سلام بر سردار دلاور و بنده خدا شهید سرفراز حاج احمد کاظمی ببینید و لذت ببرید.

🎥 اولین مستند تلویزیونی در باره رهبر عالیقدر انقلاب حضرت آیت الله سید مجتبی خامنه ای حفظه الله #حدیث_گمنامی

‌ 🌱ای نسخه پایانیِ دست خداوند هر درد درمان می شود وقتی بیایی 🌱 دل ها شده بازار سردی از عواطف دل ها بهاران می شود وقتی بیایی السلام علیک یا #ربیع_الانام و #نضرت_الایام #بهار_هستی ♻️ امروز پنجشنبه ۶ فروردین ۱۴٠۵ هجری شمسی ۶ شوال ۱۴۴۷ هجری قمری ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ذکر مخصوص روز پنجشنبه «لا إلهَ إلّا اللهُ المَلِکُ الحقُّ المُبین» ۱۰۰ مرتبه

♨️ ️‌ چگونه آمریکایی‌ها و صهیونیست‌ها مقامات کشور را ردیابی می‌کنند؟

نقد دکتر جبرائیلی نسبت به شروط پنجگانه ایران مزیت عملی را به یک مطالبه حقوقی تبدیل نکنیم

💢 وقتی دست برتر داری، چرا شرط‌های ضعیف می‌گذاری؟ ✍🏻 دکتر سیدیاسر جبرائیلی 🔥 این روزها در رسانه‌های رسمی کشور مجموعه‌ای از پنج شرط برای پایان جنگ از قول یک مقام سیاسی–امنیتی مطرح شده است. این شروط شامل پایان تجاوز و ترور، ایجاد تضمین برای تکرار نشدن جنگ، پرداخت غرامت، توقف درگیری در همه جبهه‌ها و به رسمیت شناختن حاکمیت ایران بر تنگه هرمز است. در نگاه اول ممکن است این شروط منطقی به نظر برسند، اما اگر با دقت و از زاویه راهبردی به آن‌ها نگاه کنیم، اشکالات مهمی در آن‌ها دیده می‌شود. مسئله اصلی این است که این نوع شرط‌گذاری بیشتر شبیه یک بیانیه هنجاری است تا ابزاری برای تثبیت دستاوردهای میدانی. ⚖️ واقعیت این است که در شرایط فعلی، بسیاری از تحلیلگران بین‌المللی معتقدند ایران در این نبرد نامتقارن دست برتر را دارد. گزارش‌هایی حتی در رسانه‌هایی مانند نیویورک‌تایمز منتشر شده که نشان می‌دهد تعدادی از پایگاه‌های آمریکا در منطقه عملاً غیرقابل استفاده شده‌اند. اختلال در تردد تنگه هرمز فشار قابل توجهی بر اقتصاد جهانی وارد کرده و قیمت نفت را افزایش داده است. در چنین شرایطی، منطقی نیست که برتری میدانی به مطالبه‌های مبهمی تبدیل شود که نه قابل راستی‌آزمایی هستند و نه الزاماً در اختیار طرف مقابل. 🧠 یکی از مهم‌ترین اشکالات این شروط، بحث «تضمین عدم تکرار جنگ» است. در نظام بین‌الملل اساساً چیزی به نام تضمین واقعی برای عدم بازگشت به جنگ وجود ندارد. تجربه‌های تاریخی، از جمله توافق‌هایی مانند برجام، نشان داده‌اند که قدرت‌های بزرگ به‌راحتی می‌توانند از تعهدات خود خارج شوند. در یک نظام بین‌الملل آنارشیک، آنچه مانع جنگ می‌شود تعهد روی کاغذ نیست، بلکه تغییر در محاسبه هزینه و فایده طرف مقابل است. یعنی باید شرایطی ایجاد شود که حمله برای دشمن اساساً صرفه نداشته باشد. 💰 شرط مربوط به پرداخت غرامت جنگی شاید تنها بندی باشد که می‌تواند کارکرد عملی داشته باشد، اما حتی این بند هم اگر سازوکار اجرایی و قابل وصول نداشته باشد، صرفاً به یک مطالبه سیاسی تبدیل می‌شود. در تاریخ روابط بین‌الملل، غرامت زمانی معنا پیدا می‌کند که طرف پیروز بتواند آن را در چارچوب یک توازن قوا تحمیل کند؛ نه صرفاً در قالب یک درخواست اخلاقی. 🛡 شرط مربوط به توقف حمله به جبهه‌های مقاومت نیز با همان مشکل مواجه است. اگر هزینه اقدام علیه این نیروها بالا بماند، حتی بدون توافق هم حملات متوقف می‌شود. اما اگر هزینه پایین باشد، حتی با توافق و امضا هم تضمینی برای توقف درگیری وجود ندارد. بنابراین راه واقعی، تقویت بازدارندگی و افزایش هزینه هر اقدام نظامی علیه این جبهه‌هاست؛ نه اتکا به تعهدات لفظی. 🌊 عجیب‌ترین بخش ماجرا شاید شرط مربوط به به رسمیت شناختن حاکمیت ایران بر تنگه هرمز باشد. حاکمیت در چنین نقاط راهبردی با «اعمال قدرت» شکل می‌گیرد، نه با تأیید یک قدرت خارجی. اساساً اینکه کشوری مانند آمریکا بخواهد حاکمیت ایران را در این منطقه به رسمیت بشناسد یا نشناسد، موضوعیت حقوقی تعیین‌کننده‌ای ندارد. اگر توان اعمال حاکمیت وجود داشته باشد، نیازی به گرفتن چنین تأییدی نیست. 📉 نکته مهم این است که وقتی یک کشور در میدان توانسته توازن قوا را تغییر دهد، باید این تغییر را به دستاوردهای پایدار تبدیل کند. تبدیل یک مزیت عملی به یک مطالبه سیاسی، در واقع کاهش سطح بازی از «واقعیت قدرت» به «بیانیه‌های دیپلماتیک» است؛ چیزی که ممکن است دستاوردهای میدانی را تضعیف کند. 🚩 در نهایت، پرسش اصلی این است: وقتی هزینه جنگ برای طرف مقابل بالا رفته و فشارهای اقتصادی و سیاسی افزایش یافته، آیا زمان مطالبه امتیازهای عملی و غیرقابل بازگشت نیست؟ در روابط بین‌الملل، زبان رایج قدرت است. دیپلماسی زمانی موفق می‌شود که بر پایه قدرت شکل بگیرد. اگر در میدان دستاوردی به دست آمده، هنر سیاست این است که آن دستاورد تثبیت شود؛ نه اینکه در سطح سیاسی به یک توافق کم‌اثر تبدیل شود.

‌ 🌱چشمان تو پایان پریشانی هاست دست تو کلید قفل زندانی هاست... 🌱ای یوسف گمگشته کجایی برگرد!؟ دیدارِ تو آرزویِ کنعانی هاست... #ربیع_الانام #امام_زمان_علیه_السلام #جمعه_عید_ظهور ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ♻️ امروز جمعه ۷ فروردین ۱۴۰۵ هجری شمسی ۷ شوال ۱۴۴۷ هجری قمری ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ذکر مخصوص روز جمعه : «اللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد وَعَجِّل فَرَجَهُم» ۱۰۰ مرتبه

چرا #حضورخیابانی مردم مهم است؟ ✍ محمدرضا باقرزاده حضور خیابانی در شرایط کنونی دفاع مقدس صرفاً یک کنش فیزیکی نیست، بلکه به عنوان مهم‌ترین سرمایه اجتماعی نظام تعبیر می‌شود که هم بازدارندگی خارجی ایجاد می‌کند، هم وحدت داخلی را تحکیم می‌بخشد و هم به نوعی مشارکت در حاکمیت و پشتیبانی از تصمیم‌گیری‌های کلان محسوب می‌گردد در اینجا‌ اهمیت حضور خیابانی مردم (با تمرکز بر رویکردهای سیاسی-اجتماعی رایج در گفتمان انقلابی) ارائه می‌شود: ۱. بیعت با امامت امت حضور در صحنه‌های عمومی به عنوان تجدید میثاق با رهبری و نظام تلقی می‌شود. این حضور نماد تأیید مسیر کلی نظام و وفاداری به ساختار ولایت فقیه به عنوان محور انسجام جامعه است. ۲. تقویت انسجام و همبستگی ملی وقتی مردم با وجود سلایق مختلف در یک نقطه گرد هم می‌آیند، شکاف‌های اجتماعی کاهش می‌یابد. این همبستگی به دشمنان این پیام را می‌دهد که جامعه در برابر تهدیدات خارجی یکپارچه است. ۳. هم‌افزایی حماسه مقاومت ملی و کسب روحیه از یکدیگر تجمعات جمعی نوعی "انرژی مثبت جمعی" ایجاد می‌کند. افراد با دیدن جمعیت عظیم، احساس تنهایی در برابر مشکلات را از دست داده و امید و انگیزه مضاعفی برای ادامه مسیر پیدا می‌کنند. ۴. آزمون‌گاه غیرت و شرف حضور در عرصه‌های عمومی به عنوان معیاری برای سنجش میزان تعصب و غیرت دینی و ملی در نظر گرفته می‌شود. این فضا فرصتی است برای نشان دادن اینکه جامعه نسبت به ارزش‌های خود تعصب دارد. ۵. بعثت امت در پاسداری از ارزش‌های ملی اسلامی و مطالبه تاب‌آوری از مسئولان مشارکت مردم هم وظیفه آنان در حفاظت از انقلاب را نشان می‌دهد و هم به مسئولان اعلام می‌کند که مردم در صحنه هستند؛ بنابراین مسئولان نیز باید در برابر مشکلات (اقتصادی، معیشتی) تاب‌آور و پرکار باشند. ۶. تقویت فرهنگ شهادت‌طلبی و ایثار و دفاع از انقلاب اسلامی اجتماعات بزرگ زمینه‌ساز زنده نگه داشتن یاد شهدا و ترویج روحیه ازخودگذشتگی است. این فضا نسل جوان را با مفهوم ایثار در برابر ارزش‌ها آشنا می‌کند. ۷. حمایت از نیروهای مسلح حضور مردم پشتوانه معنوی برای ارتش، سپاه، نیروی انتظامی و بسیج ایجاد می‌کند. این حمایت عمومی موجب تقویت اقتدار بازدارندگی در برابر تهدیدات خارجی می‌شود. ۸. پیشگیری از فتنه جنگ خیابانی نفوذی‌های صهیونی با پر کردن عرصه عمومی توسط مردم معترض به دشمنان، فضای مانور برای عوامل نفوذی و طراحی "جنگ خیابانی" یا ناآرامی‌های برنامه‌ریزی‌شده گرفته می‌شود. این حضور به نوعی "کنترل خیابان" توسط مردم انقلابی است. ۹. اثبات تاب‌آوری ملی در جنگ اراده‌ها در تحلیل سیاسی، تقابل ایران با دشمنان خارجی را "جنگ اراده‌ها" می‌نامند. حضور گسترده مردم نشان می‌دهد که علیرغم تحریم‌ها و فشارهای روانی، اراده ملت شکست‌ناپذیر است و دشمن به اهداف خود نمی‌رسد. ۱۰. الگوسازی مقاومت ملی برای ملت‌های مسلمان صحنه‌های حضور مردم ایران (مانند راهپیمایی ۲۲ بهمن یا تشییع شهدای مقاومت) به عنوان نماد بصری قدرتمند در رسانه‌های جهانی پخش می‌شود و برای ملت‌های مسلمان منطقه (مانند فلسطین، یمن، لبنان) الهام‌بخش است و نشان می‌دهد که پشتیبانی مردمی پشت جبهه مقاومت وجود دارد. ۱۱. موقعیت مناسب توسلات و ادعیه در فرهنگ بومی، این حضورها اغلب با عناصر مذهبی (ماندگاری بر سر مزار شهدا، قرائت دعا، همخوانی سرودهای انقلابی با مضامین مذهبی) همراه است. مردم این تجمعات را فرصتی برای بهره‌مندی از فضای معنوی جمعی و دعا برای پیروزی و سربلندی نظام می‌دانند. محمدرضا باقرزاده، دکترای علوم سیاسی و کارشناس ارشد حقوق بین الملل

🔴عطاالله مهاجرانی: تانک مرکاوا شبیه قلعه فولادین است. بین هفت تا ده سرنشین دارد. بدیهی است که ارتش اسراییل تلفات را پنهان می‌کند. اما تانک‌های منفجر و منهدم شده را نمی‌تواند لا پوشانی کند. می‌گفتند حزب‌الله تمام شده است. حزب‌الله در یک روز ۲۱ تانک و ۲ نفربر زرهی را نابود کرده است. زنده است!