اضطراب‌های حین بازی را دیدید؟ ناخن‌جویدن‌های پای تلوزیون را دیدید؟ صدای فریادها را از خانه‌های اطراف شنیدید؟ ذکرهای زیرلب هنگام پنالتی را دیدید؟ اشک‌های بچه‌ها را چه؟ دیدید سرود حماسی بعد از بازی، در عمق وجود همه نشست و پروازشان داد؟ این همان رگ ایرانی ماست که هنوز از پس هزارها سال می‌تپد؛ و خاموش شدنی نیست. رگی که از قلب ستارخان و رئیسعلی و میرزاکوچک تا گردن بچه‌های خردسال و نوجوان ما نبض دارد. رگی که از اضطراب‌های تنگه‌ی تکاب تا استرس‌های پشت‌ خاکریز‌های طلاییه، از دلشوره‌های دی‌ماه ۹۸ تا دل‌آشوبه‌های امروز پای تلوزیون زنده ماند. رگ غیرت ایرانی‌گری. می‌بینید حالا سه‌رنگ پرچم قشنگ‌مان چقدر جذاب‌تر و غرورآفرین‌تر شده! این شادی و غرور نشان وطن‌پرستی است؛ و من تا چشم کار میکند، در این حوالی وطن‌پرست می‌بینم. اینجا هنوز ایران ماست؛ با همه اختلاف‌هامان.

و ملت ما خندیدند در مکانی که اشک ریخته بودند🌱

۹۰ تاییمون مبارککککک🌱✨

بریم برای ۱۰۰ تا🫀🙈 که کلی خبر خوب توراهه🌱

من و تو زمانی مال هم میشویم که مغز را به قلب پیوند بدهند... همانقدر محال:)

خیال بودنت به وسعت یک کتاب شد،اما افسوس که نبودنت در یک جمله خلاصه میشود 'تو متعلق به من نیستی'

رایحه گل>>>

مامانم میگه: ما باید مراقب رفتارمون باشیم چون همه دست هم امانتیم🌱

نگران نباش! خورشید تو تنهایی هم میدرخشه✨

روزی سه بار با خودت تکرار کن: هیچکس و هیچیز ارزشمند تر از من نیست...

اونجا که مولانا میگه: هرکس بد ما به خلق گوید ما چهره ز غم نمی خراشیم، ما خوبی او به خلق گوییم؛ تا هر دو‌ دروغ گفته باشیم✒️

«یا أَیتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ارْجِعِی إِلی رَبِّک راضِیةً مَرْضِیةً فَادْخُلِی فِی عِبادِی وَ ادْخُلِی جَنَّتِی» تو ای روح آرام یافته، به سوی پروردگار بازگرد در حالیکه هم تو از خوشنودی و هم او از تو خشنود است، پس در سلک بندگانم در آی، و در بهشتم وارد شو. _"سوره فجر/ایه ۲۷ تا ۳۰"