- از رفتار و روان شناسی سررشته ندارم؛و الّا برایتان معنای نگاه‌های مردم غزه را تحلیل میکردم و تا جایی که قلمم توان داشت،حرف‌ چشم‌هایشان را بازگو میکردم. چیزی هم از این روزها نمیفهمم؛ جز اینکه دویدن های بی‌ثمر کودکان فلسطین در خاک‌وخون جایی که نامش وطن است، نشانه‌ی رعب است،نماد وحشت است؛ جز اینکه این دویدن‌ها باقی‌مانده‌ی بی‌کسی رقیه است،به وقت ِعصر ِعاشورا. چیزی نمیدانم جز اینکه غم تلف شدن شیرخواره را فقط رباب میفهمد. جز اینکه فریاد‌های خاموش نگاه آن مرد،فردای شهادت همسرش که بار شیشه داشت، از چاهی بیرون می‌اید که امیرمومنان بعد از حضرت مادر هر شب بر آن میگریست. چیزی جز این نمیدانم که جمع کردن قطعات تنِ تازه‌جوان و لای تکه‌پارچه پیچیدنش را ، کسی جز حسین درک نمیکند‌. نگاه مستاصل آن پسر بچه،کنار دیوار خونی بیمارستان-که‌دیگر‌نیست- و بی خبری از زنده‌ماندن یا نماندن مادرش را کریم‌اهل‌بیت نخرد،که بخرد..؟ بیش از این حرفی‌ نیست؛دلم می‌سوزد و کاری ز دستم بر نمی‌آید..

-ویافاطمه‌اغيثيني-

-

اما بدان..

-دوربین‌مخفی- فقط اون دوستمون که داشت زنگ میزد بچه‌ های بالا بیان..シ

تو دنیایی که علی کریمی لیدر سیاسیه و مریم رجوی کاندیدای ریاست جمهوری،چه اشکالی داره اسرائیل مظلوم باشه؟ :(

؛ مائیم‌که‌بی‌قماش‌و‌بی‌سیم‌خوشیم.. ؛ در‌رنج‌مرفهیم‌و‌در‌بیم‌خوشیم..シ

دختران حاج قاسم، پاکار و مشتی:)♥️

-

و سوگند به لحظه‌ای که هم کلاس خودت کنسل میشه هم شاگردت:)))🥲 این پاداش کدوم کار نیک منه؟🥲✨

دلم‌دف‌است،نِیستانا.. -چاوشیِ جان!