شـاید نویسنده:)
این رو اینجا میزارم و ۶ ماه دیگه موقع عید یا قبل تولدم میام از تغییراتی که کردم و طوری که گذروندم
خواستم بگم تو این دوماه تغییرات اساسی رخ داد..
مطمعنم تغییرات بیشتری خواهم دید..
شـاید نویسنده:)
خواستم بگم تو این دوماه تغییرات اساسی رخ داد.. مطمعنم تغییرات بیشتری خواهم دید..
اگه دوباره پارگراف نویسی،
و ننجون درون رو نوشتن و شروع کنم
و یه روح تازه به اینجا بدم،
میتونم بگم دارم از خودم راضی میشم..
شـاید نویسنده:)
بیان نکرد که دوستم دارد اما هنگامی که سرتاسر در خون غرق شده بودم مرا در آغوش کشید و اهمیت نداد که لب
و با تنی پر از زخم
مرا از دریا نمک بیرون کشید:)
واقعا اینجا و کلمات و جملات اینجا ، پناهگاهن ✨️
.
.
*وی بسی ذوق میکند و از چشمانش اکلیل میپاشد:)))))))
#منِ_سبز
#ننجونِ_درونِ_من
ننجونِ درونِ عزیزم؛
[زندگی
میگذره میگذره میگذره
یهو یه جا میاد خرخره تورو میچسبه
و ولت نمیکنه؛
و تو هی نگاه میکنی و دست و پا میزنی
و طلب کمک میکنی،
ولی هیچکس جز خودت و خدات،
نمیتونه کمکت کنه
و آدمها فقط میتونن کنارت باشن؛
قبلا گفتم
گاهی از زندگی واقعا لذت میبرم ولی گاهی واقعا از زندگی متنفرم،
اصولا وقتایی از زندگی متنفر میشم که ادمها اذیتم میکنن،
اما حالا راستش ادمها کاری کردن
که از شخصیت خودم هم متنفر باشم؛
نه این شخصیت ها، نه!
چون این شخصیت الانم حاصل تغییر
اون شخصیتمه که ادم ها باعث شدن ازش متنفر بشم،
من ادم بدی نبودم،
فقط بلد نبودم کجا باید چطور رفتار کنم
و چطور بتونم احساساتم رو کنترل کنم..
به هرحال الان که دارم مینویسم،
از شخصیتی که دارم میسازم
با همه نقص هاش،
از زندگیم با همه مشکلاتم،
از ادمها با تمام ناراحتیم ازشون
خوشحالم،
چون یاد گرفتم
دیگه اهمیت ندم،
یعنی کمتر اهمیت بدم!
و اون چیزهایی که دست من نیست
و قابل تغییر نیست
رو دیگه غصه ای بابتش نخورم
و تهش یه برچسب [دَرِکه]
بچسبونم تنش
و اون پرونده رو برای همیشه ببندم:)
*تغییر رو میشه بین این دوماه یعنی از نامه چهل و این نامه فهمید..]
- چهلمین و یکمین نامه من به مادر بزرگِ درونم:)-