چیزایی که از ناشناس دیشب یادم میمونه: وایب کتابای جنایی بویی که وقتی یه کتابو باز میکنی از لای صفحاتش میاد بسام توی کتاب باروت خیس و امیر توی تاسیان.

تو فضای مجازی کلیپ فغانی رو پخش می‌کنن و می‌نویسن: «اگر قدر نخبه رو ندونی، بقیه میدونن» خب... نخبه‌هایی که موندن و ما قدرشونو دونستیم، توسط همونایی ترور شدن که امروز دارن برای فغانی کف می‌زنن.

-

-

کربلا ، زخم بی‌مرهم تو فقط یک میدان نبرد نبودی تو قصه‌ درد مادران زخم دل خواهران و اشک‌های پنهان دخترانی بودی که زود بزرگ شدند. و هنوز صدای گریه های آن خرابه با دلِ ما کاری میکند که هیچ داغی در دنیا نمیکند ..

+

مثلا با رفیقات بشینی تو بین‌الحرمین این مداحیو زمزمه کنید:

خدایا ، مارو با کربلا نرفتن امتحان نکن . . .

واسه دوستم دعا کنید. دعای زیاد.

/ضمیمه/ از میان تمامی چیزهایی که دیده‌ام، تنها تویی که دلم می‌خواهد به دیدنش ادامه دهم... نه به چشم، که با تمام جانم. تویی که نگاهت، آرامش شب‌های بی‌پناه من است. تویی که در سکوتت، صدایی هست که همه نبودن‌ها را پاسخ می‌دهد. و من، هنوز و همیشه، میان این همه آمد و شد، تو را می‌خواهم... فقط تو را.

نجیبِ خنده ی تو.