نهمین کتاب ۱۴۰۵| فارسی شکر است.

چقدر حس این کتاب کوتاه شیرین بود دقیقا از اون نوشته ها که من دوسش دارم از اونا که مجبور میشی یکی در میون کلمه ها و اصطلاح هاشو سرچ کنی؛ تا مبادا جمله ای، بدون مزه مزه کردن از زیر دستت در بره... دوست داشتنی بودن از صفات بارز این کتابه که نمیشه ازش گذشت.⭐️

«پسر جان آرام باش. من ملائکه که نیستم هیچ، به آدم بودن خودم هم شک دارم.» ″فارسی شکر است، محمدعلی جمالزاده″

۱۵ اردیبهشت ۱۴۰۵🧋 بماند به یادگار✨

https://eitaa.com/Myplaylist1/17104 +همیشه میشه بیشتر فرو رفت...

هر که او بیدار تر، پُر دردتر هر که او آگاه تر، رخ زردتر ″مثنوی مولوی، مولانا″

قلب و روحم با خوندن مثنوی آروم می‌گیره✨

اگه می‌شد و می‌دونستم حوصله شما سر نمیره، تا الان اینجا رو با بیت های مثنوی پر کرده بودم.

https://eitaa.com/Myplaylist1/17138 دقیقا، توصیف خیلی خوبی بود هم دلنشینه هم قابل فهم🌱 و بی نهایت مفاهیم عرفانی و عمیق داره✨

نی نامه: بشنو از نی چون حکایت میکند وز جدایی ها حکایت میکند کز نِیِستان تا مرا ببریده اند از نفریم مرد و زن نالیده اند سینه خواهم شرحه شرحه از فراق تا بگویم شرح درد اشتیاق هر کسی کاو دور ماند از اصل خویش باز جوید روزگار وصل خویش من به هر جمعیتی نالان شدم جفت بدحالان و خوش حالان شدم هر کسی از ظن خود شد یار من از درون من نجست اسرار من سِر من از نالهٔ من دور نیست لیک چشم و گوش را آن نور نیست تن ز جان و جان ز تن مستور نیست لیک کس را دید جان دستور نیست آتش است این بانگ نای، و نیست، باد هر که این آتش ندارد، نیست باد ″مثنوی معنوی، مولانا″ #بخش_علایق

۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۵🕯 «خانه تاریخی بروجردی، کاشان»