تقصیر منه، like always.

من خیلی به این فکر کردم که آزادی واقعی چیه. و آخرش به هیچ نتیجه‌ای جز "هیچی" نرسیدم چون احساس میکنم همه چیز اگه مرحله مرحله باشه یا مثلا یه جوری باشه که از یه دنیا به دنیای دیگه بری صرفا جعبه‌ای که توشی کوچیک و بزرگ میشه به این معنا نیست که از جعبه خارج شدی و من به این فکر کردم که اگه مرگ یا حالا مرگ نه پایان همه چیز پوچی محض و نیستی نباشه اصلا دوستش ندارم.

البته به دوست داشتن و نداشتن من نیست صرفا به این فکر کردم که ممکنه همیشه احساس اسارت و زندانی بودن و بردگی کنم.

Only چای can cure my سردرد.

11:11

Me core:

Tea is truly magical, peace be upon tea and its friend, Nebat.

از روابط انسانی خستم کاش گربه بودم .

Fashion is art