یه اتفاق جالب افتاد وایستید تعریف کنم؛

بابام یه داداش داشت که تفاوت سنیشون ۲ سال بود و باهاش خیلی صمیمی بود مثل دوقلو ها! داداش کوچیکش وقتی ۲۶ سالش میشه فوت میکنه و بابام خیلی از رفتنش اذیت میشه؛

و انقدر از این عموم که فوت شده تعریف خوب شنیدم که بیش از اندازه دوستش دارم با وجود اینکه ندیدمش، من ۱۲ سال بعد فوتش به دنیا اومدم! یعنی از فامیل های پدری گرفته تا بابام و مامانم هرچی میشه از اون عموم و مهربونی هاش میگن؛

جدیدا حدود دو یا سه باره که بابام وقتی از عموم حرف میزنه بعد حرف زدنش میگه: [زهرا خیلی شبیه اونه، از لحاض اخلاقی، ظاهری، همه به اون رفته!]

من حقیقتا خیلی خوشحال میشم از اینکه بابام کسی رو که از تموم وجودش دوستش داشت و حالا از دست داده رو تو وجود من میبینه:))

کسانی که شما را دوست دارند حتی اگر هزار دلیل برای رفتن داشته باشند ترک‌تان نخواهند کرد، آنها یک دلیل برای ماندن خواهند یافت . تنهایی‌پرهیاهو

شاید بپرسین چرا اینجا دارم میگم؟! نمیدونم حس کردم میتونم به شاید نویسنده سابقم پناه بیارم:)!

دیدمت با دیگری خیالم تخت شد لاقل از بین ما یکی خوشبخت شد:) _عباس تافته