وقتی اخبار مربوط به اقتصاد رو می‌خونم حس می‌کنم یه دیو پاش رو روی گلوی مردم گذاشته و میخواد آخرین ذرات امیدشونو به این کشور، این نظام، و حتی شاید زندگی بکشه.

📮 نامه کانال «ولان!🇮🇷» وصول شد. خوشحال میشیم نامه رو تو کانال‌تون فوروارد کنید و نظرتونم بهمون بگید ^^!

📮 نامه کانال «داستان یک روح» وصول شد. خوشحال میشیم نامه رو تو کانال‌تون فوروارد کنید و نظرتونم بهمون بگید ^^!

حس می‌کنم دیگه به این استیکر پرنسس بتمن آلرژی پیدا کردید😭😂 ولی این دو تا نامه جا مونده بودن 🤍

و اما برای ممبرها🩵 آیدی‌تون رو 👈🏻این‌جا👉🏻 بفرستید منم یه موزیک تصادفی از پلی‌لیستم + تشبیه اکانتتون به یکی از ۴ فصل سال و دلیلش رو می‌فرستم [تقدیمی‌ها تو کمد لحافا ارسال میشه]

الحمدالله!

Wow✨🌊

توت اون‌قدر منو پرت می‌کنه به بچگی و عمیق‌ترین خنده‌هام و مسخره‌ترین دلایلی که براش گریه کردم؛ که یه وقتایی نمی‌فهمم برای طعم خودشه که دوستش دارم، یا حسی که برام زنده می‌کنه:)

یه وقتایی جدا حس می‌کنم زندگی شهری در شأن اشرف مخلوقات نیست. ما به دنیا نیومدیم که صبح تا شب مشغول کاری بشیم که روان‌مون رو فرسایش میده و آخر ماه چندرغاز حقوقی بگیریم که یک میلیونش ناگهان خرج یه قوطی روغن و یه شونه تخم‌مرغ بشه. تو این دنیا جسمه که باید فرسوده بشه، نه روح. ما باید تو روستا باشیم. اون تخم‌مرغ‌و از زیر مرغ پرحنایی خودمون در بیاریم و یه کم دون‌مرغی بریزیم براش. از گاو خودمون شیر بدوشیم و تن‌مون رو برای گرفتن کره و پنیر خسته کنیم. بذر گندم بکاریم و تن‌مون رو برای درو کردن و آرد کردن و الک کردن و نون پختنش خسته کنیم. می‌دونید ما به این دنیا اومدیم که جسم فانی رو فرسوده کنیم و روح‌مونو تر و تازه نگه داریم برای ابد؛ ولی زندگی تورم‌زده پراسترس وابسته‌ساز شهری، داره روح ما رو با پست‌ترین دغدغه‌ها فرسوده می‌کنه و تنی که قراره بره زیر خاک رو پر زینت و پروار.

بچه‌ها از یکشنبه ۱۸ اردیبهشت مزایده شمش‌های طلا در مرکز مبادله ارز و طلای ایران شروع میشه. همین‌طورکی دلم خواست این خبر رو این‌جا با شما به اشتراک بذارم💘