خدا وکیلی چه سال عجیبیه از هر هفتش هزار تا بدبختی و خوشبختی میباره

واقعا ۲۴ ساعت برای کارای یه روز کمه😭😭

فقط محتوای گالریم به عنوان کسی که مامان باباش ازش انتظار ازدواج دارن اصلا مناسب نیست دیگه چه برسه به محتوای زندگیم

یهو گفتم وا کدوم یکی از همسایه ها همچین چراغی روشن کرده که اتاق منم روشن شده باهاش بعد فهمیدم نور خورشیده و من هنوز بیدارم :]]]

از اینکه مغزم به قلبم اجازه ی دخالت زیادی نمیده خوشحالم. چون به معنای واقعی کلمه این قلب میتونه منو از پا دربیاره و تنها سپر من دربرابر اون، مغزمه!

یعنی بچه ها رو در همین حد دوست دارم؛ با ایما و اشاره و از راه دور، به مدت ۱۰ دقیقه

امشب واقعا خسته ام و با هیچکس سخن نیست.

اگه کسی اینجا خواب نبود احتمالا انقدر بلند گریه میکردم که همسایه ها هم بشنون. اما چه میشه کرد؟ احساساتو باید تو نطفه خفه کرد!

اینو به خودم و شما یاد آوری میکنم.

این قضیه خواب دیدن رو نیستم واقعا.

هنر واقعا چیز عجیبیه. خلاقیت داره اما باید خلاقیتش با نظم باشه وگرنه انگار در حقش بی لطفی شده و ارزششو از دست داده البته اگه نظر من رو بخوای گاهی وقتا هنر رو میتونی توی بی نظمی مطلق هم ببینی.

یعنی فقط نرگس باید بیاد بزنه تو سرتون و بگه تو فضا و تخیل زندگی نکنید که به خودتون بیاید؟ آدم شید دیگه دوستان