✍آقای رئیس جمهور دلسوزِ ما جناب آقای دکتر پزشکیان ؛ بنابر فرمایش رهبری عزیز تر از جان، ما مردم به همراه حضرتشان باید بر حسن کیفیت اجرای تعهد شما به استیفای حقوق ملت ایران و جبهه مقاومت نظارت کنیم؛ از این بابت می‌پرسیم، بعد از مذاکراتِ هیئت محترمه مذاکره کننده ایرانی با دشمن جنایتکار آمریکای خبیث، معاون اول و رئیس خبیث جمهور آمریکا توهماتی بیان داشتند: مبنی بر اجرای سیاست #نفت_در_برابر_غذا و الزام استفاده ایران از دارایی‌های بلوکه شده خودش به خرید از آمریکا و پذیرش بازرسی‌های سختگیرانه تسلیحاتی توسط آمریکا . تمنا داریم اگر این‌ها دروغ است ، خود حضرتعالی بنابر تعهدی که خدمت رهبری عزیز داده‌اید، پاسخی درخور بدهید و از خجالت این جماعت شیاد و دروغگو بدر آیید و اگر هم خدای ناکرده بواسطه لکنتی یا ابهامی در سیر گفتگوها، این برداشت غلط برای دشمن پیش آمده، آن را تصحیح کنید. دعاگوی جنابتان هستیم... برقرار و پیروز باشید دست خدا به همراهتون ... @souud_ir

❌آتش بس تو لبنان برای بار nام نقض شده و چند نفر در جنوب لبنان توسط اسرائیل به شهادت رسیدند @Souud_ir

بسم الله البته هنوز نقض توافق صورت نگرفته و تعهد رئیس جمهور پابرجاست

💠فتح یا فریب؟ بخش اول همه کسانی که این روزها تفاهم‌نامه و خروجی نبردهای یک‌ساله اخیر را با عنوان «روایت فتح» تفسیر می‌کنند، باید به یک احتمال جدی و نگران‌کننده نیز بیندیشند: آیا ممکن نیست این مذاکرات، نه صرفاً پایان یک بحران، بلکه مبنایی برای آغاز نوعی رابطه جدید با آمریکا باشد؟ رابطه‌ای که نشانه‌های اولیه آن در دیدار ونس با قالیباف و دست‌دادن آنان ظاهر شد و اکنون برخی مفاد تفاهم‌نامه، می‌تواند به‌مثابه زیرساخت و کلید ورود به همان مسیر عمل کند. در چنین صورتی، جنجال‌های رسانه‌ای درباره «پیروزی ایران»، «عقب‌نشینی دشمن» یا حتی «مخالفت نتانیاهو» را نباید ساده‌دلانه و بی‌تحلیل پذیرفت. چه‌بسا بخشی از این صحنه‌آرایی‌ها برای گمراه‌کردن مردم از درک واقعیت اصلی باشد؛ واقعیتی که در آن، نه فقط یک توافق محدود، بلکه چرخشی بنیادین در نسبت ایران و آمریکا در حال شکل‌گیری است. آیا هرگز به آخرین مقاله ظریف در فارن‌افرز اندیشیده شده است؟ مقاله‌ای که در فضای آن روزها، از بیرون، عجیب، بی‌موقع و حتی مضحک به نظر می‌رسید؛ آن هم از سوی کسی که در افکار عمومی زیر فشار بود و تا حد زیادی طرد شده تلقی می‌شد. آیا معقول است در بحبوحه جنگ، کسی با آن میزان حساسیت عمومی، ناگهان مقاله‌ای بنویسد که آشکارا یا ضمنی آینده روابط ایران و آمریکا را ترسیم کند؟ آیا این کار صرفاً خطای محاسباتی بود، یا پیامی رمزگشایی‌شده برای نیروهای داخلی دوستدار غرب و طرف‌های آمریکایی آنان؟ ضرب‌المثل «موش به سوراخ نمی‌رفت، جارو هم به دمش می‌بست» در ظاهر، کاملاً بر آن اقدام قابل تطبیق بود. اما آیا واقعاً می‌توان پذیرفت که ظریف تا این اندازه بی‌محاسبه عمل کرده باشد؟ یا باید آن مقاله را نوعی علامت‌دهی دانست؛ علامت‌دهی به اینکه مسیر، مستقل از جار و جنجال‌های ظاهری، به سمت گشودن باب رابطه با آمریکا در حرکت است؟ گویی پیام اصلی این بود که: آنچه در ظاهر به‌عنوان نبرد، مقاومت، تنش و درگیری دیده می‌شود، در باطن می‌تواند به کلید روابط ایران و آمریکا تبدیل شود؛ کلیدی که یک‌بار مک‌فارلین آن را به تهران آورد و رد شد، اما این‌بار در صورتی بسیار زیباتر، مقدس‌تر و قابل‌قبول‌تر ظاهر شده است: نبردی جهادی و مقدس که در نهایت، خود به دروازه رابطه تبدیل می‌شود. بر اساس این نگاه، باید با وضعیت موجود متفاوت برخورد کرد. نباید خطا کرد و پنداشت که ایران الزاماً در حال حرکت به سوی یک نبرد بزرگ تمدنی برای اخراج نهایی آمریکا از منطقه است. چه‌بسا در سطحی دیگر، مسیر درست از نگاه برخی تصمیم‌گیران، نه اخراج آمریکا، بلکه تنظیم رابطه با آمریکا و ادغام تدریجی در تمدن نوین غرب تعریف شده باشد؛ مسیری که در ظاهر با ادبیات مقاومت و پیروزی پوشانده می‌شود، اما در باطن به سمت عادی‌سازی، سازش و بازتعریف جایگاه ایران در نظم غربی حرکت می‌کند. البته باید توجه داشت که این داوری، ناظر به تمامیت حاکمیت و همه ارکان نظام نیست؛ بلکه متوجه اراده، تمنّا و جهت‌گیری جریان لیبرالِ درون ساختار سیاسی و شبکه‌های تصمیم‌ساز و تصمیم‌پرداز پیرامون آن است؛ جریانی که سال‌هاست حل مسئله ایران را نه در تعمیق استقلال، نه در اخراج آمریکا از منطقه، و نه در امتداد خط انقلاب اسلامی، بلکه در گشودن باب رابطه با آمریکا، عادی‌سازی نسبت با غرب و ادغام تدریجی در نظم جهانیِ تحت سیطره غرب جست‌وجو می‌کند. بنابراین سخن بر سر خواست پنهان یا آشکار این جریان است، نه نسبت‌دادن چنین اراده‌ای به اصل نظام، رهبری یا همه نیروهای درون حاکمیت. یادمان نرود که راهبرد غرب، سال‌ها بر «زدن سر مار» و سپس قطع سرپنجه‌ها و بازوان آن استوار بود. مانع اصلی رابطه ایران و آمریکا نیز، به تصریح مکرر رهبر شهید، همان خط رهبری بود؛ همان خطی که بارها تأکید کرده بود تا زنده است و نفس می‌کشد، نخواهد گذاشت آمریکا به ایران بازگردد. بنابراین اگر کسی بخواهد از منظر راهبردی به حوادث اخیر نگاه کند، نمی‌تواند حذف این مانع اصلی و نیز حذف گسترده نیروهای مؤثر، وفادار و کارآمد جمهوری اسلامی را از این پازل جدا ببیند. ✍حسین کچویان @Kolbe_Andishe_Farhang

#صوت_مراسم #شب_هشتم شب هشتم مراسم دهه اول محرم🏴 💢همزمان با گرامیداشت اولین شهید نهاد امامت جمعه و مجموعه‌ فرهنگی ، مذهبی شهدای گمنام شهید محمد کیالی 🏴 🏷موضوع اول شب هشتم ؛ جایگاه شهادت در برنامه های حیات بخش دین 📌برخورد خداوند متعال با شهید 📌آرزو و خواسته خود شهید 📌وظیفه دیگران در قبال شهید 🏷موضوع دوم شب هشتم ؛ جایگاه تفقه و انذار در برنامه‌های حیات بخش دین 📌توضیح آیه نفر 📌جایگاه حوزه های علمیه 📌وظیفه ما؟ 💠سخنران : حجت‌الاسلام والمسلمین کفیل 🔹میدان آیینی مصلی نهاد امامت جمعه شهرستان فسا مجموعه‌ فرهنگی مذهبی ، شهدای گمنام

‌آیا اظهارات ترامپ و ونس درباره فروش گندم و ذرت آمریکایی به ایران درست است؟ آیا می‌دانستید که اتحادیه اروپا و بسیاری دیگر از کشورهای جهان که به سلامت مردم خود اهمیت می‌دهند ورود گندم، ذرت و سویای آمریکایی را منع کرده‌اند؟ چرا؟ چون این محصولات کاملا تراریخته است. آیا رژیم آمریکا که بیش از ۴۰۰۰ نفر از مردم ایران را شهید کرده محدودیت اخلاقی دارد که این محصولات را فراتر از تراریختگی مسموم نکند؟ آیا آمریکا می‌تواند هم محصولات مضر خود را بفروشد و هم محدودیت‌های کنگره را دور بزند؟ از آنجا که هر توافقی با ایران نیاز به رأی مثبت کنگره دارد، و این رای وجود ندارد، راه جایگزین انتقال پول مسدود شده مردم ایران در قطر به آمریکا، صادرات محصولات مضر آمریکایی به قطر، و ارسال این محصولات از قطر به ایران است. یعنی معامله بین قطر و آمریکا است، با پول ایران و بدون دخالت دولت ایران. به این ترتیب، تاکنون: ۱- مشکل قیمت بنزین در آمریکا با باز شدن تنگه هرمز حل شده. ۲- با رقیق شدن اورانیوم غنی‌شده ایران، خیال ترامپ برای استفاده از سلاح‌های اتمی تاکتیکی راحت است. ۳- در لبنان در صورت حمله اسرائیل، حزب‌الله به جای پاسخ نظامی باید "گفتگو" کند. ۴- سلامت مردم ایران در دست مقامات آمریکایی قرار می‌گیرد. @IzadiFoad https://farsnews.ir/Khodabakhsh24/1782162401274224983