‌‌‌-اللهم عجل لولیک الفرج

؛

؛ سـوزشِ چـشـمِ مـن از لــذتِ زیـبـاییِ تـوسـت( : خـیـره بـر تـو شـده ام،پـلک زدن یـادم رفـت. . .

ــــــــــ

؛ سید بن طاووس توی لهوف، تا اونجایی که تونسته، وقایع کربلا رو روایت کرده؛ اما وقتی می‌رسه به عصر عاشورا و آغاز اسارت، فقط می‌نویسه: «لا یحیط به قلمی»؛ یعنی قلمم دیگه توانِ وصفش رو نداره... بعضی داغ‌ها رو نه می‌شه نوشت، نه می‌شه توضیح داد؛ فقط باید زندگیشون کرد. ما دهه‌هشتادی‌ها، با همین سن کم، بالا و پایین کم ندیدیم. یاد گرفتیم وسط سخت‌ترین روزها، خودمون رو با شرایط وفق بدیم و ادامه بدیم. از یه سری مشکلات گذشتیم که هنوز خودمونم باورمون نمی‌شه چطور ایستادیم. (کنکوری‌ها احتمالاً خوب می‌فهمن از چی حرف می‌زنم...🙂) اما وقتی خبر شهادت رهبر رو شنیدم، از ته دل آرزو کردم کاش هیچ‌وقت نبودم که همچین داغی رو ببینم. همیشه خیال می‌کردم اگه یه روز همه‌چیزمون از بین بره، آخرین پناهمون بیت آقاست؛ جایی که زیر سایه‌ش دوباره جون می‌گیریم. خیلی‌ها می‌گفتن: «ما آقا رو ایستاده دیده بودیم...» و حالا تلخ‌ترین تصویر عمرمون، تابوتی بود که روی دست‌ها می‌رفت. ما هم تا تشییع اومدیم؛ اما قسمت نشد حتی یه بار تابوت آقا رو از نزدیک زیارت کنیم... حالا... دیگه برای اومدن به بیتتون، دعوت‌نامه‌ای لازم نیست؛ اما ای کاش این در، هیچ‌وقت به روی داغِ نبودنتون باز نمی‌شد. این بار، قرارمون نه توی بیت، کنار مزارتونه؛ رواق دارالذکر بغل آقای امام رضا ... #دلنوشته

‌‌‌‌-اللهم عجل لولیک الفرج

؛

؛ شعر خواندم که تورا از سر خود اندازم تو خودت شعر شدی در سر من افتادی (( :

ـــــــــ

؛ حسین !.. نبود‌بین‌ما‌رسم‌عاشق‌کشی (( :