شقایق گفت با خنده نه بیمارم، نه تبدارم اگر سرخم چنان آتش حدیث دیگری دارم گلی بودم به صحرایی نه با این رنگ و زیبایی نبودم آن زمان هرگز نشان عشق و شیدایی یكي از روزهایی که... زمین تبدار و سوزان بود و صحرا در عطش می سوخت تمام غنچه ها تشنه ومن بی تاب و خشکیده تنم در آتشی می سوخت ز ره آمد یکی خسته به پایش خار بنشسته و عشق از چهره اش پیدای پیدا بود ز آنچه زیر لب می گفت شنیدم سخت شیدا بود نمی دانم چه بیماری به جان دلبرش افتاده بود-اما- طبیبان گفته بودندش اگر یک شاخه گل آرد ازآن نوعی که من بودم بگیرند ریشه اش را و بسوزانند شود مرهم برای دلبرش آندم شفا یابد چنانچه با خودش می گفت بسی کوه و بیابان را بسی صحرای سوزان را به دنبال گلش بوده ویک دم هم نیاسوده که افتاد چشم او ناگه به روی من بدون لحظه ای تردید شتابان شد به سوی من به آسانی مرا با ریشه از خاکم جداکردو به ره افتاد... و او می رفت و... من در دست او بودم و او هرلحظه سر را رو به بالاها تشکر از خدا می کرد پس از چندی هوا چون کورۀ آتش زمین می سوخت و دیگر داشت در دستش تمام ریشه ام می سوخت به لب هایی که تاول داشت گفت:اما چه باید کرد؟ در این صحرا که آبی نیست به جانم هیچ تابی نیست اگر گل ریشه اش سوزد که وای من برای دلبرم هرگز دوایی نیست واز این گل که جایی نیست خودش هم تشنه بود اما!! نمی فهمید حالش را چنان می رفت و من در دست اوبودم وحالامن... تمام هست او بودم دلم می سوخت اما راه پایان کو؟ نه حتی آب نسیمی در بیابان کو؟ و دیگر داشت در دستش تمام جان من می سوخت که ناگه روی زانوهای خود خم شد دگر از صبر او کم شد دلش لبریز ماتم شد کمی اندیشه کرد- آنگه - مرا در گوشه ای از آن بیابان کاشت نشست و سینه را با سنگ خارایی زهم بشکافت زهم بشکافت اما! آه!! صدای قلب او گویی جهان را زیرو رو می کرد زمین و آسمان را پشت و رو می کرد و هر چیزی که هرجا بود با غم رو به رو می کرد نمی دانم چه می گویم؟! به جای آب خونش را به من می دادو بر لب های او فریاد بمان ای گل که تو تاج سرم هستی دوای دلبرم هستی بمان ای گل ومن ماندم نشان عشق و شیدایی و با این رنگ و زیبایی و نام من شقایق شد گل همیشه عاشق شد - فریبا شش بلوکی

دارم آخرین روز ۱۹ سالگی -دهه دوم زندگیم- رو زندگی می‌کنم:) و مصادف شد با آخرین جلسه کلاس ادبیات آخرم نشد با استاد گرم بگیرم و بهش بگم شعر میگم، اما با زینب سلفی انداختیم و یه خداحافظی در خور داشتیم🤝

ایز رایتینگ....

[ اهم اهم 𓍼ִֶָ قبله عالم ناصرالدین شاه قاجار فرموندند شمارا با خبر کنم: " که نسوان بچه ای پا به جهان گذاشت" 𓍼ִֶָ ]

۫ 𓍼ִֶָ. اهم سلام عرض میکنم خدمت همه ی نسوان حرم سرای دایی ناصر عزیزم... از جانب ایشان دستور دارم تا خبر میمونی و به گوش های مبارک تون برسونم! منجم باشی،خواجه محمدعلی میرزای قاجار ...ستاره سعد و در کنار ماه دیدن و تعبیر فرموندند: " که آی اهالی... قرار است نسوان بچه ای با طلوع هفتمین خورشید خرداد ماه پا به دربار شاهی بگذارد ... بانویی که قرار است با قلمش رقیبان قبله عالم را میخکوب کند، با طنز شگفتش غم از دل معشوقان شاهنشاه بزاید و با هدهدِ سیاسش بر عصای امیرکبیر بنشیندو دستی به دل رعیت بکشد هرچه از صفات ایشان باز گو کنم کم لطفی است جز یه صفت ایشان یک یارِ به تمام معنا اند... به وقتِ شادی لباس دلقک سیرک را پوشیده و پا به پای شما میرقصد، به وقت غم سرمه چشم هایش همزمان با شما صورتش را سیاه می‌کند به وقت جنگ اولین نفر بند چکمه هایش را گره می‌زند و به وقت عشق با جام شعر هایش شما را از ترس می رهاند... به راستی او یارِ خوبی می‌شود میلادش مبارک باد🌱✨ 𓏲࣪ ۫ تبریک قاجاری<⁠(⁠￣⁠︶⁠￣⁠)⁠>⁩🌱

تولدت مبارککککککککککککک🩵

درسته کاخ سفید و حسنیه نکردیم ولی کانال خصوصی حمیده رو پارتی کردیم😂🤝✨✨ https://eitaa.com/joinchat/1072038776C89a27c3c4f بفرمایید تولد به صرف کیک لیمویی🎂🍋

من تا حالا اونور بودم اونور دل سییییر براش ذوق کردم🥲😂🫂 خیلی ممنون‌ از محبتت

‌و اینکه بچه‌ها تولد من فرداس دوستان جهت سورپرایز کردن یه روز زودتر گرفتن😂✨

با اجازتون من فردا همه تبریکارو فور میکنم اینور که ۷خرداد یادگاری بمونه 🥲❤️