—

همین الان متوجه شدم فقط دو هفته از ۱۸ سالگیِ دوست داشتنیم مونده. همیشه توی بچگی میگفتم منتظر این سنم و از خودم ممنونم که این سن رو نقطه ی عطف زندگیم قرار دادم. نمیگم در همه چیز از خودم راضی ام اما خیلی بهتر از چیزی که فکرشو میکردم عمل کردم. درسته که ناراحتم و صادقانه میترسم از بزرگ شدن اما از خودم ممنونم که سعی کردم فکر و عملم رو یکی کنم و امیدوارم که از حالا به بعد نا امیدیِ ۱۹ سالگی و به اصطلاح ترس از بزرگتر شدن و تغییر کردن، بهم غلبه نکنه و بتونم فصل جدید زندگیم رو با امید، شور و شوق ادامه بدم. و در نهایت در این آینده ی نامعلوم از خودم انتظار دارم خوددوستی و خدادوستی بیشتری رو به زندگیم وارد کنم چون امسال کاملا تاثیر جفتشون رو به وضوح روی زندگیم حس کردم.

کتابایی که هفته ی پیش، دقت کنید هفته ی پیش میخواستم بخرم از چهار میلیون شده شیش میلیون :)))))) بسه زندگی اینجا بس.

یک بار دیگه اینو بخونید

بچه ها ایران خیلی جذابه🤣🤣

مرحله ی جدیدی رو آنلاک کردم سه و نیم صبح خوابیدم و الان بیدار شدم :))) خدای من یعنی چی من هنوز خوابم میاد چرا بدنم به زور منو بیدار میکنه

دقیقا شبی که دارم از عصبانیت فوران میکنم موهام به بدترین نوع ممکن باید گره بخوره نه بابا من آرومم💆🏻‍♀

من دوباره کمدمو ریختم پایین و خوابم گرفت حالا کی این بساطو جمع میکنه؟

Cause who's gonna drive you home, When you've had a crazy day? Who's gonna dry your eyes, When your tears fall like the rain? Tears fall like the rain..

Oh hell, you know me better than myself I don't wanna go home, no way, without you.. Ain't gonna be good for my health And every roadmap leads straight to your heart So I can't leave you tonight No, not tonight..

Or maybe exactly tonight?..

دلم میخواد دو شبانه روز بخوابم از بس خستم