پنداشتند. بازنده اصلی در اینجا، برنامه‌های بلندمدت توسعه (مانند چشم‌انداز ۲۰۳۰) است که تحقق آن‌ها بدون امنیت پایدار و اعتماد بین‌المللی غیرممکن خواهد بود. ۴. اسرائیل: فرسایش مدلِ «امنیت مطلق» و بحران موجودیتی اسرائیل بازنده بزرگ این درگیری است، زیرا دکترین امنیتی آن بر پایه «بازدارندگی» و «جنگ‌های کوتاه در زمین حریف» بنا شده است؛ درگیری مستقیم با ایران، هر دوی این ستون‌ها را ویران می‌کند.فروپاشی دکترین بازدارندگی:وقوع یک جنگ مستقیم و گسترده به معنای پایان قطعی دوران «امنیت مطلق» است. بازنده در اینجا اعتباری است که اسرائیل سال‌ها برای پدافندهای خود (مانند گنبد آهنین یا پیکان) تبلیغ کرده است. عبور حتی درصد اندکی از پرتابه‌ها از این لایه‌ها و اصابت به مراکز حساس، پیامی قاطع به جامعه و سرمایه‌گذاران می‌دهد که این منطقه دیگر جای امنی برای زندگی و فعالیت اقتصادی نیست.فلج شدن اقتصادِ «تکنولوژی‌محور»:اقتصاد اسرائیل به شدت به بخش فناوری‌های پیشرفته (High-tech) وابسته است که بیش از ۵۰ درصد صادرات آن را تشکیل می‌دهد. این بخش به ثبات و نیروی کار متخصص وابسته است. در شرایط جنگی، فراخوان نیروهای احتیاط (که بدنه اصلی این شرکت‌ها هستند) از یک سو، و توقف پروازهای بین‌المللی و فرار سرمایه‌های خطرپذیر (Venture Capital) از سوی دیگر، موتور محرک اقتصاد را برای مدت طولانی از کار می‌اندازد.بحران «مهاجرت معکوس» و شکاف اجتماعی:اسرائیل بر اساس ایده «پناهگاه امن برای یهودیان» بنا شده است. وقتی کل این جغرافیا به هدف مستقیم تبدیل شود، انگیزه برای ماندن در میان نخبگان علمی و اقتصادی به شدت کاهش می‌یابد. بازندگی در اینجا به شکل «فرار مغزها» و مهاجرت معکوس به اروپا و آمریکا بروز می‌کند که ضربه‌ای جبران‌ناپذیر به ساختار جمعیتی و توان رقابتی آن در آینده خواهد بود. هزینه‌های کمرشکن دفاعی:مقابله با حملات انبوه و طولانی‌مدت، هزینه‌ای نجومی به بودجه عمومی تحمیل می‌کند. در حالی که تولید ناخالص داخلی (GDP) به دلیل توقف گردشگری و صنعت کاهش می‌یابد، هزینه‌های نظامی چندین برابر می‌شود که منجر به کسری بودجه مزمن و سقوط رتبه اعتباری این کشور در سطح بین‌المللی خواهد شد. ۵. آمریکا: فرسایش راهبردی و فرارسیدن «لحظه سوئز» برای واشینگتن، درگیری مستقیم با ایران به معنای پذیرش شکست قطعی در پروژه‌ای است که از سال ۲۰۰۱ آغاز شده و اکنون به بن‌بست کامل رسیده است.سوخت رفتن سرمایه‌های تریلیونی:طبق آمارهای رسمی و پژوهش‌هایی نظیر «هزینه‌های جنگ»، آمریکا از سال ۲۰۰۱ تاکنون بالغ بر ۸ تا ۹ تریلیون دلار در منطقه هزینه کرده است. درگیری جدید نه تنها این سرمایه‌گذاری عظیم را بی‌اثر می‌کند، بلکه هزینه‌های سرسام‌آور نبرد اخیر را نیز به بودجه عمومی آمریکا تحمیل می‌سازد؛ هزینه‌ای که با توجه به وضعیت بدهی‌های داخلی آمریکا، یک فشار خردکننده بر اقتصاد این کشور خواهد بود.شکست کامل اهداف کلان: بازندگی آمریکا در این واقعیت نهفته است که پس از دهه‌ها فشار، به هیچ‌یک از اهداف خود نرسیده است. نه تنها «تغییر رژیم» محقق نشده، بلکه توانمندی‌های «هسته‌ای»، «موشکی» و نفوذ منطقه ای ایران (محور مقاومت) به بالاترین سطح تاریخی خود رسیده است.

ورود به جنگ جدید، اعتراف رسمی به شکست تمام این سیاست‌های چنددهه‌ای است.بحران اعتبار و امنیت متحدان: آمریکا بازنده است چون ثابت می‌شود حضور نظامی‌اش در منطقه نه تنها امنیتِ کشورهای میزبان پایگاه‌ها را حفظ نمی‌کند، بلکه آن‌ها را به «سیبل حملات» و «طرف‌های اجباری جنگ» تبدیل می‌کند. این مسئله منجر به یک خلاء اعتماد بی‌سابقه می‌شود که متحدان قدیمی را به سمت تنوع‌بخشی به شرکای امنیتی (مانند چین و روسیه) سوق می‌دهد.تصویر «قدرت بی‌منطق» در افکار عمومی جهان: اصرار بر مسیر نظامی در برابر ایران، آمریکا را در سطح بین‌المللی به عنوان یک قدرتِ بدون منطقِ دیپلماتیک بازنمایی می‌کند که تنها ابزارش «جنگ» است. این موضوع باعث انزوای اخلاقی و سیاسی واشینگتن حتی در میان متحدان اروپایی می‌شود. فرارسیدن «لحظه سوئز» برای هژمونی آمریکا: مشابه بحران سوئز در سال ۱۹۵۶ که پایان امپراتوری بریتانیا را رقم زد، جنگ با ایران می‌تواند «لحظه سوئز» برای آمریکا باشد. درگیر شدن در یک نبرد فرسایشی و نامتقارن که نتیجه‌ای جز عقب‌نشینی نخواهد داشت، به دنیا ثابت می‌کند که دورانِ «تک‌قطبی» به پایان رسیده و آمریکا دیگر توانِ مدیریت و تحمیل اراده خود بر قلب تپنده جهان (خاورمیانه) را ندارد. جمع‌بندی: جنگ جاری ثابت کرد که «قدرت سخت» و «تاب‌آوری ساختاری» ایران، معادلات طراحی شده در اتاق‌های فکر غربی را به بن‌بست کشانده است. بازندگان این نبرد، جبهه‌ای هستند که بقای خود را بر پایه نظمی بنا کرده بودند که اکنون دیگر وجود خارجی ندارد ✍سیدمحمدحسین راجی @maramin

*رحیم‌پور ازغدی: پیشنهاد می‌کنم بیش از ۱۰۰ نقطه را به موزه خیابانی تبدیل کنیم* 🔹«نسل زد» امروز در خیابان‌ها حضور دارد و انقلاب سوم ایران را رقم می‌زند. این حضور، معادله قوا در منطقه و جهان را به نفع اسلام و ایران و به ضرر آمریکا و اسرائیل تغییر می‌دهد. 🔹پیشنهاد می‌کنم بیش از ۱۰۰ نقطهٔ معنی‌دار و الهام‌بخش از ساختمان‌های بمباران‌شده در جنگ‌های تحمیلی دوم و سوم و نیز ساختمان‌ها، مسجدها و درمانگاه‌های به آتش کشیده شده در اغتشاش دی‌ماه، بازسازی نشود. 🔹می‌توان این اماکن را از صاحبانشان خرید یا معاوضه کرد و به شکل موزه‌های خیابانی با دیوارهای شیشه‌ای برای نسل‌های آینده حفظ کرد. 🔹از قتلگاه امام شهید، دبستان میناب، بخش‌هایی از خانه‌ها و بیمارستان‌ها، دانشگاه‌ها و حتی کنیسه یهودیان؛ همه باید به‌عنوان سند جنایت بیگانه، خیانت وطن‌فروشان و مقاومت ملی نگاه داشته شوند. 🔹امام خمینی هم پس از پایان جنگ توصیه کردند که بعضی محلات جنگ‌زده یا اشغال‌شده حفظ شود، اما متأسفانه مسئولان اهمیت ندادند. 🔹این کار برای تربیت هویت تاریخی ملت لازم است. دشمن حتی جنایات خود را نمادسازی و موزه فرهنگی می‌کند و ما افتخارات بزرگ خود را از دست می‌دهیم. @Farsna