کاشکی دوستت نمی‌داشتم.

حتی خونه هم خوشحالم نکرد.

بیاین علاوه بر این شعارهای معمول، شعارِ: «مرگ بر شوهر خواهر» رو هم نرمالایز کنیم.

الدهر یومان ؛ یوم لك و یوم علیك.

- بیخیال غما ، پاشو فرندز بذار ببینیم.

بینمونم جنگ شده مثل میدل ایست.

آبــی.

ولی واقعاً آرامشی که رنگ آبی به آدم می‌ده>>

آخرش یه روز میام زیر پنجرت برات می‌خونم: وقتی گریبانِ عدم، با دستِ خلقت می‌‌درید وقتی ابد چشمِ تورا ، پیش از عزل می‌آفرید وقتی زمین نازِ تو را در آسمان‌هـا می‌کِشید وقتی عطش طعمِ تو را، با اشك‌هایم می‌چشید من عاشقِ چشمَ‌ت شدم؛ نه عقل بود و نه دلی چیزی نمی‌دانم از این دیوانگی و عاقلی =)))))

بعدش می‌گم: یک آن شد این عاشق شدن، دنیا همان یک لحظه بود آن دم که چشمانت مرا، از عمق چشمانم ربود . ‌.

و در ادامه: وقتی که من عاشق شدم، شیطان به نامم سجده کرد. آدم زمینـی‌تر شد و، عالم به آدم سجده کرد! من بودم و چشمانِ تو، نه آتشی و نه گِلی، چیزی نمی‌دانم از این دیوانگی و عاقلی.

و بعد از یک نفس کوتاه: من عاشقِ چشمت شدم، شاید کمی هم بیشتر! چیزی، در آن سویِ یقین شاید کمی هم‌کیش‌تر. آغاز و ختمِ ماجـرا، لمسِ تماشای تو بود دیگر فقط تصویر من در مَردُمَك‌های تو بود :)))