شیرزاد توی خاتون به معنای واقعی کلمه، مصداق بارز این شعر سعدیه که میگه؛ اگر چه دل به کسی داد، جان ماست هنوز:)))

الان دارم خاتون میبینم و به این نتیجه رسیدم که این بیش از اندازه وصف حال شیرزاد ِ دلخسته بود

چرا روزا انقدر کوتاه و زودگذر شدن؟

تو کافه‌اشون تمام مدت آهنگای فرزاد فرخ پلی بود، ای وای من همون لحظه ای که میخواستیم بریم" کافه" پلی شد که دیدم نه نمیشه اینطوری، یه لاته اضافه خودمو مهمون کردم که بیشتر گوش کنم، برگشته میگه مگه خودت نمیتونی گوش بدی که بخاطرش بیشتر میمونی؟ گفتم چرا فکر کردی حس و حال گوش دادن آهنگ "کافه" توی کافه رو از دست میدم؟ با خنده سرشو تکون داد گفت بخدا که دیوونه ای ، منم با خنده همراهیش کردم گفتم میدونم. باریستاشون انقدر پایه بود که وقتی شنید کافه رو گذاشت رو تکرار:)))) نهایتا از کافه و آهنگ کافه دل کندیم رفتیم، و بله رفتیم.

چی به سرت اومد؟؟ سرتو بالا بگیر بازم که بخشیدمت من ِ دلواپس روی من حساب کن از این پس...

کم کم دارم یقین میارم خدا بلاکم کرده

زیر دیوارهای آواز... زیر نورماه کنار آسمون سیاه و آبی بسیار نزدیک به جایی که پاهات ازش عبور میکنه:))))))))))))))))))))))))))))

اینو درحالی گوش میدم که سرمو چسبوندم به شیشه سرد، مردم پریشون احوالو نگاه میکنم و هات چاکلتمم مثل همیشه همراهیم میکنه کتابی که نصفه رها شده بود تموم شد و الان بجای کتاب خودمو بین آهنگام رها میکنم امشب خیلی شب آرومیه، تماما سیاه و بی هیاهو راستی، باربارا کجاست؟ هنوز پیداش نکردم

|•|

وقتش شده همه چیزو جمع کن دستاتو یادت نره قشنگ همون رنگ پریده های زخمی ِ کشیده.