بعضیا رفتارشون باعث میشه دیگه هیچوقت مثل قبل دوسشون نداشته باشیم اما همیشه دلمون واسه اون موقع که دوسشون داشتیم تنگ میشه:)..
سختترین درد،
اشک نیست...
این است که
وانمود کنی حالت خوب است،
بخندی،
حرف بزنی،
و همه فکر کنند
هیچ اتفاقی نیفتاده...
در حالی که
از درون،
سالهاست
فرو ریختهای.
آدم نرمال به لحاظ روانی و شخصیتی، توی جامعه ای که ۹۰درصد زیر خط فقرن، حتی اگر خودش زیرخط فقر نباشه، حالش خوب نیست، نمیتونه از داشته هاش لذت ببره، غصه داره؛ توی این شرایط خوشحال و بی غم بودن، غیرنرماله!!
داشتم تورو دلداری میدادم، در حالی که خون از بازوهام میچکید و چشمهام از شدت اشک و خستگی سرخ شده بود.. بعد تو وفاداریم رو زیر سوال میبری؟!!