وای آبروی یه ملتی رو بردم با ایجاد این شبهه

گریهکردم.

کاش دوری بودم همیشه شاد بود ولی همه چیزو فراموش میکرد حداقل غماشو یادش نمیومد

بهای دروغ‌ها چیه؟ این نیست که اون‌ها رو با حقیقت اشتباه بگیریم. خطر واقعی اینه که به اندازه‌ی کافی دروغ بشنویم. بعدش دیگه اصلا حقیقت رو تشخیص نمی‌دیم. اون موقع چیکار می‌تونیم بکنیم؟ چی غیر از این می‌مونه که حتی از امید به حقیقت دست بکشیم و به جاش خودمونو با داستان‌ها راضی کنیم؟ توی این داستان‌ها مهم نیست که قهرمان‌ها چه کسایی‌ان، تنها چیزی که می‌خوایم بدونیم اینه که مقصر کیه؟ - Chernobyl | S01, E01

کاش این محرم پیش رو کشتی نجات باشه.

جدی میگم اگه اینجارو حداقل هر از گاهی هم نمیخونید لفت بدید چون سینِ به شدت پایین اینجا کم کم داره میره رو اعصابم

Ko Yu-rim "اون دختر همه چیز منه."

انگار هر بار که میشینم توی این ماشین کوفتی فقط باید گریه کنم

واقعا برام سواله که کی قراره با این زندگی کنار بیام؟

آخرش میدونم انقد سر این موضوع گریه میکنم که کور میشم

وضعیتم: