♻️ شما اهل کدام جبهه انقلاب هستید؟ ◾️ما دو «جبهه‌ی انقلاب» داریم. اولی محلِ اجتماع آدم‌هایی است که انقلاب، جان‌شان است. پابرهنه‌هایی که از جهت عایدی مادی اگر برخی مسئولان نظام با عملکردشان توی سرشان نزده باشند، نوازش‌شان هم نکرده اند. نه خط سفید دارند، نه با لکسوس به تجمعات شبانه می‌روند، نه پولشان به پیتزای سیر و معجون بعد از تجمع می‌رسد. نه وسط جنگ نگران بی‌نصیب ماندن از قدرت در فردای جنگ هستند. نه در ایکسِ فیلتر شده پی انتقام‌گیری سیاسی هستند و نه در اینستاگرامِ بسته‌شده، از انقلاب ۵۷ و آنچه از امامان خود یاد گرفته اند اصولی را به همراه دارند و سر دست می‌گیرند. ◾️جبهه‌ی انقلاب دوم چیست؟ محل اجتماع آدم‌هایی است که بیزنس‌شان، انقلاب است. خودشان اسم خودشان را می‌گذارند خواص. ما هم می‌گوییم خواص. ولی راستش هیچ خاصیت خاصی ندارند. شبه‌انتلکت‌هایی هستند که اگر رویشان می‌شد در عیان می‌گفتند «ما با این احمق‌های ایتایی متفاوتیم». در دل از اینکه شبیه آن جبهه انقلاب اول دیده شوند، متنفرند. یک دقیقه خط سفیدشان قطع بشود، به ده تا نهاد زنگ می‌زنند که « حاج‌آقا سلام رسوندن خدمت‌تون». تجمع می‌روند اما به عنوان مهمان ویژه. تریبون‌دارند. ملت را به رعایت وحدت دعوت می‌کنند که یعنی «شما ایتایی های ضد منافع ما، خفه». هیچوقت در زندگی‌شان درد مالی نداشته‌اند. نسب‌شان یا اتصالات و‌ارتباطات سیاسی شان را اگر دنبال کنی نهایتش با یک زانویی به یک حاج آقای مهم یا یک مسئول گردن کلفت مملکت می‌رسی. اعتقاد دارند نخبه‌اند. فرق دارند. اعتقاد دارند انقلابی باید عاقل باشد. عاقل هم که یعنی ساکت. هیس. حرف نزن. حرف اگر لازم باشد خواص می‌زنند. ◾️نگارنده، بدبختانه یا خوشبختانه، این امکان را داشته و دارم که روی مرز این دو جهانِ کاملا مجزا به هر دو سرک بکشم. هم‌سفره‌ی اولی‌ها هستم و کم پای حرف دومی‌ها ننشسته‌ام. متبرک به زیِ اولی‌ها هستم و البته گاه آلوده به روزمره‌ی دومی‌ها. هرکسی سختی کار خودش را دارد. و آنچه از دومی‌ها درباره اولی‌ها دیدم؟ بگذار همینقدر بگویم، وای اگر آن جبهه انقلاب‌ِ اول، آن از جان‌گذشتگانِ در میدان، بدانند در آن جبهه‌ی انقلاب دوم چه‌ها درباره‌شان گفته می‌شود. کاش می‌شد برخی دیالوگ ها و گفت و گوهایی که با آن جبهه انقلابِ دوم داشته‌ ام را یک روز در میادین شهرها به نمایش عموم گذاشت تا جبهه انقلاب اول ببینند چه کلکسیون توهین و تمسخر و فحش و بد و بیراه را که نثارِ «تندروهایی که صلاح مملکت را نمی‌دانند» می‌شود. وای از روزی که پرده بیفتد و «عوام» ببینند خانه‌ی امن برخی «خواص» چه کثافت‌خانه‌ای است. @marghoomat

♻️ این روزها خیلی جای خالی حاج سعید آقای قاسمی عزیز خالیه؛ شنيدم که ایامی درگیر بیماری بودند. ان شاالله هر جا هست سلامت باشد. بخشی از انس خویش با صحیفه امام را حاصل حضور در جلسات حاج سعید میدونم که آنطور با عشق و حماسه‌ از روی صحیفه برای‌مان می‌خواند و لذت می‌بردیم و روح قدسی خمينی را در جان و قلبمان تازه می‌کرد.. @marghoomat

🔴 تهدید زدایی یا تنش زدایی؟ 🔹سیاست خارجی باید حول تنش زدایی باشد یا تهدید زدایی؟ نماينده رهبر معظم انقلاب در شورای عالی امنیت ملی پاسخ می‌گوید... @marghoomat

🔴 آسایش زیر سايه مسلسل! 🔹آنچه که این روزها محل منازعه گفتمانی بین نيروهای سیاسی قرار گرفته است دعوایی تازه و نوپدید نمی‌باشد. از آغازین روزهای پيروزی انقلاب اسلامی و خصوصا در ایام جنگ تحميلی اول در میان چهره ها و نهادهای تصمیم گیر و تصمیم ساز همواره این جدال گفتمانی برقرار بود که عامل تضمين کننده منافع ملی و تأمین اقتدار و ثبات و برتری موقعیتی در نسبت با دشمنان این کشور چه می‌باشد؟ آیا مذاکره و بده بستان ها و تنش زدایی های سیاسی می‌تواند این دغدغه را رفع کند یا ایستادگی و مقاومت‌ فعال و تهدیدزدایی سیاسی؟ همواره‌ بوده اند کسانی که فکر می‌کنند با زمین گذاشتن اسلحه و برخوردهای سازشکارانه مبتنی بر ايده هضم شدن در نظم جهانی می‌توان کشور را به نقطه ثبات و توسعه رساند! تفکری ارتجاعی و عقب افتاده که نه فهم دقیقی از نظام بین‌الملل دارد و نه درک درستی از موقعيت و‌ ماهیت انقلاب اسلامی ایران! 🔹اما رهبران انقلاب همواره با عینک واقع بینی به صحنه نگريسته اند و اسیر موهومات و انتزاعیات مرسوم سیاسی و روابط بین‌المللی نشدند و کشور را بارها از افتادن در ورطه بازی های سياسی قدرت های بين المللی نجات دادند. حضرت امام به عنوان بنيان گذار این نظم سیاسی متعالی و توحيدی همواره‌ با این جریان تنش زا و رمانتیستی مرزبندی داشت و بارها نهیب شان می‌زد و می‌گفت:" تا کی به جای مقابله با دشمنان اسلام از‌‌ ‌‌اسلحۀ گرم و قدرت نظامی و الهی غفلت نموده و با کارهای سیاسی و برخوردهای‌‌ ‌‌سازشکارانه با ابرقدرتها وقت گذرانده و به اسرائیل و آمریکا مهلت جنایتهای بی امان داده و شاهد‌‌ ‌‌قتل عامها باید بود؟ آیا سران قوم نمی دانند و ندیده اند که مذاکرات سیاسی با‌‌ ‌‌سیاستمداران قدرتمند و جنایتکاران تاریخ، قدس و فلسطین و لبنان و ایران را نجات نخواهد داد‌‌ ‌‌و هر روز بر جنایات و ستمگریها افزوده خواهد شد؟‌" 🔹امروز ديگر قاعدتا بعد از دهها تجربه‌ سیاسی در تاریخ انقلاب اسلامی برای همگان به اثبات رسیده است که آنچه آسایش با خود می‌آورد، آن چیزی که اسباب پيشرفت و توسعه‌ را فراهم می‌کند و آن عاملیتی که ضامن منافع ملی و استقلال این کشور است فقط یک چیز می‌باشد؛ شمشیر. آسایش زیر سايه شمشير است، آری الخير كله فی السيف و تحت ظل السيف. این منطق رئالیستی را امروز بهتر می‌توان درک کرد‌. در دنیایی که جز جنایت و سبعویت و زور و چپاول گری قاعده‌ای حکم فرما نیست، باید مسلح به شمشیر بود و‌ زیر بار بازی های سیاسی و نشستن و برخاستن های بی فايده ديپلماتيک نرفت. امام مومن به این واقعيت بود و پیشرفت را زیر سايه مسلسل تعريف می‌کرد و سعی در جهت راضی نگه داشتن قدرت‌های غارتگر که جز گاوه شيرده چیزی نمی‌خواهند را برنمی‌تابید و حاصلی جز ضرر را برای این طريقه سیاسی نمی‌دید: "باید از مسلسلهای متکی بر ایمان و قدرت اسلام استفاده و‌ ‌‌بازیهای سیاسی را که از آن بوی سازشکاری و راضی نگه داشتن ابرقدرتها به مشام‌‌ ‌‌می رسد را کنار گذاشت. باید ملتها کسانی را که با‌‌ ‌‌مانورهای سیاسی وقت گذرانی می کنند، تنبه نموده و زیر بار بازیهای سیاسی که نتیجه ای‌‌ ‌‌جز زیان و ضرر برای ملت مظلوم ندارد نروند. 🔹حتما هنوز هم هستند کودن های سیاسی که به اسم عقلانيت، حماقت و بلاهت سیاسی را نشخوار می‌کنند و در توهمات کودکانه خویش مانده‌ اند، اما امت خمينی و خامنه‌ای امروز بیش از گذشته‌ به یقین رسيده است که طريقه پيشرفت همان راهی است که رهبرانشان برای آنان ترسیم کردند. راهی که بارها آزموده شده و عیارش امروز عیان گشته است. آنچه سايه جنگ را فراری خواهد داد فقط و فقط شمشیر و مسلسل و غیض و غضب است و نه لبخندهای دیپلماتیک و پياده روی های عاشقانه‌ برجامی! آری شنیدن صدای جنگنده های صهیونی را باید مدیون امیدواری به مفاهيم تهوی آوری چون اعتمادسازی، اثبات حسن نیت، احترام متقابل و... دانست. 🔹مردم مبعوث‌شده انتخاب خویش را مدتهاست که کرده اند. خسته از مذاکرات فرسایشی و بی حاصل، رنجور از خطاهای محاسباتی چندباره، درمانده از بی صداقتی های سیاسی و بی طاقت از غمی بزرگ، غم از دست دادن رهبری الهی. این ملت به تأسی از آن امامی که تن ندادن به مناسبات کهنه و ارتجاعی را يادمان داد؛ انتخابش زندگی در خیمه مقاومت است و نه کاخ های مذلت:"مردم با استقامت و پایداری خویش به بنیانی مرصوص مبدل گشته‌ اند که نه تهدید ابرقدرتها آنان را به هراس می ‌افکند، و نه از محاصره‌ها و کمبودها به فغان می‌ آیند، و نه از وحشیگری های آن دیوانه افسارگسیخته در زدن شهرها و ویران کردن خانه‌ ها و بیمارستانها و مدارس خم به ابرو می ‌آورند، و چون گذشته به راه خود، که همان راه اسلام عزیز و عزت و شرف و انسانیت است، ادامه می‌دهند؛ و زندگی با عزت را در خیمه مقاومت صبر بر حضور در کاخ های ذلت و نوکری ابرقدرتها و سازش و صلح تحمیلی ترجیح می‌ دهند." #علی_ریاحی_پور @marghoomat

♻️ملت مبعوث شده‌ دیگر منتظر آقایان تريبون دار نمی ماند و خودش حرف خودش را می‌زند. این پلاکاردنویسی ها را دست کم نگيريد. بازی خیلی ها را بهم زده است! @marghoomat