مَطْویَّات
شاید قیام لیل مردم در این ایام رحمت الهی را نازل کرده است.
«و لو انّ اهل القری امنوا و اتّقوا لفتحنا علیهم برکات من السّماء و الأرض»
ایمان و تقوا که باشد، برکات آسمان و زمین جاری خواهد شد.
برکات آسمان، همان فتوح معنوی است، همان رحمت الهی است، همان تقرب الیاللَّه است، همان استغفار ملائکهی آسمان و حمَلهی عرش برای بندگان خدا در روی زمین است.
برکات ارض، یعنی همهی آنچه که به زندگی زمینی انسان ارتباط پیدا میکند؛ یعنی آزادی، یعنی رفاه، یعنی استقلال، یعنی امنیت، یعنی سعهی رزق، سلامت بدن و از این قبیل.
اگر ایمان و تقوا باشد، هم آن برکات و هم این برکات برای بشر وجود دارد.
-رهبر شهید انقلاب ۱۳۸۷/۰۲/۱۴
مدرسهها را دوباره خواهیم ساخت اما پیش از آن مقابل دشمن میایستیم
و نصر الهی به ما نزدیک است.
فضل الله المجاهدين على القاعدين اجرا عظيما
در میانه جنگ و هجوم دشمن،
امام ما خواسته تا برای طبیعت خدادادی و به یاد شهیدان نهال بنشانیم.
این تصویر امروز ایران اسلامی است.
رویش فرداها در پیش است.
خدایا پدافند از توست،
موشک از توست
پهپاد از توست
شلیک از توست
سرباز از توست
سردار از توست
سپاه از توست
ارتش از توست
فرمانده از توست
رهبر از توست
تویی که میزنی
تویی که شکار میکنی
تویی که شکست میدهی
ما هیچ نیستیم
جز تو هیچ نیست
همه چیز تویی؛
ما را در این نبرد نابرابر پیروز کن که پیروزی و عزت از توست.
هدایت شده از رُقعه | مهدی مشکیباف مقدم
این اتفاق معجزهگونه نظامی روز جمعه در جنگ هوایی در مقابل دشمنی که مزیت نسبی او نیروی هواییاش بود، جز با عنایات خاص حضرت حجت عجلاللهفرجه مسیر نمیشود.
قاعدتا استغاثههای این ایام خصوصا نماز چهارشنبه شب دستهجمعی که در سراسر کشور خوانده شد در این پیروزی نقش داشته است.
قرار عبادت و استغاثه جمعی بگذاریم. دوستان راهبر این جریان اگر بتوانند مشابه ساعت 11 که در قم مقدسه همهی گروهها هم زمان دعای فرج میخوانند، برنامهی نماز استغاثه را در روز مشخصی مثلا سهشنبهها که روز مشتهر زیارت جمکران است رواج داده و تثبیت کنند هم تربیت معنوی عمومی اثربخشی رقم خواهد خورد و هم در سرنوشت جنگ اثری محتوم خواهد داشت انشاءالله.
🆔 @roqe313
کار مردان ایل با تفنگ به ویژه تفنگ پنجتیری به نام برنو به عشق و عاشقی کشیده شده بود. تفنگ خوشدست و موشکاف و دوربردی بود. ساخت یکی از شهرهای فرنگ به نام برنو بود. لرها این تفنگ را به نام آن شهر برنو میخواندند. برایش شعر میسرودند. دختر زیبا را برنو میگفتند، یار بلندبالا را برنو میخواندند. معلوم نبود که زن و برنو کدام یک را بیشتر دوست داشتند.
هر مردی در آرزوی دو برنو بود
برنویی بر دوش
و برنویی در آغوش.
-بخارای من، ایل من
محمد بهمن بیگی