الحمدالله!

شهید مهدی زین‌الدین: هر گاه در شب جمعه شهدا را یاد کنید، آنها شما را نزد اباعبدالله یاد می‌کنند.

-

شما بودی عزیزم. شما همیشه بودی. می‌گفتیم هر کسی‌ام نباشه شما هستی. شما بی‌عصا می‌اومدی. شما ایستاده حرف می‌زدی. شما بی‌بغض نماز می‌خوندی. و هر چی بود حل می‌شد. از وقتی یادمه بودی و به نبودنت فکر هم نمی‌کردم چون بعدش برام متصور نبود. و حالا تو همون دوران نامتصورم. مثل زیستن صفحه‌های سفید می‌مونه که چیزی برای خوندن نداره. یا نه، صفحه‌های اون‌قدر سیاه و خط خطی که نمیشه ازش چیزی فهمید. علی‌الاصول از ایران بعد از شما انتظار دیگه‌ای داشتم؛ که از ۳ شب ۱۹ فروردین همون ذره ذوق و اشک و خشم‌ام هم خشک کردم و پوزخند زدم به تمام مصلحت‌ها. و حالا فقط منم و همون پوزخند.

پس غم و خشم‌های فرو خورده‌مان چه؟ کف خیابان پرچم زدن موقتا تسکین می‌بخشد.

الحمدالله!

کاش زندگی اینقدر اذیتم نمی‌کرد من خسته ام من دیگه نمیکشم ولی خدا همچنان داره اذیتم میکنه قربونش برم هر بار که میگم بدتر از این نمیشه یه جوری سوپرایز میشم اینقدر همش گریه میکنم اگه بغض نداشته باشم باید تعجب کنم #ناشناس نمی‌دونم واقعا چه مرگشه زندگی.

چالش‌مون از فردا شروع میشه خواهران. من اگر توفیق بشه کمی مشغولیت تشییع رو دارم این یکی دو روز اول. ولی شما شروع کنید. و بیاید بگید امروز چیا یاد گرفتید، تیک بزنید، و حس‌تون رو ثبت کنید.

واقعا از این کار خوشم اومد وقتشه برم بطور جدی خط یاد بگیرم.