بدترین حالتی که میتونه وجود داشته باشه اینه که قبل افتادن یه اتفاق کلی خیالبافی میکنم و ذوق دارم براش ولی اون اتفاق هیچ وقت قرار نیست بیوفته.
چرا نباید یه آدم درست حسابی و با منطق همکلاسی من باشه؟
دو روزه رفتم ولی احمق بودنشونو زیادی احساس میکنم
هر جا میری همه دارن راجب مدرسه و اینا غر میزنن
خودمم همینکارو کردم
ساییدیم دوستان بیاید بکشیم بیرون