- complicated -

جدیدنا دوست دارم برگردم بهش بگم چقدرر ما شبیه هم نیستیم. اما با تمام این شبیه هم نبودنه خوبه که کنار همیم. اما باعرض تاسف مثه تموم حرفا فقط تو ذهن خودم زده میشه.

اگه می خواید حرفی به طرف مقابلتون بزنید زیاد فکر نکنید درموردش تا منصرف نشید فکر نکنین اگه الان اینو بگم بهش پر رو میشه خودشو دست بالا میگیره حالا فکر میکنه من چه آدم احساسی‌ای هستم یا هر کوفت و زهرمار دیگه فقط حرفتونو بزنید...

یه چیزی نیست. فقط همینو میدونم. نه میدونم چی نیست، نه میدونم چرا نیست، نه میدونم چجوری میشه برش گردوند، فقط میدونم یه چیزو گم کردم.

"الحمدلله رب العالمین"

+آدما مال رفتنن -پس بیا ما آدم نباشیم

احساس می‌کنم چند هفته از اول این هفته گذشته... اونوخ چطوری هنوز یه روز مونده تا هفته تموم شه؟؟

به شکل عجیبی رفتم تو فازِ "دیگه دارم نمی‌تونم"

آخرین باری که رفتم اینجا، دو هفته مونده بود به کنکور. شایدم کمتر، یه هفته‌. انقدری اعصابم خورد بود که کل اعضای خانوادم فهمیدن و با وجود کلی کاری که داشتم، تحلیل آزمونی که نکرده بودم، تست هایی که نزده بودم و بودجه ای که نخونده بودم، رفتیم اینجا.

خوشحالم الان تو اون وضعیت نیستم... ولی اینجا هنوزم همون آرامشو داره انقدی که دلم میخواد همینجا بمیرم.