:: معلم یک نگاه به ساعت انداخت، گفت: «ده دقیقه. نه برای قانع کردن هم، نه برای شعار. فقط برای شنیدن.» روی تخته نوشت: قانون ده دقیقه ✓۱. توهین ممنوع ✓۲. قطع کردن حرف هم ممنوع ✓۳. هر کسی به نوبت نظرشو بگه :: ۶

:: معلم چند قدم جلوتر آمد، صدایش محــــــکم‌تر از قبل اما هنوز آرام بود. گفت: «شما حق حرف زدن دارید. حق اعتراض دارید. هیچ‌کدوم از اینا غلط نیست.» ادامه داد: «سؤال من اینه: به نظرِ خودتون… راهش چیه؟» کلاس دوباره جان گرفت. یکی گفت: «این‌که ساکت باشیم که فایده نداره.» یکی دیگر: «داد زدن هم آخرش به دعوا می‌کشه.» یه نفر دیگه گفت: «اگه حرف بزنیم، کی گوش می‌ده؟» پسر کنار دیوار گفت: «اگه اعتراض کنیم، هزینه داره.» معلم حرفشان را قطع نکرد. فقط گوش داد. بعد پرسید: «اعتراض یعنی تخریب؟ یا یعنی مطالبه؟» سکوت. چند نفر به فکر فرو رفتند... :: ۷

:: یکی آرام گفت: «شاید یعنی بدون توهین، بدون خشونت، حرفمون رو دقیق بگیم.» یکی دیگر اضافه کرد: «این‌که بلد باشیم خبر درست رو از شایعه جدا کنیم.» از ته کلاس: «این‌که با هم باشیم، نه مقابل هم.» معلم لبخند خیلی کمرنگی زد. گفت: «اعتراضِ اثرگذار، بلندتر داد زدن نیست؛ هوشمندتر فکر کردنه.» روی تخته نوشت: آگاهی – گفتگو – مسئولیت برگشت سمت بچه‌ها: «شما جوونید، قدرتتون فقط صدا نیست؛ فهمه. و هیچ‌کس نمی‌تونه اینو ازتون بگیره.» و معلم با خودش فکر کرد: شاید امروز، نه درسِ کتاب… بلکه درسِ شهروند بودن داده شد :: ۷

:: ببینید فضای مجازی روی نســـــــــــــل جدید چطور تاثیر میذاره... وقتی بچه ها رو توی فضای مجازی ول میکنیم باید امروز منتظر چنین بازخوردهایی باشیم... وظایف معلم ها خیلی سنگینه... ::