به قدری داره اذیتم میکنه که فقط آرزو میکنم کاش فراموشی میگرفتم و یادم نمیومد که این رو تجربه کردم.

یادم اومد خیلی وقته از اینجا رد نشدم و همین الان رأس ساعت پنج و چهل و پنج دقیقه ی صبح ممکنه بشینم به خاطرش گریه کنم

خیلی خوبه یه عمه/خاله/دایی/عمو داشته باشی که وقتی باهاش صحبت میکنی انقدر راحت باشی که حس کنی داری با یکی از دوستای صمیمیت که هم سن خودته حرف میزنی😭

ولی خاله ها>>

واقعا این حق شمشیربازامون نبود

من توی مجازی میتونم تا ناموسِ داستان زندگیتو دربیارم بعد تو میگی اوه نه نمیتونم بگم این یه رازه؟

دلقکای مجازی زیاد شدن دیگه به درد نمیخوره این دنیا

دیگه وقتی تایتل یه راز لو بره یعنی تا رگ و ریشه اون موضوع عمومی شده و قایم کردنای بعدش صرفا ادا اطواره.😔

اصلا موضوع این نیست نرگس افراد خودشون خودشونو لو میدن رسما دوتا زرنگی بلد باشی میتونی همه چیو بفهمی حتی جزئیاتو بعد افراد فک میکنن تویی که چیزی نمیگی و نظری نمیدی و اینا از هیچی خبر نداری و میخوان ازت مخفیش کنن در صورتی که این بیشتر خودشونو احمق جلوه میده

دنیای عجیبی شده

واقعا نمیتونم از لحاف و بالش و اتاق خودم دور باشم

بعضی وقتا با خودم میگم اگه کمتر دلقک بازی درمیاوردم واقعا میتونستم آدم خفن تری بشم ولی خب متاسفانه پایه و اساس زندگیم دلقک بودنه🗿