eitaa logo
فضائل امیرالمؤمنین علی علیه السلام🇵🇸
2هزار دنبال‌کننده
7هزار عکس
3.7هزار ویدیو
228 فایل
🌸اگر کسی فضائل امیرالمومنین علی علیه السلام را نقل کند خداوند گناهان زبان او را می بخشد🌸 💠تعجیل در فرج قطب عالم امکان صلوات💠 خادم : @fattemeh0606 🌷درمحضراستادشجاعی @jalasate_ostad
مشاهده در ایتا
دانلود
🔘جايگاه و اهميت بررسى خارجيگرى، آشوب و ماجراى شكل‌گيرى و عملكرد آنان از موضوعات مهم و اساسى تاريخ صدر اسلام و حكومت امام على (ع) است. شكل‌گيرى رسمى در اوج پيكار و رويارويى تمام‌عيار سپاه عراق به فرماندهى امام على (ع) و سپاه شام به فرماندهى معاويه بود؛ آن هنگام كه قرآن‌ها به حيله عمرو بن عاص و معاويه بر سر نيزه‌ها شد و جمعى بسيار از سپاه عراق خواهان توقف نبردِ در آستانه پيروزى شدند و كار نبردى را كه شاميان تحميل كرده بودند و چاره‌اى جز به‌پايان بردن آن نبود به بدترين وجه ممكن متوقف كردند؛ و پس از آن حكميت پيش آمد و اين گروه نظر امام را نپذيرفتند و حَكَم پيشنهادى خود يعنى را به امام تحميل كردند و كار حكميت را نيز به بدترين صورت ممكن ختم نمودند. ولى همينان بعد از نوشته شدن پيمانِ‌ ترك جنگ و مخاصمه، پشيمان شدند و از امام خواهان نقض آن گشتند و چون امام را نپذيرفت، اعلام جدايى كردند و هنگامى كه سپاه عراق در بازگشت از به نزديك كوفه رسيد، به‌طور رسمى از سپاه امام جدا شدند و در روستايى به‌نام حَروراء اقامت گزيدند. پس از آن به كوفه درآمدند و به سازماندهى براى مخالفت و مقابله با امام و حكومت وى پرداختند. در ابتدا امام را تكفير كردند و با سردادن شعارهاى تند به مخالفت با او و حكومتش واكنش نشان دادند. آنان تحت شعار امر به معروف و نهى از منكر به تبليغ عقايد خود پرداختند و رفته رفته اقدامات تندترى نشان دادند: تكفيرگرى، برهم زدن مجلس سخنان امام و دشنام دادن به وى در جمع مردمان، خشونت‌ورزى و تهديد علنى به كشتن وى. در تمام اين مدت هرچه تندى مى‌كردند و زشتى مى‌نمودند، امام با آنان مدارا مى‌كرد و حقوق‌مدارانه رفتار مى‌نمود. جمعيت رو به فزونى گذاشت و آنان گروهى ديگر را نيز جذب خود كردند، ولى امام آزادى آنان را سلب نكرد. به سرعت به‌سوى براندازى حكومت امام گام برداشتند. ✔️مداراى امام و رفتار حقوق‌مدارانۀ وى سبب شد كه بخشى عمده از خود را كنار بكشند و جمعى حدود چهار هزار نفر تصميم به جنگ با امام گرفتند. اين گروه مقابله با امام را با آلوده كردن دست خود به خون بى‌گناهان آغاز كردند و كسانى چند را پس از تفتيش عقايد كشتند. امام كه با سپاه خود عازم بود، با شنيدن اخبار ترورهاى ناچار به بازگشت به‌سوى آنان شد. با اعلام جنگ در منطقه اردو زدند. امام به‌سوى آنان رفت و به‌تنهايى به اردوى وارد شد و با آنان سخن گفت. جمعى بسيار از چهار هزار نفرى كه براى جنگ آمده بودند از جدا شدند. عده كمى باقى ماندند كه شعارشان قتل و جنايت بود. امام اجازه آغاز نبرد با آنان را نداد تا اين‌كه باقيمانده به سپاه امام حمله آوردند و امام اجازه دفع آنان را داد و در مدتى كوتاه غائله ختم شد و تار و مار گشتند. ✔️ولى خارجيگرى با مجموعه‌اى شاخصه شكل گرفته بود و باقى ماند. هرچند در ميدان از صحنه روزگار محو شدند ولى جمعى با مميزات خارجيگرى بقا يافتند و تفكر و راه و رسم را ادامه دادند. ✔️ امام على (ع) در اين‌باره هشدارى اساسى داده است؛ آن‌گاه كه در از پا درآمدند، گفته شد: اى اميرمؤمنان! همگى كشته شدند. فرمود: «هرگز! به خدا سوگند كه آنان نطفه‌هايند در پشت مردان و زهدان‌هاى زنان، هرگاه مهترى از آنان سر برآرد، از پايش دراندازند، چندان‌كه آخر كار مال مردم ربايند و دست به دزدى يازند.» (نهج البلاغه: کلام 60) 🔘موضوع و انديشه و راه و رسم آنان، و نيز رفتارشناسى امام درباره ايشان از موضوعات مهم تاريخى، كلامى و فقهى بوده و از سده‌هاى نخست آثارى مستقل در اين‌باره به نگارش درآمده است. 📓کتاب "دامگه شیطان"، اثر مصطفی دلشاد تهرانی. @mola_amiralmomenin_as
فضائل امیرالمؤمنین علی علیه السلام🇵🇸
🔘ويژگى‌هاى #خوارج #بخش_سوم 1️⃣نابخردى ▪️#خوارج چونان بَدَويان و صحرانشينان عرب، نابخردانه زيست
🔘ويژگى‌هاى 2️⃣بى‌بصيرتى مردمانى بودند فاقد ؛ به معناى ناتوان در درك امور و چيزها، آن‌گونه كه هستند، و فاقد تميز ميان حق و باطل، و هدايت و ضلالت؛ كه آن حاصل تفكر و تدبّر و عبرت‌اموزى است، چنان كه در آموزه‌هاى امام على(ع) آمده است: ✔️«رَحِمَ‌اللّٰهُ‌ امْرَءًا تَفَكَّرَ فَاعْتَبَرَ، وَ اعْتَبَرَ فَأَبْصَرَ.» (نهج‌البلاغه، خطبۀ 103.) خدا رحمت كند آن كسى را كه بينديشد و از آن آموزش گيرد، و آموزش پندپذيرانه‌اى گيرد و در نتيجه به بصيرت دست يابد. ✔️«مَنِ‌ اعْتَبَرَ أَبْصَرَ، وَ مَنْ‌ أَبْصَرَ فَهِمَ‌، وَ مَنْ‌ فَهِمَ‌ عَلِمَ‌.» (نهج‌البلاغه، حکمت 208) آن كه از پيشامدهاى روزگار آموزش گرفت به دست يافت، و آن كه به دست يافت، نيك دريافت، و آن كه نيك دريافت، به خوبى دانست. به دليل در امور، هيچ‌گاه دركى درست ازمسائل نداشتند و مواضع و رفتارهاى آنان بر بينايى استوار نبود، بلكه با مسائل و مشكلات، كور روبه‌رو مى‌شدند و كور عمل مى‌كردند. 🔘اميرمؤمنان على(ع) در واپسين سخنان خود به آنان اين امر را به ايشان يادآور شد. آن‌گاه كه موضع نبرد گرفته بودند، او به اردوگاه ايشان رفت و با آنان سخن گفت، و موضع شان در ميدان پيكار را به يادشان آورد آن‌گاه كه قرآن‌ها بر سر نيزه شده بود و آنان اصرار به توقف جنگ مى‌كردند، و اين كه وى به آنان گفته بود كه آن‌گونه كور با فريب و نيرنگ معاويه و عمروبن عاص روبه‌رو نشوند، استوار بمانند و درست دريابند: 🔘«من به شما گفتم: ... پس بر كار خود پايدارى ورزيد، و راه خود را همچنان در پيش گيريد، بر ادامۀ جهاد دندان‌هايتان را بر هم فشاريد، و به بانگ هر بانگ‌دهنده‌اى گوش نسپاريد، كه اگر پاسخش دهند، گمراه سازد، و اگر به خود رهايش كنند، خوار گردد. تا زمانى كه مردمان داراى ژرف اجتماعى نشوند، پيوسته به نام دين و مقدّسات فريب مى‌خورند و بازيچۀ دست قدرت طلبان و بازيگران عرصۀ سياست مى‌شوند، و موجبات تحكيم قدرت يك فرد يا يك گروه را فراهم مى‌آورند تا آنان بر مردمان مسلّط‍‌ گردند، و انسان‌هاى دلسوز و اهل عقل و تفكّر و دورانديشى را، با اتّهاماتى واهى به گوشه‌اى برانند تا جا براى قدرت‌طلبان و مُكنت‌جويان بازتر و بى‌رقيب گردد، و سرانجام نيز آن افرادِ وسيله و بازيچه، به عنوان مزاحم و سدّ راه از صحنۀ اجتماع كنار زده شوند.» ▪️ دركى از اين امور نداشتند و سخنان دلسوزانه و بينش دهنده و راه نمايانندۀ على(ع) را به هيچ مى‌انگاشتند و در مسير كورى كه پيش گرفته بودند، به بيراهه مى‌رفتند. ▪️امام(ع) پس از آن كه نتيجۀ حكميت به اطلاعش رسيد، خطاب به فرمود: «پس به يقين بدانيد كه نافرمانى از صلاح‌انديشىِ‌ شخص ناصحِ‌ دلسوز و عالمِ‌ تجربه آموخته دريغ خوردن به دنبال و پشيمانى در پى دارد [كه جبران‌پذير نيست].» (نهج‌البلاغه، خطبۀ 35.) ▪️با وجود اين، اغلب خوارج سرسختى نشان مى‌دادند و حاضر نبودند از آن‌چه پيش آمده بود پند گيرند و در آن بينديشند و گذرآموزى كنند و مسائل را به درستى دريابند و به اصلاح امور برخيزند. 📓کتاب "دامگه شیطان"، اثر مصطفی دلشاد تهرانی. @mola_amiralmomenin_as
فضائل امیرالمؤمنین علی علیه السلام🇵🇸
🔘ويژگى‌هاى #خوارج #بخش_پنجم 2️⃣بى‌بصيرتى 🔘استاد شهيد، مرتضى مطهرى(ره) در اين‌باره مى‌گويد: ✔️
🔘ويژگى‌هاى 3️⃣تعصّب، لجبازى و ستيزه‌گرى 🔘 مردمانى بودند سخت متعصّب، لجباز و ستيزه‌گر. آنان خود را حق مى‌پنداشتند و همۀ حقيقت را نزد خود مى‌ديدند و هنگامى كه به دور از خردورزى به نتيجه‌اى مى‌رسيدند، احتمال خطا در آن نمى‌دادند و بر آن سخت مى‌ايستادند و لجاجت مى‌كردند و ستيزه مى‌نمودند. ✔️امام على(ع) در سخنى كه پس از دريافت خبر نتيجۀ حكميت با آنان گفت، چنين توصيفشان كرد: «شما مخالفت‌وار، و سخن‌ناپذير و ستيزه‌كار، از اطاعتم سر باز زديد.» (نهج‌البلاغه، خطبۀ 35.) از همان ابتداى شكل‌گيرى در آخرين روز نبرد در پيكار نشان دادند كه سخت سر و سخن‌ناپذيرند و بر آن‌چه به نظرشان حق آمده است بى‌محابا مى‌ايستند و مى‌ورزند. همين ويژگى آنان را به شورشگرى مى‌كشاند و به پيامدهاى آن هيچ نمى‌انديشيدند. امام(ع) در آخرين خطبۀ خود در روز جنگ به آنان گفت: «اى گروهى كه دشمنى از روى ستيزه و لجاجت، شما را به شورش كشانده و هوس از حقيقت بازتان داشته، و شتابزدگى جاهلانه، شما را در پىِ‌ خود بُرده است، و در اشتباه و پيشامدى گران فرو افتاده‌ايد! » (تاريخ الطبرى، ج 5، ص 84.) آن‌چه را به چنان شورشگرى كشاند، ويژگى‌هاى آنان، از جمله تعصّب، لجبازى و ستيزه‌گرى آنان بود؛ و به سبب همين و بود كه در پيكار زير بار هشدارهاى (ع) نرفتند، و پس از پى بردن به اشتباه بزرگ خود، حاضر به پذيرش همۀ واقعيت نشدند، و بازگشت به حق برايشان بسيار دشوار بود. امام(ع) در آخرين هشدارها و خيرخواهى‌هاى خود، خطاب به آنان گفت: «من همواره شما را از اين حكميت نهى كردم، ولى شما چون مردم خلاف پيشه از رأى من سرپيچيديد.» (نهج‌البلاغه، خطبۀ 36.) ♦️تعصب، لجبازى و ستيزه‌گرى دريچۀ دل آدمى را مى‌بندد و تفكّر را به تباهى مى‌برد و عقل را به بند مى‌كشد. امام على(ع) سخت تلاش كرد تا با موعظه‌ها و هشدارهاى خود، دل آنان را نرم سازد و ايشان را به فكر كشاند و راه تعقل را برايشان بگشايد. 📓کتاب "دامگه شیطان"، اثر مصطفی دلشاد تهرانی. @mola_amiralmomenin_as
🌐 به گزاف نگفته ايم، اگر بگوييم؛ جامعه ي آن روز، پيامبر اکرم(ص) را آن گونه که بايد، نشناخت، چون نشناخت، اطاعت نکرد و چون اطاعت نکرد، سودي نبرد. بعد از وفات پيامبر (ص)، آن روز که حضرت علي(ع) به همراه حضرت زهرا (س) به در خانه ي مهاجران و انصار رفت و از آنان براي ياري خود و دفاع از حق امامت دعوت کرد، کسي نداي او را اجابت نکرد... تا آن جايي که امامي که براي ساختن جامعه ي بشري آمده بود، بيست و پنج سال در اطراف مدينه، نخل خرما کاشت و قنات حفر کرد!😔 گويا، جامعه ي آن روز، انساني براي ساخته شدن ندارد و با امام خود معامله ي غايب را مي کند!😭 آنگاه که مردم، خود، از ظلم و تبعيض خلفا به ستوه آمدند و به در خانه ريختند و با او کردند، همانان، چون امام، حکومت و ولايتي را که ايشان انتظار داشتند، به صاحبان امتيازات اِعطا نکرد، بر وي شمشير کشيدند و جهل را به راه انداختند، و چون در جنگ با معاويه، قرآن ها بر سر نيزه شد، نصيحت هاي آن قرآن مجسّم، در گوش هاي سنگين شان اثر نکرد و گفتند: «اي علي! يا بگو مالک اشتر بازگردد و يا با تو خواهيم جنگيد.»!😔 آري، امیرالمؤمنین(ع) در ، از جمعي از لشکريان خود، شکست خورد که اساساً تفاوتي با لشکريان معاويه نداشند! آنان، بعد از نتيجه ي حکميت، اهداف شيطاني خود را با زمزمه هاي قرآني آميختند و در برابر امام خويش، را به راه انداختند. امیرالمؤمنین علی(ع)، بعد از پيروزي بر نهروانيان، آنان را به جنگ با معاويه طلبيد، بهانه آوردند و تخلّف کردند تا آن جا که امام (عليه السّلام) فرمود: لَوَدَدْتُ أنّي لَمْ أَرَکُم و لَمْ أعرفکم؛ اي کاش شما را نديده بودم و نمي شناختم! بارالها! مرا از اينان بگير و بَدان را برايشان بگمار و آنان را از من بگير و قهر از آنان را به من عنايت کن.😭 @mola_amiralmomenin_as