eitaa logo
مدادرنگی
216 دنبال‌کننده
23.8هزار عکس
22.2هزار ویدیو
278 فایل
مشاهده در ایتا
دانلود
🔰 نردبانی که به آن لگد زدند تا کشورهای فقیر نتوانند از آن بالا بیایند 📝📝 جنبش مردمی کدآمایی 🔹 در چند دهه‌ی گذشته، کشورهای پیشرفته که با تولید و صادرات انبوه کالا به ثروت و رفاه زیادی رسیدند، غالبا کشورهای فقیر و کمتر توسعه‌یافته را از منع کرده‌اند. 🔹 در دانشکده‌های اقتصاد به دانش‌جویان گفته می‌شود که کشورهای فقیر هیچ‌وقت نمی‌توانند با حمایت از تولید داخل به برسند. 🔹 در به کشورهای ضعیف توصیه می‌شود صادر کنند و با پول آن کالای ساخته‌شده در کشور‌های پیش‌رفته را خریداری کنند. 🔹 طبق این الگو کارشناسان اقتصادی کشورهای کمتر توسعه‌یافته به سیاست‌مداران کشورشان توصیه می‌کنند در عصر حمایت از تولید داخلی تقریبا بی‌فایده است و بهتر است با حذف تعرفه‌ها و یارانه‌های تولیدی، به ملحق شوند. 🔹 از سوی دیگر کشورهای پیشرفته‌ی غربی این‌طور وانمود می‌کنند که هیچ‌وقت از تولیدات‌شان نکرده‌اند. اما تحقیقات جدید اقتصاددان‌ها خلاف این را نشان می‌دهد. 🔹 ، استاد اقتصاد دانشگاه کمبریج، در یکی از کتاب‌های خود با عنوان: «: استراتژی توسعه در چشم‌انداز تاریخی» که یکی از مهمترین کتاب‌ها راجع‌به کشورها در سال‌های گذشته محسوب می‌شود، با ارائه‌ی شواهد متعدد تاریخی ثابت کرده است که کشورهای پیشرفته در دو قرن گذشته به شدت از تولیدات و صنایع داخلی خودشان حمایت کرده‌اند. 🔹 اما این کشورها بعد از قدرت گرفتن و صنعتی شدن تلاش کرده‌اند کشورهای دیگر را از منع کنند. 🔹 ها جون چانگ، در یک مصاحبه می‌گوید: «در واقع اگر به تاریخ انگلیس یا آمریکا نگاه کنید، متوجه می‌شوید کشورهای پیشرفته و ثروت‌مند امروز، زمانی که و بودند از الگوی در اقتصاد‌شان استفاده می‌کردند. برای یک قرن، تا جنگ جهانی دوم، آمریکا کشوری بود که بی‌سابقه‌ترین میزان حمایت را از کالاهای تولیدی خود انجام داده بود.» 🔹 او در مصاحبه‌ی دیگری می‌گوید: «این ایده که باید تولیدکنندگان و را پرورش دهم و از آن‌ها در برابر تولیدکنندگان بزرگ و پرقدرت خارجی حمایت کنم، اولین بار توسط نخستین وزیر خزانه‌داری آمریکا در ۱۷۹۱ تئوریزه و به کنگره ارایه شد.» 🔹 در دهه‌های اخیر برخی از کشورهای کمتر توسعه‌یافته، تحت تاثیر نظرات کارشناسان غربی، حمایت از صنایع داخلی خودشان را قطع کردند و تلاش کردند به ملحق شوند؛ اما فشار برای کاهش کار را به جایی رساند که بسیاری از واحدهای تولیدی در کشورهای در حال توسعه از بین رفت. در برخی کشورهای فقیر حتی تولیدات کشاورزی در آستانه‌ی نابودی قرار گرفته است. 🔹 ها جون چانگ به کشورهایی که امروز اقتصاد ضعیف‌تری دارند توصیه می‌کند برای حرکت در ، باید همان راهی را بروند که زمانی کشورهای پیشرفته کنونی رفتند؛ یعنی: «حمایت زمان‌دار، مشروط و اصولی از "نوپای_داخلی در مقابل صنایع قدرتمند خارجی.» 🔹 چانگ به کشورهای کمتر توسعه‌یافته توصیه می‌کند با تحقیق و تلاش علمی تکنولوژی‌های پیشرفته را یاد بگیرند و کالاهای و پرارزش تولید کنند. 🔹 به گفته‌ی ها جون چانگ کشورهای توسعه یافته در چند دهه‌ی اخیر از طریق آموزش کارشناسان کشورهای فقیر و در حال توسعه و هم‌زمان فشار و ، سعی کردند کشورهای ضعیف‌تر را از حمایت از تولید داخلی مأیوس و منصرف کنند و به سمت تجارت آزاد سوق دهند. در واقع آن‌ها به نردبانی لگد زدند که خودشان سال‌ها از آن بالا رفتند. 🔹 ها جون چانگ در یک مصاحبه می‌گوید: مردم باید تغییر را مطالبه کنند، اما مشکل این است که انگار ذهن مردم با ایدئولوژی شست‌وشو داده شده است. مردم فکر می‌کنند هر چیزی اتفاق می‌افتد باید اتفاق بیفتد. به آن‌ها اغلب گفته شده است: «کارخانه‌ها باید از بین برود، شغل‌ها باید نابود شود، ما باید تولید و صنعت را کنار بگذاریم.» اما باید این‌ها را تغییر دهیم. اولین قدم در این مسیر این است که بدانیم واقعا چه چیزی در جهان در حال رخ دادن است. 📺 برای مشاهده‌ی مستند کوتاه «نردبان» به این مطلب مراجعه کنید. ✊ جنبش مردمی کدآمایی 📡 @Kadamaei_ir
💠کَرَم؛ حَسَنی یا اُموی؟ 🔶می گویند حسن ع کریم است اما چرا کسی نمی پرسد در جامعه ی پس از انقلابِ ی پیامبر ص چرا باید فقیری وجود داشته باشد تا حسن بخواهد به او ببخشد؟! و حسن ع که خود همزاد همین انقلاب است چه نسبتی با علتِ بودن(و شدن) این جامعه دارد؟ 🔷 با اِغفالی مشمئز کننده می گوید حسن آنقدر کریم بود که دو بار کل زندگیش را بخشید حتی آنقدر کریم که جامعه را هم دو دستی به معاویه بخشید! تا با اِعمال سیاست های ظالمانه، تولید فقر کند و حسن هم شب و روز بسته غدایی و معیشتی به دست فقرا برساند تا از گرسنگی نمیرند و اینگونه بود که پسر علی شد !؛همین! 🔶 اما،می پرسد اگر‌ حسن خلاصه در کرمش آنهم با این تعریف از کرم باشد؛ چرا معاویه باید آنقدر تبلیغ و تطمیع و تهدید و ترور را علیه حسن ع براه بیاندازد؟!مگر یک آدم خیریه بازِ این تیپی چه خطری می تواند برای معاویه داشته باشد؟! اسلام ناب می پرسد مگر حسن میراث دار وصیت علی ع نیست که به او و برادرش حسین ع فرمود:«کونا للظالم خصماً و للظموم عوناً»؟! آیا حسن آنقدر ناخلف! است که «للمظلوم عونا»ی وصیت پدر را از روی تنزه طلبی اجرا و نیمه ی اول و اولیٰ و دشوار وصیت «للظالم خصماً» را رها کند؟! آیا کرم حسن آنقدر سکولار و از عقلانیت فاصله دارد که کنار معلولِ ظلم(فقر) بایستد بی آنکه با علتِ ظلم، کاری داشته باشد؟ آیا این همان امام حسن ع است که یاران کربلاییِ حسین ع برای مقابله با ظلم در دامن او تربیت یافته اند؟! 🔷بیایید این ۴ سکانس سانسور شده از زندگی حسن ع را مرور کنیم: 1.شکل گیری خیریه ی حسنی به مثابه تاکتیک مبارزه، دقیقاً در تقابل با خیریه ی ریاکارانه و ستم پوش معاویه. ۲.لشکرکشی و آمادگی صددرصدی حسن ع بلافاصله بعد از شهادت علی ع به منظور حذف همیشگی معاویه. ۳.رویارویی در جنگ صفین با معاویه ای که بخشی از بلاد اسلامی را تحت استثمار خویش گروگان گرفته. ۴. مصاف رسواگرانه با بدعت های معاویه در بدرقه ی تبعید ابوذر به ربزه؛ وقتی حاکمیت، اعتراض ابوذر را در مبارزه با انحراف،اشرافی گری و کاخ سازی معاویه بر نمی تابد. 🔶 این صحنه ها همه و همه نمایانگر نیست که سالها با علت ظلم درگیر بوده؟! اینکه چرا نتوانسته از بینش ببرد و چه بسا با او به صلح رسیده را باید در نخبگان و مردم جست و جو کرد؛ همان چیزی که مبارزه را در هر مرحله سخت و سخت تر می کند تا جایی که رسماً به بدل می شود و فقر، بدیل عدل؛ آنگاه دیگر کَرَم و حسن ع هم نمی تواند چاره سازش باشد. 🔷جامعه ای را تصور کنید اهل کَرَم شده ی اسلام آمریکایی ولی در مبارزه با علل فقر، غایب؛ در آن جامعه معاویه ی اُموی و فَرَح پهلوی هم که خود بانی این وضع و فقرند موسس می شوند؛رانت خوار،سرمایه دارِ زالوصفت،تصمیم ساز و تصمیم گیر سیاست های فقرآفرین هم. خیریه که چه عرض شود؛ ای که گاهی خود ابزار پولشویی و مهم تر وسیله ی و لعاب مذهبی جهت توجیه سرمایه داری می شود تا دوباره تصاعدی فقر زائیده شود؛ و البته در این میان مبادا بساط کریمانگی اسلام آمریکایی بر هم بخورد‌! راستی امام حسن ما کدام کریم است؟! ✍ ✍حامیم|حلقه ای میان مردم و کارگزاران| ▪️@Hamim_Kashmar