امروز تو نماز جمعه یه جا خیلی نزدیک به مارو زدن
دروغ چرا خیلی ترسیدم کلا آدم شجاعی نیستم خیلی سریع بلند شدم که ببینم کجا رو زدن یه خانوم سن بالایی که نوه هاشو بغل کرده بود با شجاعت تمام بدون ذره ای ترس برگشت بهم گفت بشین دختر نترس هیچی نمیشه
برام عجیب بود ملتی که نترسیده بودن و محکم سرجاشون مونده بودن حتی بچه هاشونم کنارشون بودن
این ملت چی داره؟
چی تو قلبای این ملت حمل میشه که انقدر قوی و محکمن
این روزا خیلی عجیبه
آدمایی که ازشون فراری بودم دو ماه پیش الان شدن دل گرمیم هر وقت صدایی میاد و میترسم بهشون نگاه میکنم به الله اکبر گفتن ها و حیدر حیدر گفتن های با صلابتشون دل میدم
خدا این ملتو از ما نگیره
حالا ما تو این هول و ولا هممون به سهم خودمون داریم برا وطن دست و پا میشکونیم ولی یه عده بی ارزش خودشونو از تاریخ حذف کردن
دلم براشون میسوزه قراره تو پستوی تاریخ ب اسم خیانتکار بپوسن
