⭕ ما کجا ایستاده ایم!
🔸وقتی نوع مواجهه برخی از دوستان نسبت به اخبار، مشکلات و حوادث گوناگون سیاسی، اقتصادی و فرهنگی را می بینم، وقتی صدای اعتراضات و انتقاداتشان را می شنوم، وقتی می بینم گارد «من همه چی بلدم» را می گیرند و زمین و زمان را به توپ انتقاد می بندند! وقتی بی محابا « آقای جمهوری اسلامی» را خطاب می کنند و سرش فریاد می زنند، وقتی خود را خارج از بازی می دانند و همچون مربی تیم، بازیکنان در صحنه را هدایت می کنند، وقتی آنقدر می گویند و می گویند تا به مرز انفعال، بن بست، خستگی و کرختگی سیاسی می رسند، یک سوال ذهنم را درگیر می کند.
🔸 پاسخ به این سوال رویکردها را عوض خواهد کرد، کنش ها را تغییر خواهد داد، پرسش ها متفاوت می کند، محل نزاع را دقیق می کند، طرفین دعوا را شفاف می کند. جایگاه و اثرگذاری من و تو را متفاوت می کند. راز بسیاری از عملکرد ها را باید در پاسخ به این پرسش یافت. علت بسیاری از مواضع را باید در اینجا جست و جو کرد. سوال این است؛ ما در نسبت با جمهوری اسلامی در کدام موقعیت ایستاده ایم؟ طلبکار یا بدهکار؟
🔸 نگارنده علت العلل بسیاری از کنشها و مواضع را اینجا می داند. اگر خود را صرفا طلبکار بدانی، داد میزنی! غُر میزنی! ذربین بدست میگیری تا سیاهی را ببینی تا فریاد کنی! خود را مبری از مسئولیت می دانی! خود را مترصد فرصت می بینی تا توأم بگویی دیدید گفتیم نمی شود! مسأله ای نداری، سنگری برای خود تعریف نمی کنی، چرا؟ چون خود را طلبکار می دانی. در حل مسائل جایگاهی برای خود تعریف نکرده ای، چون اساسا تو بیرون نشسته ای، تو قرار است به طلبت برسی، کاری دیگر به چگونگی فرآیند رسیدن به مطالباتت نداری، آقای جمهوری اسلامی باید تدبیر کند و تو تماشا!
🔸 اما اگر خود را بدهکار بدانی، درگیری، زمین و زمان را نمی شناسی. سریع جایگاه و نقش خود را پیدا می کنی. رسالت تعریف می کنی. خود را داخل بازی می بینی. به هر دری میزنی تا بدهی ات را صاف کنی. اگر بدهی را ندهی بازنده ای. حال و هوای یک شکست خورده را داری. اینجا در صحنه درگیری، روزی سوال میکنی، روزی جواب می دهی، روزی حمله می کنی و روزی دفاع. شانه به زیر بار مسئولیت می بری. عافیت طلبی سیاسی را مذموم می داری. درد را می یابی و درمان می کنی.
🔸 وقتی طلبکاری فقط یک سوال داری؛ مسئولین چه کردند؟ اما وقتی خود را بدهکار بدانی از خود دائما می پرسی؛ از من چه بر می آید؟ من دانشجو، من طلبه، من تشکل دانشجویی و مردمی هیچ نقشی در حل مشکلات جمهوری اسلامی ندارم؟ حتی در این حد که مسئولین را نهیب هشدار باش هم بزنم نقشی ندارم؟ خب فرق ما با طرف مقابل کجاست؟ او می گوید نمی شود، ما هم می گوییم نمی شود. تفاوتی می بینید؟ این نگاه ارباب_رعیتی از کجا در ذهن ما رسوخ کرده؟ این نگاه سلطنتی و درباری به حاکمیت چرا از قلب و باور ما رخت بر نمی بندد؟ چرا نمی خواهیم بپذیریم تا مردم و توده ها همراه نشوند بسیاری از مسائل حل نمی شود؟ مسئولین هیچ، برنامه ما برای توده مردم چیست؟ با این فرمون طلبت صاف نخواهد شد. مطمئن باش.
🔸مثال بزنم؛ از سال 96 الی 1400 بخشی از تشکل های دانشجویی خود را داخل بازی دیدند. مسئله خود و جمهوری اسلامی را پیدا کردند. اعتراضات کارگری و خصوصی های افسارگسیخته. آمدند، وقت گذاشتند، سختی دیدند، تهمت شنیدند، اما ایستادند تا حل شد. هفت تپه خوزستان ، ماشین سازی تبریز، کشت و صنعت مغان، هپکو اراک و دهها نمونه دیگر. نمونه هایی که می شد طلبکارانه نگاه کرد و صرفا داد زد. اما بچه ها زدند به خط. قدم به قدم کنار کارگران، روزی رسانه شان بودند، روزی ترتیب دهنده جلسه شان با فلان آدم جمهوری اسلامی، روزی دیگر کف خیابان تجمع کردند و در آخر با هم شیرینی پیروزی و حل مشکلات را خوردند. سختی و دردسر نداشت؟ داشت. تهمت همراهی با جریانات مارکسیستی نداشت؟ داشت. انگ ضد ولایت خوردن نداشت؟ داشت. تقدیر ولایت از اقداماتت را نداشت؟ داشت. همه را داشت. خروجی چه شد؟ حل مشکلی از مشکلات جمهوری اسلامی و مردمش. حرف به درازا کشید؛ کوتاهش کنم. مساله تنها و تنها آن است که بدانیم کجا ایستاده ایم؟ در قامت طلبکار یا بدهکار!
#علی_ریاحی_پور
@marghoomat
4.2M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
⭕ خون دلها باید خورد
🔸 به این سخنان دقت کنید. سال 85 دومین دیدار رهبر انقلاب با دولت انقلابی و مکتبی نهم. هشدار هایی تاریخی که انگار برای امروز گفته شده است. هشدارهایی که اگر گوش داده می شد؛ شاهد روی کار آمدن ضیعیف ترین دولت تاریخ انقلاب، یعنی دولت حسن روحانی نبودیم.
🔸 اعتقاد دارم بخش زیادی از مردم هنوز برای این دولت در ذهن شان «نقطه» نگذاشته اند. مردم هنوز منتظرند. منتظر تغییر وضع موجود. مردم هنوز نظاره گر هستند و صحنه را می ببينند. بله! از وضعیت اقتصادی شدیدا گله دارند اما هنوز به نقطه انقطاع کامل از دولت سیزدهم نرسیده اند. دولت باید قدر این سرمایه اجتماعی را بداند و چاره ای اندیشه کند که اگر نکند به تعبیر رهبر انقلاب خون دلها باید خورد تا دوباره مردم به این گفتمان روی خوش نشان دهند. اگر با همین سیاست های فعلی مسیر آینده ترسیم شود، خسارتی بس بزرگ در پیش خواهد بود، هر چند به اصلاح وضع موجود امیدواریم! بخوانید:
⬅️ «اگر خدای نکرده طوری بشود که نتوانیم آنچه را که مردم دربارهی مجموعهمان تصور میکنند، آن را تحقق ببخشیم، خسارت بزرگ خواهد بود و به این جریان و جهتگیری حتماً ضربه وارد خواهد آمد. آن وقت امیرالمؤمنین فرمود: «و لقلّ ما شیء ادبر ثمّ اقبل»؛ موجی که برگشت و رفت، دیگر خیلی آسان این طرف نمیاید و برنمیگردد. خون دلها باید خورد و زحمتها باید کشید تا اینکه باز برای اقبال و توجهی که امروز وجود دارد، زمینه فراهم شود. این را نباید از دست داد.»
#علی_ریاحی_پور
@marghoomat
هدایت شده از هفته نامه ۹ دی
💠 ۵۰۷ امین شماره هفته نامه ۹دی منتشر شد
👈یکشنبه روی دكههای مطبوعات
🔻تودهنی کمحجابها به دشمن
🔹تاکید رهبر انقلاب بر ضرورت حفظ حجاب شرعی در کنار تمجید ایشان از بانوان کمحجابی که با فراخوانهای کشف حجاب همراهی نکردند
🔻قهرمانان ایران
🔹در ستایش جهانمردهای بیادعا و یاران حاج قاسم سلیمانی ابرقهرمان مردم ایران
🔸 مرزبان عقیده، مرزبان امنیت
🔸 این ماجرا واقعی است
♨️ فروش نسخه pdf هفته نامه ۹ دی ♨️
با توجه به درخواست مکرر برخی علاقمندان داخلی و بویژه عزیزان خارج از کشور، از سال ۹۸ فروش نسخه دیجیتال ۹دی آغاز شد. برای خرید نسخه PDF روی لینک زیر بزنید:
jaaar.com/kiosk/archives/9day
هفته نامه ۹ دی 👇
http://eitaa.com/joinchat/389742592Cfbd77cc21a
مدیر مسئول 👇
http://eitaa.com/joinchat/389677056C798a6dc5a1
...
⭕️ فرمول تکنوکرات شدن
🔺یک سرنوشت محتوم برای برخی انقلابیون، تکنوکرات شدن است. مسیر تکنوکرات شدن یک انقلابی، از همان روزی شروع میشود که یک پست یا جایگاه مدیریتی بدست میآورد.
حالاست که چون از یک طرف میخواهد فوری دغدغهها را به تصمیم و اقدام تبدیل کند، و از طرف دیگر فکر میکند فعال مایشا شده،
لذا باعجله و خودمحورانه دنبال حل مسئله میرود.
🔺این مدیر انقلابی ِ تکنوکرات شونده! ،
در مسیر حل مسئله، بتدریج «سیستمزده»، «امکاناتمدار» و یا «عملگرا» میشود.
و اینجاست که شروع میکند به تصمیمگیری و فرماندهی تکنوکراتی.
🔺یعنی عملاً بیخیال ِ تفکر اسلامی و آرمانخواهی انقلابی و تصمیمسازی بومی میشود.
و چون «ماست همه جای دنیا سفید است»
معتقد میگردد هر روش تجربهشدی موفق را میشود از سیستم های حکومتی و مدیریتی دنیا گرفت و در کشور پیاده نمود.
و به این ترتیب:
🔺 بجای تعمق در حل مسئله به صورت درونزا و برآمده از خرد جمعی و مبتنی بر روش اسلام ناب، سراغ «تقلید» میرود البته با این توجیه که من دارم از بهترین و آخرین تجارب موفق دنیا تقلید میکنم.
🔺 بجای دست دراز کردن و توسل به سوی مردم و خبرگان بومیاندیش، به مشتی استاد یا مشاور ِ غربگرا و محافظه کار مدعی ِ داشتن نسخه که معمولاً دور و بر چنین مدیرانی را زود احاطه میکنند اعتماد وافر میکند و آنها اتاق فکر انحصاری او میشوند تا سکاندار حل مسئله شوند. در مقابل نقد و نظر همقطاران انقلابیش، میگوید شما فقط حرف میزنید و تجربهی عملی ندارید و... انگار یادش میرود که خودش هم وقتی مدیر نبود، هم حرف و دغدغه داشت و هم تجربه عملی نداشت.
🔺مخلص کلام، تکنوکرات کسی نیست جز یک انقلابی ِ مدیرشدهی شتابزدهی خودمحور که تواناست در حل مسئله از مسیر «تقلید تجربی» و تولید خروجیهای کوچک سطحی و موقت. ولی عاجز است از آوردن مردم و نخبگان واقعی به میدان عمل و دست یافتن به نوآوریهای بومی و ریشهای و بزرگ در پیشرفت.
#علی_ریاحی_پور
@marghoomat
⭕ با کاخ محشور باد!
⬅️ کاخ را احیا کرد
⬅️ در کاخ حُکمرانی نمود
⬅️ در کاخ مُرد
⬅️ و عاقبت در کاخ آرمید!
بنایی که انگار برای ورود او(توسط همفکرانش) آماده و تجهیز شده بود!
آرامگاه امام، مدتهاست برا من #حرم_هاشمی است.
#علی_ریاحی_پور
@marghoomat
🔴 این کجا و آن کجا!
🔶 در فرهنگ سیاسی ما، «این همان انگاری شخصیتی»، تبدیل به رویه ای مرسوم شده است. ظریف را مصدق و قوام، خاتمی را مارتین لوتر، موسوی و کروبی را طلحه و زبیر، حاج قاسم را مالک، مصباح را عمار، شریعتی و طالقانی را ابوذر و دهها شباهت سازی های شخصیت محور دیگر. اما در میان این تشبیه سازیها، همانند سازی هاشمی رفسنجانی با امیر کبیر را می توان یکی از مضحک ترین «این همان پنداری های سیاسی» نامید. دو شخصیتی که از قضا ارتحال و شهادتشان با فاصله یک روز رخ داده است.
در مقایسه این دو شخصیت نکاتی را عرض می کنم.
🔶 اول آنکه شاید جالب باشد بدانید این امیرکبیری که نامش را هر ایرانی با افتخار می برد و به آن مباهات می کند، و منشا آن همه تحولات و اقدامات عالی بوده، تنها سه سال و سه ماه مسئولیت داشته. یعنی کمتر از دوره مسئولیت چهارساله یک وزیر در زمانه خودمان.
🔶 در طی این سه سال آنچه او انجام داد تا سده ها به عنوان افتخار یاد می شود، از تاسیس روزنامه ها گرفته تا توسعه متوازن سیاسی و مذهبی و اقتصادی، تا کوتاه کردن دست قدرتمندان از اموال مردم و مُهر پایانی زدن بر مفت خوری و غارتگری رجال سیاسی دربار و حکومت.
🔶 آقای هاشمی اما نزدیک به سی و پنج سال در راس هرم حاکمیت، حضوری پررنگ و بسیار موثر داشته، حال می شود چند خدمت مرحوم هاشمی را ذکر کنید که تا سده ها هر ایرانی به آن افتخار کند؟
🔶 در حالی که در همان سه سال و خورده ای وقت، انواع توطئه ها علیه میرزاتقی خان صورت می گرفت و غالب حاکمان و درباریان به خونش تشنه بودند اما جناب هاشمی طی چند دهه قدرتش، هرکس با او درافتاد را برانداخت و همیشه مرکز رجوع حاکمان و مسئولان برای عرض ارادت و خاکساری بوده. چپ و راست شهادت می دهند، اختناق، خفقان و سرکوب منتقدین و نبود فضای باز سیاسی در دولت سازندگی، در طول تاریخ انقلاب بی سابقه بوده است.
🔶 یکی از مهمترین کارهای امیرکبیر تاسیس دارالفنون بود که نقش بسزایی در تاریخ علم معاصر ایران ایفا کرد و مهمترین کار علمی مرحوم هاشمی نیز حمایت بی چون و چرا از دانشگاه آزاد در قامت رئیس هیئت امنا بود.
و به راستی اگر مرحوم هاشمی از بودجه های عمومی و منابع ملی برای این بنگاه اقتصادی خرج نمی کرد، این دانشگاه کی به این قد و قامت می رسید؟
🔶 امیرکبیر در دوران صدراعظمی خود با رشوه خواری به مبارزه برخاست. او دستور داد دریافتیهای بیحساب و مواجب بیجهتی که از دستگاههای دولتی میگرفتند؛ قطع شود. وی حتی حقوق شاه را کاهش داد و ماهانه به دوهزار تومان رسانید.
🔸امیر مواجب بیحسابی که حاج میرزا آقاسی برقرار کرده بود، قطع کرد و سروسامانی به قوانین مالیاتی داد و صورت عواید و مخارج آن را تعدیل کرد. او برای ماموران دولتی حقوق ثابت تعیین کرد تا فعالیت سالمی داشته باشند. وی در اقدامی دیگر القاب و عناوین فرمایشی را موجب زیانهای اجتماعی میدانست و در نامیدن دیگران به گفتن واژه جناب اکتفا میکرد، حتی نسبت به مقام صدارت.
🔶 حال کدام انسان آگاه منصفی است که بگوید مرام آقای هاشمی چنین بوده است؟ کسی که در دوران قدرتش فساد اقتصادی و سیاسی، خصوصی سازی های افسار گسیخته، فاصله طبقاتی، حیف و میل بیت المال، شیوع اشرافیت دولتمردان، به نحوی صعودی اوج گرفت و مردم و محرومین را زیر چرخ دنده های توسعه کاپیتالیستی له نمود و تباه ساخت چنان که نخستین شورش های عمومی مردم در مشهد، قزوین، اسلامشهر و... را علیه نظام رقم زد و تورم 50 درصدی را به مردم هدیه داد.
🔶 کسی که کرباسچی ها و جزایری ها و فاضل خداداد و... مهمترین ثمرات سیاست های تعدیل اقتصادیش بودند، کسی که آشکارا نقل به مضمون می گفت "اگر یک سدی چند میلیارد هزینه ساختش می شود، چه عیب دارد چند صد ملیون آن را هم بخورند" چه نسبتی با میرزاتقی خان امیرکبیر دارد که یک مصلح اجتماعی و اقتصادی بود؟
🔶 عاقبت اینکه میرزاتقی خان با توطئه انگلیسی ها و درباریان خلع شد و در حمام کاشان به شهادت رسید و آقای هاشمی هم در حالی که مدت ها بود خواسته یا ناخواسته، منافع انگلیسی ها را بر دست گرفته بود، در استخر علیاحضرت فرح پهلوی، حین گذران اوقات فراغت، فوت نمودند!
#علی_ریاحی_پور
@marghoomat
اعتراض (2).MP3
زمان:
حجم:
3M
⭕ من اینهارو میشناسم
🔸اینکه بسیاری از اوقات اگر داد نزنیم، آقایان می خوابند را با گوشت و پوست خود بسیاری از ما درک می کنیم و می فهمیم یعنی چی! این دولت آن دولت و این مجلس و آن مجلس و... هم ندارد. اگر حزب الله به خواب برود سرنوشتی تلخ و محتوم در انتظار است.
#استاد_رحیم_پور_ازغدی
@marghoomat
مصلحت یا حقیقت .mp3
زمان:
حجم:
1.4M
⭕ حقیقت قربانی مصلحت!
🔸من یک عُقده ای از این مصلحت دارم، برای اینکه در تمام عُمرم شاهد قربانی شدن و پامال شدن حقیقت ها به وسیله لگد انسان های پاک مصلحت پرست بودم.
🔸 هیچ مصلحتی به اندازه خود حقیقت، مصلحت نیست.
🔹تشیع یعنی مسئول بودن اما محب بودن مسئولیت نداره.
#علی_شریعتی
@marghoomat
3.6M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
⭕ هرچند دیر اما دقیق!
🔸خطری که بین #طلبهها میبینم این است؛ هرچه جریان #اصولگرایی میگوید را تعبدا میپذیریم و خیال میکنیم #ولیفقیه این است، اما هرچه جریان #اصلاحطلبی میگوید را نقد میکنیم!
⬅️ پ.ن: 🔸جریان جوان و انقلابی حوزه و دانشگاه به خوبی استاد خسروپناه را می شناسد. استادی که سالها علیه جریانات مختلف انحرافی، التقاطی و روشنفکری قلم زد و سخنرانی ها و مناظره های تاریخی و ماندگاری را از خود به یادگار گذاشت. از متون انتقادی و انقلابی اش در نقد سروش و مجتهد شبستری تا تبیین موشکافانه اش از اندیشه امام و رهبری.از مناظره های فقیهانه و تکلیف مدارانه اش با مدعیان مرجعیت هم چون علوی بروجردی تا جدال های کلامی و معرفتی اش با نقیب زاده و زیباکلام و عبدالکریمی.
🔸بعد از مدتها کسی بر کرسی دبیری شورا تکیه زده است که حقیقتا دغدغه علوم انسانی اسلامی را دارد و سالها در این زمینه تلاش و کوشش کرده است و امید آن می رود در این دوره برنامه ریزی های اصولی و دقیقی جهت تحول در علوم انسانی رقم بخورد.تحولی که سالها شعار آن را داده ایم اما اقدام جدی و روبه جلو ای صورت نگرفته است.
🔸 هر چند در طول این مدت جریان انقلابی از عدم تغییر دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی به حق گله داشت اما امید آن میرود که این انتخاب شایسته تلخی این کم کاری و عدم تغییر سریع و بهنگام دبیر سابق را شیرین کند و با حضور استاد خسروپناه در جایگاه دبیری این شورا،فکر و اراده ای جدید و انقلابی در شورا تزریق شده و حداقل بخشی از مطالبات بر زمین مانده رهبر انقلاب از این شورا،عملی و پیاده سازی شود.
#علی_ریاحی_پور
@marghoomat
1.9M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
⭕ کوخ فاطمه!
🔸تاریخ را که ورق می زنیم،مبارزین عدالتخواه و ظلم ستیز را که می بینیم،صدای تظلم خواهی و فریاد بر سر مستکبرین و متفرعنین عالم را که می شنویم؛همه یک خاستگاه دارد.کوخ. کوخ مبارز پرور است. کوخ حُر پرور است.کوخ آدم ساز است.کوخ فریاد ابوذر می آفریند،کوخ به سر دار رفتن میثم را مشق می کند،کوخ دستگاه تولید خمینی است.کوخ ترس ستیز است.کوخ نفسانیات را ذبح می کند.کوخ به ما هو کوخ موضوعیت دارد.کوخ بزرگ است چون انسان بزرگ عَرضه می کند.کوخ بر سر کاخ و اهالی اش خراب می شود.ولو آنکه به ربذه تبعید شوی،ولو آنکه به دار نخل آویزان شوی،ولو آنکه به گودی قتلگاه خوانده شوی.
🔸 همهی کوخ ها یکطرف،کوخ فاطمه طرفی دیگر.چه کوخی.کوخی که علی ساخته است و فاطمه مدیریتش می کند.کوخ زهرا عالمی را بهم ریخته است.همان کوخ سوخته.کوخ زهرا بساط کفر و شرک و نفاق را بهم زده است. کوخ فاطمه بازی یزید آن روز و امروز را بهم زده است.کوخی که زینب از دل آن می روید و کاخ یزید را بر سرش فرو می ریزد.نوادگان این کوخ امروز نظم جهانی را بهم ریخته اند. خامنه ای و خمینی را می گویم.بیچاره ها فکر کرده اند با چند کاریکاتور می توانند این نور را خاموش کنند! کوخ فاطمه نور دارد،نورش امروز چشمان خودبزرگ پنداران جهانی را کور کرده است.
🔸سرنوشت عالم بدست اهالی کوخ است. کوخ فاطمه.در این مسیر گاهی باید چون پدر کوخ صبری انقلابی و گاهی چون مادر کوخ، خروشی انقلابی پیشه کرد.از دل کوخ فاطمه هر چه درآید؛اشرافیت،عافیت طلبی،تساهل و تسامح،محافظه کاری،نشستن،خودخواهی و خودپرستی،تکاثر و سازش با التقاط و انحراف در نمی آید.
#علی_ریاحی_پور
@marghoomat