و من چه تنهایم در این هیاهو پر پیچ خم!

گاهی وقتا دلم میخواد ناپدید بشم ولی گاهی دلم میخواد زندگی کنم!

من دوتا شخصیت دارم اونی که بقیه میبینن اونی که خدای من میبینه!

وَلَسَوفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرضَى. به زودی پروردگارت پاداشی به تو ادا میکند که کاملا راضی خواهی شد. _سوره ضحی /ایه۵

دیدن روی تو در خویش ز من خواب گرفت اه از اینه که تصویر تورا قاب گرفت! _فاضل نظری

امروز پاراگراف داریم:)

#پاراگراف ۲۱_قدس تازه ۴۰ سال و اندی شده‌ام دخترک ۱۴ ساله‌ام که حالا تشبیهی از ۱۴ سالگی من است ذوق این را دارد که فردا ساعت ۸ قرار است با دوستانش یکدست چفیه سر کنند و به راهپیمایی سالگرد پیروزی قدس بروند حالا دیگر ۲۶ سال است که پیروز شدیم دقیق از فروردین ۱۴۰۳. دخترکم با شوق می‌پرسد: "مشکی یا سفید کدام به احوالات صورتم تشبیه تر است؟؟" من هم با لبخندی می‌گویم: " مشکی زیباتر تورا تشبیه میکند " دخترکم سری تکان می‌دهد و با سر باشه ای سرسری می‌گوید به سمت اتاقش روانه می‌شود هنگامی که هنوز دستگیره چوبی اتاقش را نکشیده است به او می‌گویم: "میدانی چرا مشکی را از سفید برتری دانستم؟" دخترکم صورت گلگونش را طرفم برمی‌گرداند؛ درست شبیه ۱۴ سالگی من است؛ ادامه می‌دهم: "زمانه سختی بود آن زمان که من دختری ۱۴ ساله بودم و در رفاه کامل درس می‌خواندم و از امکاناتم استفاده می‌کردم دختران دیگری بودند که شمر زمانه‌شان آب و برق را به قحطی رسانده بود. دخترها و مادرهای زیادی برای پیروزی وطنشان شهید شدند پدرهای زیادی رفتند و دخترانشان یتیم شدند. ما برای پیروزی قدس خونها دادیم اشک ها ریختیم دعا های بسیار کردیم! عزیز دل مادر ان روز ها من دخترکی در دیار ایران زمین چهارده ساله بودم و کاری از دستم برنمیامد اما با دست‌های کودکانه دیروزم که امروز شکلی بزرگسالانه گرفته بود سر نماز ،زیر باران ،هنگام زیارت، دعا می‌کردم. شاید من در آن زمان نقش موثری نداشتم شاید دعای یک دخترچهارده ساله مستجاب نشود،اما به حتم دعاهای چندین دختر چهارده ساله مستجاب میشود." امضا: سیده زهرا موسوی🌱

و شاید تو تنها دلیل سبز ماندن ریشه من بودی!🌱

انسان ها دلشون برای ادمی که بودید تنگ میشه نه برای ادمی که بهش تبدیل شدید!

تو میخوای چیزی باشم که تو میخوای خب اگه من تبدیل بشم به اونچیزی که تو میخوای، دیگه این من،من نیست که.

در روزگار شما انهایی است. خود را با انها همراه کنید. انهایی که چون ابر میگذرند! _فاضل نظری