➖شب جمعه است یادت نکنم میمیرم 🔺..عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ ثُوَیْرٍ قَالَ: کُنْتُ أَنَا وَ یُونُسُ بْنُ ظَبْیَانَ وَ الْمُفَضَّلُ بْنُ عُمَرَ وَ أَبُو سَلَمَهَ السَّرَّاجُ جُلُوساً عِنْدَ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَلَیهِ السَّلامُ، وَ کَانَ الْمُتَکَلِّمُ مِنَّا یُونُسَ وَ کَانَ أَکْبَرَنَا سِنّاً. فَقَالَ لَهُ: جُعِلْتُ فِدَاکَ، إِنِّی کَثِیراً مَا أَذْکُرُ الْحُسَیْنَ عَلَیهِ السَّلامُ، فَأَیَّ شَیْ‌ءٍ أَقُولُ؟ فَقَالَ: «قُلْ: «صَلَّی اللَّهُ عَلَیْکَ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ» تُعِیدُ ذَلِکَ ثَلَاثاً، فَإِنَّ السَّلَامَ یَصِلُ إِلَیْهِ مِنْ قَرِیبٍ وَ مِنْ بَعِید.» 🔸از «حسین بن ثُوَیر» نقل شده است: من و «یونس بن ظَبیان» و «مفضّل بن عمر» و «ابو سلمه سرّاج» نزد امام صادق (علیه‌السلام) نشسته بودیم. از بین ما، یونس که از همه ما بزرگتر بود، سخن می‌گفت. یونس به امام صادق (علیه‌السلام) عرض کرد: فدایتان شوم، من خیلی یاد امام حسین (علیه‌السلام) می‌افتم. (در چنین حالتی) چه بگویم؟ حضرت فرمودند: بگو: «صَلَّی اللَّهُ عَلَیْکَ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ» این را سه بار تکرار کن؛ چراکه سلام، به ایشان می‌رسد، چه از نزدیک و چه از دور.» 📚الكافي، ج۴، ص۵۷۵ ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖دلیل خوشحالی و ناراحتی‌‌های بی‌دلیل 🔺...عَنْ هَارُونَ بْنِ خَارِجَةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَالَ: قُلْتُ لَهُ: إِنِّي أَفْرَحُ مِنْ غَيْرِ فَرَحٍ أَرَاهُ فِي نَفْسِي وَ لاَ فِي مَالِي وَ لاَ فِي صَدِيقِي، وَ أَحْزَنُ مِنْ غَيْرِ حُزْنٍ أَرَاهُ فِي نَفْسِي وَ لاَ فِي مَالِي وَ لاَ فِي صَدِيقِي. قَالَ: «نَعَمْ إِنَّ اَلشَّيْطَانَ يُلِمُّ بِالْقَلْبِ فَيَقُولُ: "لَوْ كَانَ لَكَ عِنْدَ اَللَّهِ خَيْراً مَا أَرَاكَ عَلَيْكَ عَدُوَّكَ وَ لاَ جَعَلَ بِكَ إِلَيْهِ حَاجَةً هَلْ تَنْتَظِرُ إِلاَّ مِثْلَ اَلَّذِي اِنْتَظَرَ اَلَّذِينَ مَنْ قَبْلَكَ؟ فَهَلْ قَالُوا شَيْئاً؟" فَذَاكَ اَلَّذِي يَحْزَنُ مِنْ غَيْرِ حُزْنٍ وَ أَمَّا اَلْفَرَحُ فَإِنَّ اَلْمَلَكَ يُلِمُّ بِالْقَلْبِ فَيَقُولُ: إِنْ كَانَ اَللَّهُ أَرَاكَ عَلَيْكَ عَدُوَّكَ وَ جَعَلَ بِكَ إِلَيْهِ حَاجَةً، فَإِنَّمَا هِيَ أَيَّامٌ قَلاَئِلُ أَبْشِرْ بِمَغْفِرَةٍ مِنَ اَللَّهِ وَ فَضْلٍ وَ هُوَ قَوْلُ اَللَّهِ: «اَلشَّيْطٰانُ يَعِدُكُمُ اَلْفَقْرَ وَ يَأْمُرُكُمْ بِالْفَحْشٰاءِ وَ اَللّٰهُ يَعِدُكُمْ مَغْفِرَةً مِنْهُ وَ فَضْلاً».» 🔸از هارون بن خارجه نقل شده است: به امام صادق (علیه‌السلام) عرض کردم: من (گاهی) خوشحال می‌شوم، بدون این‌که چیز خوشحال‌کننده‌ای در خودم، در مالم یا در دوستم ببینم و (گاهی) ناراحت می‌شوم، بدون این‌که چیز ناراحت‌کننده‌ای در خودم، در مالم یا در دوستم ببینم. حضرت فرمودند: «بله (همین‌طور است.) به‌راستی که آن شیطان به قلبت می‌چسبد و می‌گوید: "تو اگر نزد خداوند ارزش و اهمیتی داشتی، خداوند دشمنت را بر تو مسلط نمی‌کرد و تو را به او محتاج نمی‌ساخت. آیا می‌خواهی مانند پیشینیان خود همچنان در انتظارِ (گشایش و رفع مشکلات) بمانی؟ آیا آنان چیز (امیدوارکننده)ای به تو گفته‌اند؟" این‌چنین است که تو بدون این‌که چیز ناراحت‌کننده‌ای رخ دهد، ناراحت می‌شوی. اما خوشحالی‌ات به این‌خاطر است که آن فرشته به قلبت می‌چسبد و می‌گوید: "اگر خداوند دشمنت را بر تو مسلط نموده و تو را محتاج او ساخته، (بدان که) این تنها برای مدت کوتاهی است. بشارت باد بر تو از جانب خداوند به مغفرت و فضل الهی" این همان سخن خداوند است که: «اَلشَّيْطٰانُ يَعِدُكُمُ اَلْفَقْرَ وَ يَأْمُرُكُمْ بِالْفَحْشٰاءِ وَ اَللّٰهُ يَعِدُكُمْ مَغْفِرَةً مِنْهُ وَ فَضْلاً» [بقرة:۲۶۸] «شیطان به شما وعده‌ی فقر می‌دهد و شما را به کارهای زشت امر می‌کند، اما خداوند شما را به مغفرت و فضلی از جانب خود وعده می‌دهد.» 📚التفسير(للعیاشی)، ج۱، ص150 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖قلب انسان محلی برای جنگ حق و باطل... 🔺…عَنْ أَبِي بَصِيرٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: «إِنَّ لِلْقَلْبِ أُذُنَيْنِ فَإِذَا هَمَّ اَلْعَبْدُ بِذَنْبٍ قَالَ لَهُ رُوحُ اَلْإِيمَانِ لاَ تَفْعَلْ وَ قَالَ لَهُ اَلشَّيْطَانُ اِفْعَلْ وَ إِذَا كَانَ عَلَى بَطْنِهَا نُزِعَ مِنْهُ رُوحُ اَلْإِيمَانِ.» 🔸از امام صادق (علیه‌السلام) نقل شده است: «به‌راستی که قلبِ [هر بنده‌ای] دو گوش دارد. پس هرگاه بنده قصد انجام گناهی را کند؛ روح ایمان (در یکی از گوش‌ها) به او می‌گوید: این کار را نکن! و شیطان (در گوش دیگرش) به او می‌گوید: این کار را بکن! و هرگاه [به‌عنوان مثال، برای انجام زنا] روی شکم زن قرار گیرد، روح ایمان از او کَنده می‌شود.» 🔺عَنْ أَبَانِ بْنِ تَغْلِبَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: «مَا مِنْ مُؤْمِنٍ إِلاَّ وَ لِقَلْبِهِ أُذُنَانِ فِي جَوْفِهِ أُذُنٌ يَنْفُثُ فِيهَا اَلْوَسْوَاسُ اَلْخَنَّاسُ وَ أُذُنٌ يَنْفُثُ فِيهَا اَلْمَلَكُ فَيُؤَيِّدُ اَللَّهُ اَلْمُؤْمِنَ بِالْمَلَكِ فَذَلِكَ قَوْلُهُ «وَ أَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ».» 🔸از امام صادق (علیه‌السلام) نقل شده است: «هیچ مؤمنی نیست، مگراین‌که قلبش دو گوش درون او دارد؛ یکی‌شان گوشی است که (شیطانِ) «وسواسِ خنّاس» در آن تزریق می‌کند و یکی‌شان گوشی است که فرشته در آن تزریق می‌کند. پس خداوند مؤمن را به‌وسیله‌ی آن فرشته تقویت (یاری) می‌نماید. این، همان سخن خداوند است که: «وَ أَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ» [مجادله:۲۲] «و خداوند مؤمن را به‌وسیله روحی از جانب خود، تقویت (یاری) می‌کند.»» 📚منابع: 1: الکافي، ج۲، ص۲۶۷ 2: الکافي، ج۲، ص267 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖دوستی با چه کسانی ممنوع شده است؟ 🔺…عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سَالِمٍ الْكِنْدِيِّ عَمَّنْ حَدَّثَهُ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: «كَانَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ ع إِذَا صَعِدَ الْمِنْبَرَ قَالَ: «يَنْبَغِي لِلْمُسْلِمِ أَنْ يَتَجَنَّبَ مُوَاخَاةَ ثَلَاثَةٍ الْمَاجِنِ الْفَاجِرِ وَ الْأَحْمَقِ وَ الْكَذَّابِ فَأَمَّا الْمَاجِنُ الْفَاجِرُ فَيُزَيِّنُ لَكَ فِعْلَهُ وَ يُحِبُّ أَنَّكَ مِثْلُهُ وَ لَا يُعِينُكَ عَلَى أَمْرِ دِينِكَ وَ مَعَادِكَ وَ مُقَارَبَتُهُ جَفَاءٌ وَ قَسْوَةٌ وَ مَدْخَلُهُ وَ مَخْرَجُهُ عَارٌ عَلَيْكَ وَ أَمَّا الْأَحْمَقُ فَإِنَّهُ لَا يُشِيرُ عَلَيْكَ بِخَيْرٍ وَ لَا يُرْجَى لِصَرْفِ السُّوءِ عَنْكَ وَ لَوْ أَجْهَدَ نَفْسَهُ وَ رُبَّمَا أَرَادَ مَنْفَعَتَكَ فَضَرَّكَ فَمَوْتُهُ خَيْرٌ مِنْ حَيَاتِهِ وَ سُكُوتُهُ خَيْرٌ مِنْ نُطْقِهِ وَ بُعْدُهُ خَيْرٌ مِنْ قُرْبِهِ وَ أَمَّا الْكَذَّابُ فَإِنَّهُ لَا يَهْنِئُكَ مَعَهُ عَيْشٌ يَنْقُلُ حَدِيثَكَ وَ يَنْقُلُ إِلَيْكَ الْحَدِيثَ كُلَّمَا أَفْنَى أُحْدُوثَةً مَطَرَهَا بِأُخْرَى مِثْلِهَا حَتَّى إِنَّهُ يُحَدِّثُ بِالصِّدْقِ فَمَا يُصَدَّقُ وَ يُفَرِّقُ بَيْنَ النَّاسِ بِالْعَدَاوَةِ فَيُنْبِتُ السَّخَائِمَ فِي الصُّدُورِ فَاتَّقُوا اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ وَ انْظُرُوا لِأَنْفُسِكُمْ.»» 🔸از امام صادق(علیه‌السلام) نقل شده است: «امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) هنگامی که از منبر بالا می‌رفتند، می‌فرمودند: «برای مسلمان شایسته است که از دوستی با سه نفر کناره گیرد (دوری جوید): «شوخِ زشت‌کردار»، «احمق (بی‌عقل)» و «دروغ‌گو». اما «شوخ زشت‌کردار»؛ کار (زشت)اش را برایت می‌آراید (زیبا جلوه می‌دهد) و دوست دارد که تو هم مثل خودش باشی. او تو را نه در امور دنیایی و نه در امور آخرتی کمک نمی‌کند. نزدیک شدن به او، (موجب) دور شدن [از خوبی‌ها و زیبایی‌ها] و قساوتِ (قلب) است. رفت‌وآمد با او، مایه عیب (ننگِ) خودت است. اما «احمق»؛ تو را به خیر (نیکی) رهنمون نمی‌سازد (نمی‌تواند رهنمون سازد.) امیدی نیست بدی‌ای را از تو دور کند، حتی اگر تمام تلاشش را به‌کار گیرد. چه‌بسا نفع تو را بخواهد، اما به ضرر تو باشد. پس مرگ او بهتر از زنده بودنش، سکوتش بهتر از سخن گفتنش و دوری از او بهتر از نزدیک شدن به اوست. و اما «دروغ‌گو»؛ زندگی در کنار او برایت خوش نخواهد بود. حرف تو را (برای دیگران) نقل می‌کند و حرفِ (دیگران) را برای تو. هرگاه افسانه (دروغ)ای را به پایان می‌رساند، بلافاصله افسانه‌ی دیگر را آغاز می‌کند. حتی اگر راست بگوید، کسی او را تصدیق نمی‌کند. با (ایجادِ) دشمنی، میان مردم تفرقه می‌افکند و در سینه‌ها تخم کینه می‌کارد. پس تقوای خداوند (عزّوجلّ) را پیشه کنید و مراقبت خودتان باشید.» 📚الكافي، ج۲، ص639 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖بهترین دوست برای انسان چه کسی است؟ 🔺…عَنْ أَبِي الْعُدَيْسِ قَالَ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ ع: «يَا صَالِحُ اتَّبِعْ مَنْ يُبْكِيكَ وَ هُوَ لَكَ نَاصِحٌ وَ لَا تَتَّبِعْ مَنْ يُضْحِكُكَ وَ هُوَ لَكَ غَاشٌّ وَ سَتَرِدُونَ عَلَى اللَّهِ جَمِيعاً فَتَعْلَمُونَ.» 🔸از امام باقر (علیه‌السلام) نقل شده است که به ابو عُدَیس فرمودند: «ای صالح! از کسی پیروی کن که تو را به گریه می‌اندازد، ولی خیرخواه توست و از کسی پیروی نکن که تو را می‌خنداند، ولی فریبت می‌دهد. شما، همه‌تان (در قیامت) بر خداوند وارد خواهید شد و [حقیقت را] خواهید دانست.» 📚الكافي، ج۲، ص۶۳۸ ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖روز را با نیکی شروع و با نیکی به پایان برسانیم 🔺ِ عَنْ أَبِي جَمِيلَةَ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع افْتَتِحُوا نَهَارَكُمْ بِخَيْرٍ وَ أَمْلُوا عَلَى حَفَظَتِكُمْ فِي أَوَّلِهِ خَيْراً وَ فِي آخِرِهِ خَيْراً يُغْفَرْ لَكُمْ مَا بَيْنَ ذَلِكَ إِنْ شَاءَ اللَّه‌ 🔸امام صادق عليه السّلام فرمود: روز خود را بكار خير آغاز كنيد، و در اول و آخر روز بر فرشتگان گماشته خود نيكى املا كنيد (تا در اول و آخر روزنامه عمل شما نيكى نوشته شود) و در آن ميان براى شما آمرزش باشد ان شاء اللَّه. 👇🏻توضیح👇🏻 🔺و يدل على الحث على فعل الطاعات في أول النهار و افتتاح النهار بالأدعية و الأذكار و التلاوة و سائر الأقوال الحسنة فإن ملائكة النهار يكتبونها في أول صحيفة أعمالهم فكأنهم يملي عليهم، و كذا في آخر النهار فإن الإملاء هو أن تلقى شيئا على غيرك ليكتب و أصله الإملال و على أن فعل ذلك يوجب غفران ما بينهما من الذنوب، و لذا وردت عن أئمتنا عليهم السلام أذكار و أدعية كثيرة للصباح و المساء، و التقييد بالمشية للتبرك أو لعدم الاغترار. 🔸مرحوم علامه مجلسیي: و این دلالت دارد بر ترغیب به انجام طاعات در آغاز روز، و گشودن روز با دعاها و اذکار و تلاوت و سایر سخنان نیکو؛ چراکه فرشتگانِ روز، آنها را در نخستین صفحهٔ نامهٔ اعمال انسان مینویسند، گویا که انسان بر آنان املا میکند. و همچنین در پایان روز [نیز چنین است]؛ زیرا املاء آن است که چیزی را به دیگری القا کنی تا بنویسد، و اصل آن «إملال» است. و بر اینکه انجام چنین کاری موجب آمرزش گناهانی است که میان این دو زمان [یعنی آغاز و پایان روز] واقع شده است. و به همین دلیل از امامان ما علیهمالسلام اذکار و دعاهای بسیاری برای صبح و شام وارد شده است. 📚منابع: 1: الکافي: ج2ص142 2: مراة العقول: ج 8 ص324 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖در انجام کار خیر عجله باید کرد 🔺عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ كَانَ أَبِي يَقُولُ إِذَا هَمَمْتَ بِخَيْرٍ فَبَادِرْ فَإِنَّكَ لَا تَدْرِي مَا يَحْدُثُ. 🔸 امام باقر «علیه‌السلام»: اگر به كار خيرى مصمم شدى، بشتاب كه آدميزاده از حوادث و موانع بى‌خبر است. 🔺قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ مِنَ الْخَيْرِ مَا يُعَجَّلُ. 🔸پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله فرمود: خداوند کار خیری را که سریع انجام شود، دوست دارد. 📚منابع: 1: الکافي ج 2 ص142 2: الکافي ج 2 ص 142 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖چرا هیچ کار خیری را نباید به تأخير انداخت؟ 🔺حَدَّثَنِي حَمْزَةُ بْنُ حُمْرَانَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع يَقُولُ إِذَا هَمَّ أَحَدُكُمْ بِخَيْرٍ فَلَا يُؤَخِّرْهُ فَإِنَّ الْعَبْدَ رُبَّمَا صَلَّى الصَّلَاةَ أَوْ صَامَ الْيَوْمَ فَيُقَالُ لَهُ اعْمَلْ مَا شِئْتَ بَعْدَهَا فَقَدْ غَفَرَ اللَّهُ لَكَ. 🔸امام صادق عليه السّلام مي‌فرمود: هر گاه يكى از شما آهنگ كار خيرى كند، نبايد تأخيرش اندازد، زيرا بنده گاهى نماز مي‌خواند يا روزه مي‌گيرد و به‌او گفته مى‌شود، پس از اين هر چه خواهى بكن، كه خدا ترا آمرزيد (يعنى گناهان گذشته‌ات آمرزيده شد، در آينده مواظب باش و ببين چه خواهى كرد). 👇🏻توضیح👇🏻 🔺يعني أن العبادة التي توجب المغفرة التامة و القرب الكامل من جناب الحق تعالى مستورة على العبد لا يدري أيها هي فكلما هم بعبادة فعليه إمضاؤها قبل أن تفوته فلعلها تكون هي تلك العبادة كما روي عن النبي صلى الله عليه و آله و سلم أن لربكم في أيام دهركم نفحات ألا فتعرضوا لها، 🔸مرحوم علامه مجلسي: یعنی عبادتی که موجب آمرزش کامل و قُرب کامل به پیشگاه حق تعالی می‌شود، از بنده پنهان است و او نمی‌داند کدام عبادت است. پس هرگاه قصد عبادتی را کرد، باید آن را قبل از فوت شد انجام بدهد، زیرا شاید آن عبادتی باشد (که موجب مغفرت و قرب به درگاه الهی می‌شود) همانطور که از پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله روایت شده است: پروردگارتان در ایام عمرتان نسیم‌هایی دارد، پس خود را در معرض آنها قرار دهید. 📚منابع: 1: الکافي ج 2 ص142 2: مراة العقول ج 8 ص333 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖شیطان در کمین نیت‌های نیک 🔺عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ حُمْرَانَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: إِذَا هَمَّ أَحَدُكُمْ بِخَيْرٍ أَوْ صِلَةٍ فَإِنَّ عَنْ يَمِينِهِ وَ شِمَالِهِ شَيْطَانَيْنِ فَلْيُبَادِرْ لَا يَكُفَّاهُ عَنْ ذَلِكَ. 🔸از امام صادق علیه‌السلام نقل شده است که فرمودند: هرگاه یکی از شما تصمیم به کار خیری یا صله‌ای بگیرد، در سمت راست و چپ او دو شیطان هستند؛ پس باید شتاب کند تا او را از آن کار بازندارند. 👇🏻توضیح👇🏻 🔺و اعلم أن النفوس البشرية نافرة على العبادات لما فيها من المشقة الثقيلة عليها، و عن صلة الأرحام و المبرات لما فيها من صرف المال المحبوب لها، فإذا هم أحدهم بشي‌ء من ذلك مما يوجب وصوله إلى مقام الزلفى و تشرفه بالسعادة العظمى فليبادر إلى إمضائه و ليعجل إلى اقتنائه فإن الشيطان أبدا في مكمن ينتهض الفرصة لنفثه في نفسه الأمارة بالسوء و يتحرى الحيلة مرة بعد أخرى في منعها عن الإرادات الصحيحة الموجبة لسعادتها و أمرها بالقبائح المورثة لشقاوتها، و يجلب عليها خيله و رجله من جميع الجهات ليسد عليها طرق الوصول إلى الخيرات، و هي مع ذلك قابلة لتلك الوساوس و مائلة بالطبع إلى هذه الخسائس فربما يتمكن منها الشيطان غاية التمكن حتى يصرفها عن تلك الإرادة و يكفها عن هذه السعادة و هي مجربة مشاهدة في أكثر الناس إلا من عصمه الله‌ 🔸مرحوم علامه مجلسی: و بدان که نفس انسان‌ها به‌طور طبیعی از عبادت‌ها گریزان است؛ چون عبادت برای او همراه با سختی و سنگینی است. همچنین انسان به‌طور طبیعی از «صله‌ رحم» و کارهای نیک مربوط به دیگران دوری می‌کند، چون در آن خرج کردن مالی است که برایش محبوب است. پس هرگاه یکی از انسان‌ها تصمیم به انجام عملی بگیرد که او را به مقام قرب الهی می‌رساند و موجب سعادت بزرگ او می‌شود، باید در انجام آن شتاب کند و کار را به‌تعویق نیندازد. زیرا شیطان همیشه در کمین نشسته و فرصت را غنیمت می‌شمارد تا در نفس امّاره انسان وسوسه بدمد؛ و بارها و بارها حیله می‌کند تا او را از نیت‌های درست و کارهایی که موجب سعادتش است بازدارد، و به سمت کارهای زشتی که مایه بدبختی اوست سوق دهد. شیطان از هر راهی وارد می‌شود و همه توانش را به‌کار می‌گیرد تا راه رسیدن انسان به کارهای خیر را ببندد، در حالی که نفس انسان نیز پذیرای این وسوسه‌هاست و طبیعتاً به سوی این پستی‌ها میل دارد. به همین دلیل، بسیار دیده شده که شیطان می‌تواند به‌طور کامل بر انسان چیره شود و او را از انجام آن نیت خیر منصرف سازد و از رسیدن به سعادت بازدارد؛ مگر کسانی که خداوند آنها را حفظ و حمایت کرده باشد. 📚منابع: 1: الکافي ج 2 ص 143 2: مراة العقول ج 8 ص332 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖شب جمعه است یادت نکنم میمیرم 🔺..عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ ثُوَیْرٍ قَالَ: کُنْتُ أَنَا وَ یُونُسُ بْنُ ظَبْیَانَ وَ الْمُفَضَّلُ بْنُ عُمَرَ وَ أَبُو سَلَمَهَ السَّرَّاجُ جُلُوساً عِنْدَ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَلَیهِ السَّلامُ، وَ کَانَ الْمُتَکَلِّمُ مِنَّا یُونُسَ وَ کَانَ أَکْبَرَنَا سِنّاً. فَقَالَ لَهُ: جُعِلْتُ فِدَاکَ، إِنِّی کَثِیراً مَا أَذْکُرُ الْحُسَیْنَ عَلَیهِ السَّلامُ، فَأَیَّ شَیْ‌ءٍ أَقُولُ؟ فَقَالَ: «قُلْ: «صَلَّی اللَّهُ عَلَیْکَ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ» تُعِیدُ ذَلِکَ ثَلَاثاً، فَإِنَّ السَّلَامَ یَصِلُ إِلَیْهِ مِنْ قَرِیبٍ وَ مِنْ بَعِید.» 🔸از «حسین بن ثُوَیر» نقل شده است: من و «یونس بن ظَبیان» و «مفضّل بن عمر» و «ابو سلمه سرّاج» نزد امام صادق (علیه‌السلام) نشسته بودیم. از بین ما، یونس که از همه ما بزرگتر بود، سخن می‌گفت. یونس به امام صادق (علیه‌السلام) عرض کرد: فدایتان شوم، من خیلی یاد امام حسین (علیه‌السلام) می‌افتم. (در چنین حالتی) چه بگویم؟ حضرت فرمودند: بگو: «صَلَّی اللَّهُ عَلَیْکَ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ» این را سه بار تکرار کن؛ چراکه سلام، به ایشان می‌رسد، چه از نزدیک و چه از دور.» 📚الكافي، ج۴، ص۵۷۵ ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖چرا انجام کارهای خیر، سنگین است ولی انجام کارهای شر، سبک است❓ 🔺عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا جَعْفَرٍ علیه السلام يَقُولُ إِنَّ اللَّهَ ثَقَّلَ الْخَيْرَ عَلَى أَهْلِ الدُّنْيَا كَثِقْلِهِ فِي مَوَازِينِهِمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ- وَ إِنَّ اللَّهَ خَفَّفَ الشَّرَّ عَلَى أَهْلِ الدُّنْيَا كَخِفَّتِهِ فِي مَوَازِينِهِمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ. 🔸محمد بن مسلم نقل می‌کند که از امام باقر علیه السلام شنیدم: همانا خداوند خیر را بر اهل دنیا مانند سنگینی در میزان‌هایشان در روز قیامت سنگین نموده است. و شر را برای اهل دنیا مانند سبکی میزان‌هایشان در روز قیامت سبک کرده است. 👇توضیح👇 🔺ثقل الخير علی‌ أهل الدنيا أي علی‌ جميع المكلفين في الدنيا بأن جعل ما كلفهم به مخالفا لمشتهيات طباعهم و إن كان المقربون لقوة عقولهم و كثرة علومهم و رياضاتهم غلبوا علی‌ أهوائهم و صار عليهم خفيفا بل يلتذون به أو المراد بأهل الدنيا الراغبون فيها و الطالبون مع ذلك للآخرة فهم يزجرون أنفسهم علی‌ ترك الشهوات فالحسنات عليهم ثقيلة و الشرور عليهم خفيفة، و الثقل و الخفة في الموازين إشارة إلی‌ قوله تعالی‌: فَأَمّٰا مَنْ ثَقُلَتْ مَوٰازِينُهُ

فَهُوَ فِي عِيشَةٍ رٰاضِيَةٍ، 

وَ أَمّٰا مَنْ خَفَّتْ مَوٰازِينُهُ `فَأُمُّهُ هٰاوِيَةٌ 🔸مرحوم علامه مجلسی: «[مقصود از] سنگینی خیر بر اهل دنیا، یعنی بر تمام مکلفان در این دنیا، این است که خداوند آنچه را که به آن تکلیف کرده است، برخلاف میل و گرایش‌های طبع آن‌ها قرار داده است؛ هرچند مقربان (بندگان خاص) به دلیل قدرت عقل، کثرت دانش و ریاضت‌هایشان، بر هوای نفس خود پیروز شده‌اند و آن [تکلیف] بر ایشان سبک شده است، بلکه از آن لذت هم می‌برند. یا [به بیان دیگر]، مراد از «اهل دنیا» کسانی هستند که به دنیا میل و رغبت دارند و در عین حال خواهان آخرت نیز هستند؛ این افراد دائماً نفس خود را برای ترک شهوات تحت فشار و زجر قرار می‌دهند، بنابراین کارهای نیک برایشان سنگین و کار‌های بد (شرور) برایشان سبک است. و سنگینی و سبکی در میزان‌ها (ترازوی اعمال)، اشاره به این سخن خداوند متعال است: «پس هر که ترازویش سنگین شود، در عیشی پسندیده است و اما کسی که ترازویش سبک شود، جایگاهش هاویه (دوزخ) است.»» 📚:منابع 1: الکافی ج 2 ص143 2: مراه العقول ج ۸ص۳۳۸ ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖فلسفه فضیلت دعا و ذکر در صبح و شب... 🔺اعلم أن الآيات المتكاثرة و الأخبار المتواترة تدل على فضل الدعاء و الذكر و لا سيما التهليل في هذين الوقتين، و كثير منها ظاهرها الوجوب، و إن لم يقل به صريحا أحد، و فيه علل كثيرة. الأولى: شكر النعم التي مضت على الإنسان في اليوم الماضي، أو الليلة الماضية من الصحة و العافية و الأمن من البلايا و التوفيق للطاعة و غير ذلك. الثانية: أنه يستقبل يوما أو ليلة يمكن نزول البلايا و الطوارق فيه، و يمكن أن يحصل له فيه صنوف الخيرات، و الطاعات و الصحة و السلامة، و أنواع الفوائد الدنيوية و الأخروية، و أضدادها من الذنوب و الخطيئات و البلايا و الآفات، و هاذان الوقتان من أوقات التقديرات كما دلت عليه الروايات، فلا بد له من تمهيد ما يستجلب له الخيرات و يدفع عنه الآفات. الثالثة: أن في هاذين الوقتين الفراغ للعبادة و الذكر و الدعاء أكثر من سائر الأوقات ففي الصباح لم يشتغل بأعمال اليوم و في السماء قد فرغ منها، و لم يشتغل بعد بأعمال الليل..... 🔶مرحوم علامه مجلسي: بدان که آیات فراوان و روایات متواتر، دلالت بر فضیلت دعا و ذکر، به‌ویژه گفتن «لا إله إلا الله» در این دو وقت (صبح و شام) دارند. بسیاری از آن‌ها ظاهرشان بر وجوب دلالت دارد، هرچند کسی به‌صراحت چنین نگفته است، و برای این فضیلت علل بسیاری وجود دارد: 1. شکر نعمت‌ها: برای نعمت‌هایی که در روز یا شب گذشته به انسان رسیده، مانند سلامتی، امنیت از بلاها، توفیق در عبادت و دیگر نعمت‌ها، شکرگزاری لازم است. 2. استقبال از آینده: انسان وارد روز یا شبی می‌شود که ممکن است بلاها و حوادث ناگهانی در آن رخ دهد، یا خیرات و طاعات و سلامت و منافع دنیوی و اخروی نصیبش شود، یا برعکس، گناهان و آفات و بلایا. این دو وقت از زمان‌های تقدیرات هستند، پس باید مقدماتی فراهم کند که خیرات را جذب و آفات را دفع کند. 3. فراغت برای عبادت: در این دو وقت، فراغت برای عبادت و ذکر و دعا بیشتر از سایر اوقات است؛ صبح هنوز مشغول کارهای روز نشده و شب نیز از کارهای روز فارغ شده و هنوز وارد فعالیت‌های شب نشده است. 4. ظهور قدرت الهی: در این دو وقت، قدرت عظیم خداوند در رفتن شب و آمدن روز و بالعکس آشکار می‌شود، همراه با منافع بزرگ و فواید جسمی که بر کمال حکمت و لطف او نسبت به بندگان دلالت دارد، و این شایسته ستایش تازه و شکر جدید است. 5. تغییرپذیری موجودات: در این دو وقت، آشکار می‌شود که همه ممکنات در معرض تغییر، دگرگونی و فنا هستند، و همه تحت اراده پروردگار زمین و آسمان‌اند، در حالی که او باقی است و زوال نمی‌پذیرد، ترسی بر او نیست و حالاتش دگرگون نمی‌شود؛ چنان‌که حضرت ابراهیم (ع) فرمود: «من غروب‌کنندگان را دوست ندارم». پس عارفِ به یقین درمی‌یابد که خداوند سزاوار تسبیح، تهلیل، تحمید، تمجید و ستایش دائمی است. 6. هم‌نوایی با تسبیح موجودات: در این دو ساعت، همه مخلوقات در زمین و آسمان ندا می‌دهند که آفریده‌شده و نیازمند خالقی حکیم‌اند، که از صفات حدوث و امکان و نشانه‌های ناتوانی و نقص منزه است؛ چنان‌که خداوند فرمود: «هیچ چیزی نیست مگر اینکه با ستایش او تسبیح می‌گوید، ولی شما تسبیح آن‌ها را درک نمی‌کنید». با گوش یقین باید با آن‌ها هم‌صدا شد، بلکه روح و نفس و جسم و اعضای انسان نیز با زبان حال ندا می‌دهند، پس باید با زبان مقاله نیز در همه حالات، به‌ویژه در این دو وقت که ظهور این حقیقت بیشتر است، هم‌صدا شد. این نکته نزدیک به نکته پیشین است. 7. محاسبه نفس: انسان باید هر روز، بلکه هر ساعت، نفس خود را محاسبه کند پیش از آنکه در قیامت محاسبه شود؛ چنان‌که از اهل بیت (علیهم السلام) نقل شده: «نفس خود را محاسبه کنید پیش از آنکه محاسبه شوید، و آن را بسنجید پیش از آنکه سنجیده شود». به‌ویژه در این دو وقت که زمان صعود فرشتگان شب و روز است، در وقت شام باید بنگرد که در طول روز چه کرده، در عبادت و طاعت چه کوتاهی کرده، و چه گناهانی مرتکب شده؛ پس از خداوند آمرزش بخواهد، او را ستایش و تمجید کند، تا آنچه از نیکی‌ها از دست رفته جبران شود، و با ذکر و دعا و استغفار، طلب بخشش کند و به سوی پروردگارش که بر رازها و نهان‌ها آگاه است، توبه نماید. نکات فراوانی در این زمینه هست که قابل شمارش نیست، و با آنچه یادآور شدیم، عارف آگاه می‌تواند به برخی از آنچه ناگفته مانده پی ببرد. و خداوند توفیق‌دهنده است. 📚مراة العقول: ج12 ص 221 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi